Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009

ΥΜΝΟΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΝ

"Ο Ύμνος εις την Ελευθερίαν" γράφηκε από τον Διονύσιο Σολωμό το 1823 στη Ζάκυνθο, αποτελείται από 158 στίχους και μελοποιηθηκε από τον Νικόλαο Μάντζαρο το 1828. Το 1864 καθιερώθηκε ως ο Εθνικός Ύμνος της Ελλάδας.

Θεωρείται το καλύτερο ψυχογράφημα του Έλληνα και κυρίως
οι 16 πρώτοι στίχοι και οι 20 τελευταίοι, οι οποίοι και ακολουθούν ....


1
Σε γνωρίζω από την κόψη
του σπαθιού την τρομερή,
σε γνωρίζω από την όψη
που με βία μετράει τη γη.

2
Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

3
Εκεί μέσα εκατοικούσες
πικραμένη, εντροπαλή,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες,
«έλα πάλι», να σου πεί.

4
'Αργειε νάλθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα σιωπηλά,
γιατί τά 'σκιαζε η φοβέρα
και τα πλάκωνε η σκλαβιά.

5
Δυστυχής! Παρηγορία
μόνη σού έμενε να λές
περασμένα μεγαλεία
και διηγώντας τα να κλαις.

6
Και ακαρτέρει και ακαρτέρει
φιλελεύθερη λαλιά,
ένα εκτύπαε τ' άλλο χέρι
από την απελπισιά,

7
Κι έλεες: «Πότε, α, πότε βγάνω
το κεφάλι από τσ' ερμιές;».
Και αποκρίνοντο από πάνω
κλάψες, άλυσες, φωνές.

8
Τότε εσήκωνες το βλέμμα
μες στα κλάιματα θολό,
και εις το ρούχο σου έσταζ' αίμα,
πλήθος αίμα ελληνικό.

9
Με τα ρούχα αιματωμένα
ξέρω ότι έβγαινες κρυφά
να γυρεύεις εις τα ξένα
άλλα χέρια δυνατά.

10
Μοναχή το δρόμο επήρες,
εξανάλθες μοναχή·
δεν είν' εύκολες οι θύρες
εάν η χρεία τες κουρταλεί.

11
'Αλλος σου έκλαψε εις τα στήθια,
αλλ' ανάσαση καμμιά·
άλλος σου έταξε βοήθεια
και σε γέλασε φρικτά.

12
΄Αλλοι, οϊμέ, στη συμφορά σου
οπού εχαίροντο πολύ,
«σύρε νά 'βρεις τα παιδιά σου,
σύρε», έλεγαν οι σκληροί.

13
Φεύγει οπίσω το ποδάρι
και ολογλήγορο πατεί
ή την πέτρα ή το χορτάρι
που τη δόξα σού ενθυμεί.

14
Ταπεινότατη σου γέρνει
η τρισάθλια κεφαλή,
σαν πτωχού που θυροδέρνει
κι είναι βάρος του η ζωή.

15
Ναι, αλλά τώρα αντιπαλεύει
κάθε τέκνο σου με ορμή,
πού ακατάπαυστα γυρεύει
ή τη νίκη ή τη θανή.

16
Απ' τα κόκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά,
και σαν πρώτα ανδρειωμένη,
χαίρε, ω χαίρε, Ελευθεριά!

.............................
.............................

138
Την ακούω, βροντάει, δεν παύει
εις το πέλαγο, εις τη γη,
και μουγκρίζοντας ανάβει
την αιώνιαν αστραπή.

139
Η καρδιά συχνοσπαράζει.
Πλην τι βλέπω; Σοβαρά
να σωπάσω με προστάζει
με το δάκτυλο η θεά.

140
Κοιτάει γύρω εις την Ευρώπη
τρεις φορές μ' ανησυχιά·
προσηλώνεται κατόπι
στην Ελλάδα, και αρχινά:

141
«Παλληκάρια μου, οι πολέμοι
για σας όλοι είναι χαρά,
και το γόνα σας δεν τρέμει
στους κινδύνους εμπροστά.

142
Απ' εσάς απομακραίνει
κάθε δύναμη εχθρική,
αλλά ανίκητη μια μένει
που τες δάφνες σας μαδεί.

143
Μία, που όταν ωσάν λύκοι
ξαναρχόστενε ζεστοί,
κουρασμένοι από τη νίκη,
αχ, το νου σάς τυραννεί.

144
Η Διχόνοια που βαστάει
ένα σκήπτρο η δολερή
καθενός χαμογελάει,
"πάρ' το", λέγοντας, "και συ".

145
Κειο το σκήπτρο που σας δείχνει
έχει αλήθεια ωραία θωριά·
μην το πιάστε, γιατί ρίχνει
εισέ δάκρυα θλιβερά.

146
Από στόμα οπού φθονάει,
παλληκάρια, ας μην πωθεί,
πως το χέρι σας κτυπάει
του αδελφού την κεφαλή.

147
Μην ειπούν στο στοχασμό τους
τα ξένη έθνη αληθινά:
"Εάν μισούνται ανάμεσό τους
δεν τους πρέπει ελευθεριά".

148
Τέτοια αφήστενε φροντίδα·
όλο το αίμα οπού χυθεί
για θρησκεία και για πατρίδα
όμοιαν έχει την τιμή.

149
Στο αίμα αυτό, που δεν πονείτε
για πατρίδα, για θρησκειά,
σας ορκίζω, αγκαλισθείτε
σαν αδέλφια γκαρδιακά.

150
Πόσο λείπει, στοχασθείτε,
πόσο ακόμη να παρθεί·
πάντα η νίκη, αν ενωθείτε,
πάντα εσάς θ' ακολουθεί.

151
Ω ακουσμένοι εις την ανδρεία,
καταστήστε ένα Σταυρό
και φωνάξετε με μία:
"Βασιλείς, κοιτάξτ' εδώ!

152
Το σημείον που προσκυνάτε
είναι τούτο, και γι' αυτό
ματωμένους μας κοιτάτε
στον αγώνα το σκληρό.

153
Ακατάπαυστα το βρίζουν
τα σκυλιά και το πατούν
και τα τέκνα του αφανίζουν,
και την πίστη αναγελούν.

154
Εξ αιτίας του εσπάρθη, εχάθη
αίμα αθώο χριστιανικό,
που φωνάζει από τα βάθη
της νυκτός: Να εκδικηθώ.

155
Δεν ακούτε, εσείς εικόνες
του Θεού, τέτοια φωνή;
Τώρα επέρασαν αιώνες
και δεν έπαυσε στιγμή.

156
Δεν ακούτε; Εις κάθε μέρος
σαν του Άβελ καταβοά·
δεν ειν' φύσημα του αέρος
που σφυρίζει εις τα μαλλιά.

157
Τι θα κάμετε; Θ' αφήστε
να αποκτήσομεν εμείς
λευθεριάν, ή θα την λύστε
εξ αιτίας πολιτικής;

158
Τούτο ανίσως μελετάτε
ιδού εμπρός σας τον Σταυρό:
Βασιλείς, ελάτε, ελάτε,
και κτυπήσετε κι εδώ!"».

2 σχόλια:

Χρήστος Χ. είπε...

Άσχετο με το θέμα , αλλά αξίζει νομίζω να το έχετε υπόψη σας.

Μία μοναδική συναυλία με ήχους τζαζ και έθνικ, θα έχουν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν σήμερα 30/03/2009, όσοι βρεθούν στις 9.30 το βράδυ στο πολιτιστικό πολύκεντρο του δήμου Ορεστιάδας, όπου θα εμφανιστεί ο μουσικός και συνθέτης Βαγγέλης Κοντόπουλος. Ο Βαγγέλης Κοντόπουλος έχει συνεργαστεί με καταξιωμένους μουσικούς σε διάφορα είδη μουσικής και με δεκάδες καλλιτέχνες της ελληνικής έντεχνης σκηνής, ενώ τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί και σόλο εμφανίσεις. Τη συναυλία με τίτλο «σαν νερό που κυλάει» διοργανώνει η Δημοτική Επιχείρηση Πολιτιστικής Ανάπτυξης Ορεστιάδας με χορηγό επικοινωνίας την ΕΡΤ.


Ο Βαγγέλης Κοντόπουλος γεννήθηκε στο Κρνοβ της Τσεχοσλοβακίας. Ήρθε στην Ελλάδα σε ηλικία 15 χρόνων και σπούδασε κοντραμπάσο στο Κρατικό Ωδείο Θεσσαλονίκης από όπου και αποφοίτησε το 1996.

Ήταν μέλος διαφόρων Ελληνικών σχημάτων όπως οι Αλερετουρ, Artline, Morel κ.α.

Συνεργάστηκε σαν επαγγελματίας μουσικός σε συναυλίες και δισκογραφία με πολλούς καλλιτέχνες της Ελληνικής μουσικής σκηνής, όπως οι: Άγαμοι Θύται, Νίκος Πορτοκάλογλου, Ελένη Τσαλιγοπούλου, Μελίνα Κανά, Χάρις Αλεξίου, Γιώργος Νταλάρας, Γιώργος Ανδρέου, Τάνια Τσανακλίδου, Χρήστος Θηβαίος, Παντελής Θαλασσινός, Θάνος Μικρούτσικος, Νίκος Ξυδάκης, Ελευθερία Αρβανιτάκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Αλκίνοος Ιωαννίδης, Λευτέρης Χριστοφής,Paul Wertico,Νίκος Τουλιάτος, Κώστας Μαγγίνας, Νίκος Ζούδιαρης, Απόστολος Ρίζος, Roland Hofman, Νίκος Σιδηροκαστρίτης, Peter Saltsev κ.α.


Ως session μουσικός έχει εμφανιστεί σε συναυλίες σε όλον τον κόσμο (Γερμανία, Αυστραλία, Ιαπωνία, ΗΠΑ, Γαλλία, Ολλανδία, Φιλανδία κ.α.)

Μέλος της Δημοτικής Ορχήστρας Θεσσαλονίκης, από το 1993-1995. Συμμετέχει σε διάφορα μουσικά σχήματα, πραγματοποιώντας παράλληλα solo εμφανίσεις με έντονο το στοιχείο του αυτοσχεδιασμού. Χρησιμοποιεί τρία διαφορετικά είδη μπάσου (ηλεκτρικό με τάστα, άταστο και ηλεκτρικό κοντραμπάσο).

Έχει γράψει μουσική για θέατρο και σύγχρονο χορό.

Το 2005 μετακομίζει στην Ξάνθη με σκοπό να ασχοληθεί με την προσωπική του δουλειά.

Το 2007 ολοκλήρωσε δυο προσωπικούς δίσκους με τίτλους «Σαν το νερό που κυλάει» και το ζωντανά ηχογραφημένο"Live In Museum".

Παρουσίασε σε συναυλίες σε διάφορες πόλεις της Ελλάδας τους δίσκους του.

Τα τελευταία χρόνια πραγματοποιεί συναυλίες, παίζοντας solo, δικές του και γνωστές συνθέσεις. Απο το 2008 πραγματοποίησε συναυλίες παρουσιάζοντας την καινούργια ακυκλοφόρητη του δουλειά. Εμφανίστηκε επίσης παίζοντας ζωντανά σε θεατρικές παραστάσεις. Πήρε μέρος σε διάφορες συναυλίες στο εξωτερικό (Τουρκία, Βουλγαρία, Γερμανία).
Περισσότερες πληροφορίες για τον καλλιτέχνη και το έργο του:

http://www.vangeliskontopoulos.com/

Σταματόπουλος Γιάννης είπε...

το έχω διαβάσει πριν απο πολλά χρόνια ολόκληρο , όχι μόνο γιατί μελωποιήθηκε απο τον Μαντζαρο και ειναι ο Εθνικος μας ύμνος αλλά γιατι ειναι ενα εξαιρετικό ποίημα ζωντανεύει τους αγώνες των Ελλήνων για την απελευθέρωση , με χαρά ξαναδιάβασα οσους στοίχους μας ξαναθύμησες.
Γιάννης Σταματόπουλος