Πέμπτη, 29 Δεκεμβρίου 2011

JE VEUX ..... ΓΙΑ ΤΟ 2012 !!!



Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία

Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2011

Que me quiten lo bailao - Nobody can take away the good times I have




I very well know that storms may come and I will fall
But I know at the end of the day, I've enjoyed the good times I've had

Δευτέρα, 19 Δεκεμβρίου 2011

Θέλω να ζήσω ελεύθερος, δίχως ταυτότητα πια ....



Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου


Είμαι φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος,
των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.

Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ’ ένα σπάγγο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.

Όπου χαρά πρώτη-πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ' αφεντικό, εγώ είμ' ο φταίχτης.

Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.

Πέμπτη, 1 Δεκεμβρίου 2011

ΠΑΡΕ ΧΡΩΜΑ .....



Στίχοι: Τάκης Δήμητσας
Μουσική: Κωστής Μαραβέγιας
Πρώτη εκτέλεση: Κωστής Μαραβέγιας


Γιατί μου λες και στο γιατί είμαι και γω χαμένος
Σε μια ομίχλη από γνωστούς και φίλους μεθυσμένους
Κάτι σου πνίγει τη φωνή και θέλεις να φωνάξεις
Θέλεις να φύγεις μακριά, πίσω να μην κοιτάξεις

Πάρε χρώμα απ' τις πληγές σου, ντύσου κόκκινα
κόψε τα σχοινιά πριν γίνουν συρματόσχοινα

Είναι οι ώρες δύσκολες τα βράδια και σε πνίγουν
Θέλεις αέρα, θέλεις φως κι οι πόρτες δεν ανοίγουν
Κάτι σου πνίγει τη φωνή και θέλεις να φωνάξεις
τα ρούχα που σε σφίγγουνε θέλεις να τα πετάξεις

Τρίτη, 22 Νοεμβρίου 2011

ΜΙΚΡΗ ΟΜΑΔΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ – ΑΥΤΟΓΝΩΣΙΑΣ ΑΝΑΛΥΤΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ

Αν ακούσουμε μια ορχήστρα να παίζει ένα μουσικό κομμάτι, όλοι οι μεμονωμένοι ήχοι παράγονται από διαφορετικά μουσικά όργανα. Κι όμως αυτό που ακούμε είναι η ορχήστρα να παίζει μουσική.


Η ανάγκη του ανθρώπου να έχει σχέσεις είναι επιτακτική, αφού αυτή είναι η επιδίωξή του από την αρχή που γεννιέται και από αυτό εξαρτάται η επιβίωσή του. Αυτές οι σχέσεις είναι οι «εμπεριέχουσες», είναι ο καθρέφτης του ανθρώπου και είναι απαραίτητες για την ψυχική του ισορροπία.


Το παράδοξο της ατομικής προέλευσης είναι ότι είναι πάντοτε συλλογική.

Η αίσθηση του εαυτού γεννιέται πάντα μέσα σε ένα κοινωνικό πλαίσιο και μεγαλώνει στις διαπροσωπικές σχέσεις.


Η ομάδα στην ομαδική ανάλυση και με την ομαδικοαναλυτική φιλοσοφία, που έχει ως βάση την θεωρία του Foulkes, πηγαίνει πέρα από τη δυαδική σχέση και συνιστά ένα υπερβατικό μοντέλο. Ο νους δεν υπάρχει εξατομικευμένα αλλά έρχεται στην επιφάνεια μέσα από το διάλογο, ο οποίος αναπτύσσεται μεταξύ των ανθρώπων, στην ομαδική matrix, μέσα στην οποία το άτομο είναι ένα κομβικό στοιχείο.


Η λέξη matrix προέρχεται από τα λατινικά που αρχικά σήμαινε ένα ζώο που ήταν έγκυος ή ένα θηλυκό ζώο. Αργότερα σήμαινε μήτρα. Η matrix ήταν ένα μέρος όπου συνέβαινε η δημιουργία. Ιδιότητές της είναι : θηλυκή και μητρική, περιλαμβάνει ένα βάθος και μια ουσία που γεμίζει τα κενά, μπορεί να είναι η μήτρα στα όποια στοιχεία διαμορφώνονται, δημιουργούνται, περιέχονται ή εξαρτώνται.


Η μικρή ομάδα Εμπειρίας – Αυτογνωσίας Αναλυτικού Τύπου είναι ομάδα που δεν απαιτεί να υπάρχει κίνητρο από τα μέλη που την αποτελούν. Δεν είναι άμεσα θεραπευτική και αφορά κυρίως την ευαισθητοποίηση και ενδεχομένως την απόκτηση κινήτρου για περαιτέρω θεραπεία.

Προέχει η έκφραση συναισθήματος, η ελεύθερη ρέουσα συζήτηση χωρίς θέμα και σκοπό, η σύζευξη των αντιθέσεων, η επεξεργασία των σχέσεων

μέσα σε ένα ομαδικοαναλυτικό πλαίσιο.


Η ανάλυση, που εμπεριέχεται στη διαδικασία της ομάδας, πραγματοποιείται μέσα στην ομάδα, από την ομάδα, μέσω της ομάδας, συμπεριλαμβανομένου του ομαδικού αναλυτή, που διατίθεται για το κάθε μέλος, για την ομάδα ως όλον καθώς και για την κοινωνική ανάλυση – καθρέφτισμα της εξωδομής και της φαινομενολογίας της ομάδας.


Η ομάδα ως όλον βρίσκεται στο κέντρο της προσοχής, υπάρχει ελευθερία έκφρασης όλων, επικέντρωση στο «εδώ και τώρα», έμφαση στις συμφωνίες και διαφωνίες, ενθάρρυνση της ενεργού συμμετοχής των μελών.


Τα μέλη μπορεί να επιτύχουν διορθωτική συναισθηματική εμπειρία, συναισθηματική έκφραση και εκφόρτιση, μεγαλύτερου βαθμού συνειδητοποίηση πρώην ασυνείδητων δυνάμεων, ενδοψυχική διεργασία, διερεύνηση του ατομικού και ομαδικού εαυτού.


Η ομάδα εμπειρίας - αυτογνωσίας έχει συντονιστή ή συντονιστές οπότε έχει όρια και πλαίσιο. Ο συντονιστής = συν + τονίζει = περιμένει τους τόνους των άλλων για να τους συντονίσει, δεν βγάζει εκείνος τον πρώτο τόνο. Ο συντονιστής διαθέτει την ομαδικοαναλυτική κουλτούρα.


Το περιεχόμενο του λόγου είναι η αφορμή για να δοθεί σημασία στα φαινόμενα που αναδύονται και στην ίδια τη διαδικασία μέσα από την οποία εμφανίζεται η ιδιαιτερότητα του κάθε μέλους και η δυναμική της ομάδας – μήτρας.


Οι ομάδες Εμπειρίας – Αυτογνωσίας διαρκούν περίπου 8 μήνες ή περίπου 32 συναντήσεις. Οι συναντήσεις πραγματοποιούνται μία φορά την εβδομάδα και διαρκούν μιάμιση ώρα.

Στην σύνθεση της ομάδας επιδιώκεται η ανομοιογένεια των μελών ως προς την ηλικία, το φύλο, τα ενδιαφέροντα, την οικογενειακή κατάσταση, το επάγγελμα.


Μέσα από τη λειτουργία της ομάδας εμπειρίας – αυτογνωσίας εμφυσείται μια ομαδικοαναλυτική στάση ζωής, ενδυναμώνοντας τον ομαδικό εαυτό στον προστατευόμενο χώρο της ομάδας, οπότε βγαίνοντας έξω να μπορεί το κάθε μέλος να αναμετρηθεί με όλα αυτά τα δυναμικά που εμπλέκονται συνεχώς με τη ζωή μας.





Πηγές :

1) «Ομαδική Ανάλυση και Εξελίξεις», Β. Μενούτης, Ελληνική Εταιρεία Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας

2) «Ατομικός και Ομαδικός Εαυτός», Παρουσίαση στην Ελληνική Εταιρεία Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας

3) «Η σημασία της άποψης του Foulkes για την Matrix», Παρουσίαση στην Ελληνική Εταιρεία Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας

4) Εισαγωγικό Σεμινάριο του Κύκλου Σεμιναρίων – Εργαστηρίων, στη Ζώνη Αναπτυξιακή – Θεραπευτική – Συμβουλευτική, στον Τομέα Αναπτυξιακών Θεραπευτών Συμβούλων.

5) «Ομαδική Ανάλυση», http://www.hagap.gr/


Οι φωτογραφίες είναι από :

http://www.igas.ie/site/about-group-analysis/

http://iogap.org/main/

http://www.instituteforcouplescounseling.com/GroupTherapy.htm

Παρασκευή, 18 Νοεμβρίου 2011

"Μίλα"


«Είπες : «Να μάθω να κατανοώ αυτό που προβάλει ως ακατανόητο»

Ένα μπερδεμένο κουβάρι ήτανε κι άρχισες να το ξετυλίγεις. Κόμποι, χιλιάδες κόμποι και στρώματα σκόνης από τα παλιά. Ξετυλίγεις. Να συναντήσεις τι; Εκεί, στο βάθος, στον πάτο του πηγαδιού να δεις καθαρό ένα πρόσωπο.

«Εδώ είναι το μυστικό», είπε. Δεν έδειχνε το σώμα, τα χέρια ή το λαιμό της. Το στόμα της μόνο έδειχνε. «Εδώ στα λόγια και στις αναμνήσεις, εδώ είναι το μυστικό», είπε.

«Δείτε πόσο υποφέρω», λένε. «Απολαύστε με μέσα στην υπεροχή του πόνου μου», λένε.


Όταν εγώ υποφέρω είναι μόνο για μένα. Ο πόνος είναι μια ιδιωτική υπόθεση.
Τις είδα να κάνουν πολλά. Όλα μέσα στο θόρυβο. Πως εγώ να τις κατανοήσω, εγώ που λογαριάζω το καθετί. Που μετρώ τα λόγια και τις σκέψεις. Μόνη δίχως θεατές. Μόνη μέσα στη σιωπή»

«Μίλα» της λέει. Κι εκείνη μιλά και θυμάται πράγματα και, καθώς θυμάται και καθώς μιλά, κάτι σα μαγικό συμβαίνει και η “αρρώστια” για λίγο φεύγει και οι πόνοι για λίγο φεύγουν και ο βήχας και οι πονοκέφαλοι απομακρύνονται.
Συναισθήματα, που για χρόνια μέναν καταχωνιασμένα στο σκοτάδι και στη σιωπή, βγαίνουν στο φως. Θυμάται. Για πρώτη φορά θυμάται. Είναι πέντε χρόνων (…) σιχαίνεται και οργίζεται. Όμως σιωπά. Δε λέει τίποτα. Η οργή καταχωνιάζεται. Έπειτα από χρόνια, (…) για πρώτη φορά θα μιλήσει και θα εκφράσει το θυμό που έκρυψε.



Ναι! Ο θυμός πρέπει να απελευθερώνεται, το ίδιο και η οργή. Όμως τι γίνεται με τη λύπη, με τη χαμηλόφωνη και ήπια λύπη; Αν οργιζόμουν, ίσως ήμουνα λιγότερο θλιμμένη.
Από υπολείμματα αναμνήσεων πάσχει (…). Ο λόγος, ένα γιατρικό. Απολυμαίνει με το λόγο τις πληγές του σώματος. Μιλώντας έρχεται η κάθαρση. Η πλύση, η απολύμανση, η λύτρωση.

Έμεινα σιωπηλή. Δεν είπα τίποτα. Όμως, άλλο από τη γλώσσα δεν έχω για να βρω το υποκατάστατο της πράξης, άλλο από τη μιλιά δεν έχω για να αποδεσμεύσω το συναίσθημα. Γιατί λοιπόν, γιατί μένω βουβή; Ποιος θα μου πει γιατί δε μιλώ; Ποιος θα μου πει γιατί δε σου φανερώνω όλα όσα μέσα μου συμβαίνουν;



Η σιωπή με βαραίνει. Υγιής, και μέσα στη σιωπή νοσώ. Νοσταλγώ εκείνον που θα σκύψει πάνω μου να μου πει : «Μίλα»



Οι λέξεις! Οι λέξεις που βάζουν τάξη στο χάος.



Εκείνος ακούει τα όνειρα και τις λησμονημένες σκηνές. Ακούει οτιδήποτε χωρίς αναστολές περνά από το μυαλό της. Όσο κι αν αυτό θα είναι επώδυνο, παράλογο ή ασήμαντο.





Η κάθαρση παραχωρεί τη θέση της στην ψυχανάλυση






Αποσπάσματα από το βιβλίο "Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ" της Φωτεινής Τσαλίκογλου - 2000 - Εκδόσεις Καστανιώτη.

Οι εικόνες είναι από :
sfpe.wordpress.com/.../page/4/
radiocaptain.blogspot.com/
www.talkingtherapy.eu/index.php?pageid=11&lang=gr

Δευτέρα, 24 Οκτωβρίου 2011

ΕΛΛΑΔΑ !



Οι Έλληνες είναι Εργατικοί, Επίμονοι, Μαχητές
Οι Έλληνες είναι Νικητές!

Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε

Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε

Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!

Οδυσσέας Ελύτης

Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2011

ΑΣ ΕΡΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΟΝΤΑ !!


Συγκινητική διαφήμιση by babisflou

Do we need to disguise ourselves to get closer?
GET CLOSER !

Χρειαζόμαστε να μεταμφιέζουμε τους εαυτούς μας για να έρθουμε πιο κοντά ;
Ας έρθουμε πιο κοντά !!

Σάββατο, 22 Οκτωβρίου 2011

Εσωτερικές Συγκρούσεις - Dr Ryke Geerd Hamer - Παρατήρηση - Διερεύνηση - Διασαφήνιση


Τις προηγούμενες μέρες ήρθα σε επαφή με ένα κείμενο που το πρόσφατο χρονικό διάστημα κυκλοφορεί σε πολλούς διαδικτυακούς τόπους πάνω - κάτω με την ίδια μορφή και το ίδιο περιεχόμενο. Εγώ το συνάντησα με τον τίτλο «Η λύση που δίνει ο εγκέφαλος» και για πρώτη φορά άκουσα για τον εμπνευστή του τον Dr Ryke Geerd Hamer. Η πρώτη μου αντίδραση στο κείμενο αυτό ήταν συγκίνηση, επαλήθευση προσωπικών βιωμάτων και αίσθηση προσφοράς και μιας ακόμα οπτικής σε όσα καθημερινά μας συμβαίνουν και έχουμε τη δυνατότητα να παρατηρούμε, όχι μόνο στο στενό μας περιβάλλον, αλλά σε όλη τη χώρα και τον κόσμο ολόκληρο.


Θεώρησα εξ αρχής ότι το κείμενο αυτό μπορεί να αντηχήσει συναισθήματα και έννοιες και να δημιουργήσει σκέψεις μέσα στον καθένα με κέντρο τον ίδιο του τον εαυτό και την φροντίδα που του αξίζει, και όχι εστίαση στις κάθε λογής εξωτερικές δυσκολίες που προέρχονται από συνθήκες και ανθρώπους, που εν τέλει αποτελούν μόνο το αποτέλεσμα και όχι την αιτία, την αφορμή ή την ουσία των όσων μας συμβαίνουν.


Η επιθυμία μου ήταν να δημοσιεύσω ένα μέρος του κειμένου αυτού ως ανάρτηση στην ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑ, αλλά πριν από αυτό θεώρησα ενδιαφέρον να κάνω μια βόλτα στο διαδίκτυο και να αναζητήσω παρόμοιες αναφορές τόσο στην θεωρία όσο και στον ίδιο το ιατρό που την εμπνεύστηκε και δούλεψε πάνω σε αυτή. Περά από δεκάδες ελληνικούς ιστότοπους με το ίδιο ακριβώς κείμενο (και αυτό προσθέτει μια δόση καχυποψίας), υπάρχουν συνεντεύξεις και video και αρκετές αναφορές. Η ανάρτηση (με το ίδιο κείμενο) που τράβηξε το ενδιαφέρον μου και παρέμεινα σε αυτή ήταν στο δικτυακό τόπο της εφημερίδας LIFO, η οποία εμπεριέχει ένα μεγάλο αριθμό σχολίων όπου αποτυπώνεται, αν μη τι άλλο, ένας μεγάλος αριθμός πλευρών και απόψεων που μπορεί να έχει ο καθένας γύρω από ένα παρόμοιο θέμα.


Αμφιλεγόμενη προσωπικότητα ο γιατρός – σύμφωνα με τα ευρέως αποδεκτά κοινωνικά δεδομένα, αμφιλεγόμενες οι θεωρήσεις του σύμφωνα με την επίσημη επιστημονική απόδειξη ιατρικών δεδομένων και επίσης διαφαίνονται και πολλές αμφιλεγόμενες παράμετροι της θεωρίας αυτής με σκοτεινά σημεία αναφοράς, που όμως στο ανωτέρω κείμενο δεν προσδιορίζονται.


Παράλληλα αναδύεται η δύναμη του εαυτού, η ανάγκη της ψυχικής φροντίδας, της συναισθηματικής έκφρασης και της εξέλιξης της ψυχικής μας κατάστασης πέρα από συμβουλές και υποστηρικτικές διαδικασίες, αλλά ουσιαστικά μέσα από βαθιά αποδοχή των εσωτερικών μας καταστάσεων ώστε να προχωρήσουμε στην αναπτυξιακή διαδικασία, την ωριμότητα και την καλύτερη ποιότητα ζωής.


Ως σύμπτυξη των ανωτέρω βασική προϋπόθεση είναι ο σεβασμός στα ρεαλιστικά δεδομένα και την τρέχουσα πραγματικότητά μας, υποστηρίζοντας κάθε επιστημονική και ιατρική απαραίτητη διαδικασία ισορροπώντας την παράλληλα με την ψυχική και νοητική φροντίδα, αντιλαμβανόμενοι τον εαυτό μας ως ένα ενιαίο σύνολο λειτουργιών, αποδίδοντας την απαραίτητη προσοχή σε όλα τα μέρη που το αποτελούν.


Θα ήθελα στην ανάρτηση αυτή να μείνω σε αυτόν τον «πρόλογο» και να παραθέσω μέρη του κειμένου που προσωπικά θεωρώ και τα σημαντικότερα και να ακολουθήσει και μια επόμενη ανάρτηση με συμπλήρωση, διασαφήνιση και αντιπαράθεση αυτών, μιας και η συγκεκριμένη θεματολογία, με ευρεία όρια, είναι τα τελευταία χρόνια εμβόλιμη στις ζωές μας, μας φλερτάρει ταυτόχρονα με μια έντονη αντίσταση, όχι στην αποδοχή της, που δεν είναι το ζητούμενο, αλλά στη δημιουργική αμφισβήτησή της ώστε να οδηγηθούμε «ερευνητικά» στην επαλήθευση, την επιβεβαίωση ή και την επιλεκτική αξιοποίηση όσων πραγματικά θα μπορούσαν να προσθέσουν ποιότητα, ανάπτυξη και εξέλιξη στον εαυτό μας.


«Η λύση που δίνει ο εγκέφαλός μας»

Ο γιατρός Ρίκε Γκέερτ Χάμερ (Ryke Geerd Hamer) υπήρξε για πολλά χρόνια διευθυντής σε μια γερμανική κλινική.

Όπως λέει, η ασθένεια είναι η τέλεια λύση που βρίσκει ο εγκέφαλος


Όλοι οι καρκίνοι προκαλούνται και ενεργοποιούνται από έντονες και βίαιες εσωτερικές συγκρούσεις που τις βιώνουμε χωρίς να τις εκφράζουμε


Ο μηχανισμός: «σύγκρουση - εγκέφαλος – όργανο» λειτουργεί και προς τις δύο κατευθύνσεις. Όσο, δηλαδή, η εσωτερική σύγκρουση είναι ενεργή, η περιοχή του εγκεφάλου που δραστηριοποιείται δίνει διαταγή στη βιολογική διαδικασία να παραγάγει καρκινικά κύτταρα στο όργανο που διαλέχτηκε για να εκφράσει την ανισορροπία. Αντιθέτως, όταν το άτομο λύσει την εσωτερική του σύγκρουση (με οποιονδήποτε τρόπο και αν το κάνει αυτό) και βάλει τέλος στο έντονο στρες του, η ίδια περιοχή του εγκεφάλου αντιστρέφει το πρόγραμμα και δίνει αμέσως διαταγή στη βιολογική διαδικασία, να σταματήσει την παραγωγή καρκινικών κυττάρων και να καταστρέψει τον όγκο που έχει δημιουργηθεί στο όργανο ...


Όλες οι ασθένειες, όποιες και αν είναι αυτές (από την πιο καλοήθη ως την πιο σοβαρή), είναι αποτέλεσμα κάποιου σοκ ή στρες που το βιώσαμε χωρίς να το εκφράσουμε, και ενεργοποιούνται από τον εγκέφαλο, ως η τέλεια λύση για την εξασφάλιση της επιβίωσης.


Αυτό που πρέπει να συγκρατήσουμε από όλα αυτά είναι, ότι από τη μια, ο εγκέφαλος δε σφάλει ποτέ και από την άλλη, ότι αυτός είναι που ενεργοποιεί όλες τις «ασθένειες» έτσι ώστε να εγγυηθεί στο άτομο τις μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης. Είναι φανερό ότι το ενδιαφέρον μιας τέτοιας θεώρησης είναι τεράστιο. Πράγματι, για πρώτη φορά στην ιστορία της ιατρικής, καμιά πάθηση, καμιά ανισορροπία μας δεν οφείλεται στην τύχη.


Όλες τις ασθένειές σας, θα μπορείτε να τις προλαμβάνετε και να τις θεραπεύετε.
Πώς ; Μαθαίνοντας τις βασικές αρχές της επικοινωνίας τις οποίες κάθε άνθρωπος θα έπρεπε να κατέχει : το να εκφράζει τις ανάγκες και τα συναισθήματά του, να τολμά να αντιπαρατίθεται στους άλλους (με σεβασμό βέβαια), να αναγνωρίζει και να δέχεται την πραγματικότητα όπως αυτή είναι, οι πράξεις του να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα, να τελειώνει τις όποιες συναισθηματικές εκκρεμότητες έχει με τους άλλους, να συγχωρεί.

Το να ξαναμάθουμε να αναγνωρίζουμε τις ανάγκες μας και τα όριά μας για όσα δεν θέλουμε πια, το να είμαστε ικανοί να τα εκφράσουμε στους συνομιλητές μας, χωρίς να φοβόμαστε τις συνέπειες, αυτό είναι ένας από τους τρόπους που μπορεί να προλάβουν ή να θεραπεύσουν τις ασθένειες που προκαλούνται από τις ανθρώπινες εσωτερικές συγκρούσεις και τις απογοητεύσεις. Να εκφράζουμε τα συναισθήματά μας : Το συναίσθημα μοιάζει με το σύμπτωμα. Είναι ο δείκτης του βαθμού ικανοποίησης ή μη ικανοποίησης των αναγκών μας. Μια ανάγκη μας ματαιώνεται· εμφανίζεται ένα δυσάρεστο συναίσθημα (θυμός, θλίψη, φόβος, κ.λπ.). Μια ανάγκη μας ικανοποιείται· ένα ευχάριστο συναίσθημα θα εκδηλωθεί (χαρά, ευχαρίστηση, κ.λπ.). Δυστυχώς, η παιδεία μας, μας έχει διδάξει, να αντιμετωπίζουμε τα συναισθήματά μας όπως η ιατρική αντιμετωπίζει τα συμπτώματα : να τα αρνούμαστε, να τα απορρίπτουμε, να τα εξαφανίζουμε. Με αυτό τον τρόπο στερούμαστε τα καλύτερα σημάδια, που έχουμε στη διάθεσή μας για να γνωρίζουμε με βεβαιότητα τι είναι καλό για μας και τι δεν είναι. Αυτή η άγνοιά μας μάς οδηγεί στην απογοήτευση, αφού μην έχοντας πια τους φωτεινούς δείκτες στον πίνακα ελέγχου, δεν ειδοποιούμαστε καν ότι μια ή περισσότερες ανάγκες μας ματαιώνονται.


Το να ξαναμάθουμε λοιπόν να ακούμε τα συναισθήματά μας, να τα αναγνωρίζουμε και να τα δεχόμαστε, να τα ευχαριστούμε μάλιστα που επαγρυπνούν για μας, είναι ένας πρώτος σταθμός για να αποφεύγουμε τις καταστρεπτικές εσωτερικές συγκρούσεις και το στρες. Εάν, επιπλέον, μπορούμε να εκφράσουμε τα συναισθήματά μας με τρόπο κατάλληλο, υπεύθυνα, χωρίς να αποδίδουμε στους άλλους την ευθύνη, θα μπορέσουμε πολύ γρήγορα να ξαναβρούμε την ισορροπία μας.


Φοβόμαστε συχνά να πούμε δυσάρεστα πράγματα, επειδή πιστεύουμε ότι είναι προτιμότερο να διατηρούμε την ειρήνη ανάμεσα στους ανθρώπους. Όμως αυτή η ειρήνη είναι απατηλή, αφού μέσα μας μπορεί να γεννιέται ένα ισχυρό βίαιο συναίσθημα. Σημειώστε ότι ακόμη και ο υπολογισμός είναι λανθασμένος : θέλοντας να αποφύγουμε τη σύγκρουση, δεν λέμε αυτό που θα έπρεπε να ειπωθεί. Όμως, μην λέγοντας τίποτα, αυξάνουμε την αίσθηση απογοήτευσης και μνησικακίας μέσα μας, μέχρι που η κατάσταση γίνεται αφόρητη. Τότε, είτε ξεσπάμε βίαια πάνω στον άλλο, οπότε συμβαίνει αυτή η σύγκρουση και η ρήξη που ακριβώς θέλαμε να αποφύγουμε, είτε καταπίνουμε τα συναισθήματά μας για άλλη μια φορά, και τότε συμβαίνει ο καρκίνος ή η οξεία ασθένεια, που μας καλεί να εξετάσουμε προσεχτικά την ανισορροπία που έχουμε δημιουργήσει.

Το να τολμάμε την σύγκρουση, είναι το να μάθουμε να μιλάμε για τα πράγματα που μας ενοχλούν, ήρεμα, χωρίς υπεκφυγές. Το να μάθουμε να εκφράζουμε με ειλικρίνεια το τι μας συμβαίνει, είναι ο καλύτερος τρόπος για να φροντίζουμε τις σχέσεις μας με τους άλλους. - να αναγνωρίζουμε και να δεχόμαστε την πραγματικότητα όπως αυτή είναι : συχνά έχω παρατηρήσει, ότι πολλές ασθένειες ξεκινάνε όταν αρνούμαστε να δούμε μια κατάσταση, όταν της αντιστεκόμαστε, όταν δεν δεχόμαστε αυτό που μας συμβαίνει.


Έτσι, μπορεί να μπούμε σε καταστάσεις εσωτερικής σύγκρουσης, αντίστασης, αυτοϋποτίμησης, απώλειας της ταυτότητας ή του χώρου κυριαρχίας μας.

Χωρίς να είμαστε καθόλου μοιρολάτρες (το θέμα δεν είναι να είμαστε ανθρώπινα ράκη που δέχονται τα πάντα χωρίς αντίδραση, αντιθέτως), το να δεχόμαστε την πραγματικότητα είναι το να τολμάμε να την κοιτάμε κατάματα, αντικειμενικά, χωρίς να κρίνουμε. Είναι επίσης το να αλλάξουμε τον τρόπο που βλέπουμε τα γεγονότα, θεωρώντας τα ούτε καλά, ούτε κακά : η συμβουλή μου είναι, να θεωρούμε μάλλον ό,τι μας συμβαίνει σαν ευκαιρίες που μας προσφέρονται για να μάθουμε κάτι καινούργιο. - οι πράξεις μας να είναι προσαρμοσμένες στην πραγματικότητα : Ο Γιούνγκ επέμενε πολύ σε αυτό το σημείο. Πράγματι, δεν υπάρχει θεραπεία εάν δεν δράσουμε πραγματικά. Συχνά, μένουμε εγκλωβισμένοι στις εσωτερικές συγκρούσεις μας και τα στρες, επειδή δεν τολμάμε να δράσουμε. Ή ακόμα χειρότερα : επειδή νομίζουμε ότι αρκεί να συνειδητοποιήσουμε την αιτία του καρκίνου μας για να θεραπευθούμε. Λάθος.

Από προσωπική εμπειρία ξέρω, ότι κλείνοντας ταχτικά τις εκκρεμείς υποθέσεις μου, με βοηθάει να διατηρώ την ισορροπία μου και να μην δημιουργώ άχρηστες και επιζήμιες πηγές άγχους. - να συγχωρούμε : τέλος, τελευταίο αλλά εξίσου σημαντικό, να συγχωρούμε. Όχι, να συγχωρήσουμε τον άλλο για το κακό που μπορεί να μας έχει κάνει, αλλά να συγχωρήσουμε τον εαυτό μας για τον πόνο που δεχτήκαμε να ζήσουμε τόσο καιρό, μέχρις ότου χαλαρώσουμε, μέχρις ότου εκφράσουμε στον άλλο τις ανάγκες και τα συναισθήματά μας, μέχρις ότου τολμήσουμε την αντιπαράθεση, μέχρις ότου, επιτέλους, αναγνωρίσουμε και δεχτούμε την πραγματικότητα, μέχρις ότου κλείσουμε τις εκκρεμότητές μας.


Έπειτα, αυτή η θεώρηση μας κομίζει ένα εξαιρετικά καλό νέο : η ασθένεια δεν είναι μοιραία, δεν συμβαίνει ποτέ τυχαία. Που θέλει να πει, ότι αλλάζοντας τις συνήθειες συμπεριφοράς μας, τους τρόπους σκέψης μας, τη συναισθηματική ζωή μας, μπορούμε να εξαλείψουμε οριστικά την επήρεια των ασθενειών πάνω μας.

Όσο και αν μας εκπλήσσει, υπεύθυνοι για τα σοκ, τις εσωτερικές συγκρούσεις, το στρες μας, δεν είναι ποτέ οι άλλοι, ούτε τα γεγονότα. Ο τρόπος που δεχτήκαμε το γεγονός, ο τρόπος που το αντιληφθήκαμε, το ερμηνεύσαμε, το φιλτράραμε, αυτός είναι πάντα που γεννάει τον πόνο μας ή την χαρά μας.


Δηλαδή, τελικά, με πολλή αγάπη, χιούμορ και ταπεινότητα, θα πρέπει να ευχαριστήσουμε τον εαυτό μας και να μας συγχωρήσουμε για το κακό που μας κάναμε.


Σχετικές αναρτήσεις :

http://www.lifo.gr/team/readersdigest/27073

http://theasforum.info/bulletthea/showthread.php?173-%C7-%EB%FD%F3%E7-%F0%EF%F5-%E4%DF%ED%E5%E9-%EF-%E5%E3%EA%DD%F6%E1%EB%FC%F2-%EC%E1%F2

http://olympia.gr/2011/03/03/%CE%B7-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B3%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%8D-%CF%87%CE%AC%CE%BC%CE%B5%CF%81/



Οι εικόνες είναι από :

http://www.lifo.gr/team/readersdigest/27073 &

http://radiofloga.blogspot.com/2010/05/blog-post_6462.html
http://withfriendship.com/user/kethan123/psychotherapy.php
http://www.instituteforcouplescounseling.com/GroupTherapy.htm
matisse

Τετάρτη, 19 Οκτωβρίου 2011

Τετάρτη, 21 Σεπτεμβρίου 2011

Παιδεία υπό τον τύπο Συνεπτυγμένης κατοίκων μακράν Αθηνών








Ευχαρίστως σας γνωρίζουμε, η Ελληνική Εταιρεία Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας, ότι αποφασίσαμε να ικανοποιήσουμε ένα αίτημα του ευρύτερου Ελλαδικού χώρου, οργανώνοντας ειδικά Προγράμματα Παιδείας υπό τον τύπο της Συνεπτυγμένης, ως ακολούθως:

1) Ομαδικών Αναλυτών
2) Αναπτυξιακών Θεραπευτών – Συμβούλων
3) Ψυχοδραματιστών
4) Μουσικοθεραπευτών
5) Θεραπευτών Εικαστικών Τεχνών
6) Θεραπευτών Βραχείας Ψυχοθεραπείας
7) Συγκαλούντων Μεσαίες και Μεγάλες Ομάδες
8) Θεραπευτών Παιδιού - Εφήβου - Οικογένειας
9) Θεραπευτών Κοινότητας

Ως εναρκτήριο τριήμερο των Προγραμμάτων αυτών, ορίσθηκε η Παρασκευή 16, Σάββατο 17 και η Κυριακή 18 Σεπτεμβρίου 2011 για το Ακαδημαϊκό έτος 2011-2012.


Το Βασικό Πρόγραμμα (απόγευμα Παρασκευής έως απόγευμα Κυριακής) συμπεριλαμβάνει τις ακόλουθες καταστάσεις - δραστηριότητες:

1) Προσωπική Ανάλυση – Θεραπεία, δυαδικού πλαισίου.
2) Προσωπική Ανάλυση – Θεραπεία, ομαδικού πλαισίου.
3) Θεωρία
4) Εποπτεία Σπουδαστών
5) Εποπτεία Ομάδων Αυτογνωσίας
6) Ελληνική Ομαδική – Αναλυτική ‘ΚΟΙΝΩΝΙΑ’
7) Εποπτεία Κύκλου Θεραπείας και Συμβουλευτικής
8) Εισαγωγικό Σεμινάριο – Εργαστήριο Ομαδικών Δυναμικών
9) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄(Ομάδα: Ψυχοδράματος)
10) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄: Ομάδα Κινηματογράφου
11) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄ (Ομάδα Πηλού – Πλαστελίνης)
12) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄: Ομάδα Μουσικής – Κίνησης
13) Μείζων Επιτροπή Παιδείας και Σεμιναρίων - Εργαστηρίων

Υφίσταται η δυνατότητα για περαιτέρω του Βασικού Προγράμματος δραστηριότητες, ώστε το τριήμερο να μετατρέπεται σε τετραήμερο (Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄ : Ομάδες α) Μουσικής – Κίνησης β) Κινηματογράφου).

Επόμενη Συνάντηση : Παρασκευή 14, Σάββατο 15 και η Κυριακή 16 Οκτωβρίου 2011

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ
Λαλέχου 8, Ν. Ψυχικό, Αθήνα, 15451
hagap@otenet.gr, 210 8619577 - 210 8628487





Τετάρτη, 17 Αυγούστου 2011

Ηλιόλουστα πρωινά .....




Η ζωή γίνεται ομορφότερη όταν μέσα
από την ομίχλη αρχίζουν να διακρίνονται οι σκιές που νόμιζες κτίρια, δέντρα, οπτικά εμπόδια και διέκοπταν την πορεία σου, σε έκαναν να αλλάζεις δρόμο, σε πισωγύριζαν ....


Ενώ ήταν μόνο σκιές ......


Μια βαθύτερη ματιά, ένα ζεστό δυνατό φύσημα, ένα αιώρημα του χεριού και αρχίζουν να ελευθερώνουν το μυαλό, να αφήνουν χώρο για τα ηλιόλουστα πρωινά της εσωτερικής σου ελευθεριας!!





.



.

Τρίτη, 26 Ιουλίου 2011

Reach




Some dreams live on in time forever
Those dreams, you want with all your heart
And Ill do whatever it takes
Follow through with the promise I made
Put it all on the line
What I hoped for at last would be mine

If I could reach, higher
Just for one moment touch the sky
From that one moment in my life
Im gonna be stronger
Know that Ive tried my very best
Id put my spirit to the test
If I could reach

Some days are meant to be remembered
Those days we rise above the stars
So Ill go the distance this time
Seeing more the higher I climb
That the more I believe
All the more that this dream will be mine

If I could reach, higher
Just for one moment touch the sky
From that one moment in my life
Im gonna be stronger
Know that Ive tried my very best
Id put my spirit to the test
If I could reach

If I could reach, higher
Just for one moment touch the sky
Im goona be stronger
From that one moment in my life
Im gonna be so much stronger yes I am
Know that Ive tried my very best
Id put my spirit to the test
If I could reach higher
If I could, If I could
If I could reach
Reach, Id reach, Id reach
Id reach Id reach so much higher
Be stronger

Πέμπτη, 7 Ιουλίου 2011

Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009 - Η "ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑ" ΕΓΡΑΦΕ ....

ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΥΗΚΕ ΣΤΙΣ 30/9/2009 !!

Τι ιδεολογίες υπάρχουν άραγε σήμερα;
Οι βασικές γραμμές ενός κόμματος έχουν αντικαταστήσει τις ιδέες και την κουλτούρα του, κάνοντας τη διαφορετικότητα, κοινοτυπία.


Αυτό που γίνεται κατανοητό ακόμα και από τους διακριτικούς παρατηρητές είναι ότι σε αυτές τις εκλογές (2009) «παίζουν» πολύ τα Εθνικά Θέματα της χώρας μας με μείζονα σημασία για το μέλλον της. Σε έναν κατά τα άλλα σημαντικό, μα παράλληλα και «επικίνδυνο» χορό απόψεων, που συνήθως περνάνε απαρατήρητες ανάμεσα στον ξύλινο λόγο των πολιτικών, είναι ότι η Θράκη και το μέλλον της θα κριθεί από τις κινήσεις που ο κάθε υποψήφιος πρωθυπουργός θα κάνει στη Διεθνή Σκακιέρα, που τον τελευταίο καιρό μας συμπεριλαμβάνει σε καίριες θέσεις, ίσως προς έκπληξη πολλών! (ακόμα και αν με μεγάλη προσπάθεια προσπαθούν να τις απομυθοποιήσουν).

~ Με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη αναδεικνύεται η Ελλάδα και κυρίως η Θράκη ως ενεργειακό κέντρο;


~ Η επαναδιαπραγμάτευση του αγωγού, ως κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου θέτει αυτή την προοπτική ως επικίνδυνη να χαθεί; Υπάρχει ή όχι η πρόθεση να απορριφθεί;

~ Η πορεία που χάραξε ο Κώστας Καραμανλής θέτει την Ελλάδα, στο θέμα αυτό σε περισσότερο ασφαλή θέση;

~ Αξιόπιστες εφημερίδες της αριστεράς όπως το Παρόν και το Ποντίκι φέρνουν στη θεματολογία τους άμεσα ή έμμεσα προθέσεις του Γ. Παπανδρέου να μη συνεχίσει τη συνεργασία με την Κίνα για τη χρήση των Ελληνικών Λιμανιών; Αυτή δεν είναι μια προοπτική που θα αναδείκνυε την Ελλάδα σε καθοριστική θέση στο Διεθνές εμπόριο;

~ Γιατί ο Κώστας Καραμανλής δεν έβγαλε στη φόρα τους εσωκομματικούς του αντιπάλους που έπαιζαν πισώπλατα συμφωνίες για ανατροπή των σχεδίων του σε Διεθνή Επίπεδο;

~ Γιατί αυτά δεν τα βγάζει στη φόρα ο κ. Καρατζαφέρης;

~ Πόσοι και πόσο έχουν πουληθεί στους Αμερικανούς προσπαθώντας να ανατρέψουν μέγιστης σημασίας για τη χώρα συμφωνίες με Ρωσία και Κίνα;

~ Πόσο ειλικρινής είναι η θέση του Γ. Καρατζαφέρη για τη φορολογία της Εκκλησίας; Διότι αν είναι ειλικρινές τότε αναδεικνύεται σε μεγάλο παίκτη, αν είναι ψηφοθηρικό για την απογοήτευση των δικών του μεν, αλλά με κέρδος από ψηφοφόρους άλλων κομμάτων, τότε κερδίζουν οι κομματική μηχανισμοί που λίγο τους ενδιαφέρουν τα Εθνικά μας ζητήματα.

~ Γιατί τώρα μόνο προεκλογικά ο Κώστας Καραμανλής παίζει επιθετικά και ίσως μόνο σε μια ενδεχόμενη νίκη της Ν.Δ. διαφαίνεται η πρόθεσή του να ξεκαθαρίσει το τοπίο από εσωκομματικούς αντιπάλους και φιλόδοξους αντικαταστάτες του;

~ Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται, με μένος των περισσότερων Ελλήνων, τα γεγονότα του Δεκέμβρη σε μια «πρακτορική» συμφωνία με τους Αμερικάνους;

~ Γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή δεν αποκάλυψε όλο το παρασκήνιο των επεισοδίων του Δεκέμβρη παρά προτίμησε να πέσει όλο το βάρος στον αστυνομικό που πυροβόλησε το άτυχο αγόρι;

~ Γιατί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκαλεί φόβο και ανασφάλεια για τα Εθνικά Θέματα;

~ Μια νίκη της ΝΔ θα δώσει την ώθηση στον Κ. Καραμανλή να καθαρίσει το τοπίο ή θα υποκύψει σε ότι μέχρι σήμερα δεν τον ωθεί να αποκαλύψει παρασκήνια που απείλησαν και τις δικές του διεθνής συμφωνίες;



Αυτό που διακρίνεται είναι ότι σ’ αυτές τις εκλογές τίθεται στο λαό προκαταβολικά η ευθύνη για μεγάλα Εθνικά ζητήματα. Μαζί με την ψήφο του ο καθένας επιλέγει και την πορεία της Ελλάδας στον κόσμο και την διασφάλιση και ενίσχυση της θέσης της παγκοσμίως.

Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή παίζονται όλα και ακριβώς επειδή κρίνονται Εθνικά Θέματα και αυτός που θα κυβερνήσει τη χώρα πρέπει να έχει τη δυναμική και την ικανότητα να πάει τον τόπο μπροστά, πέρα από συμφέροντα, συμφωνίες κάτω από τραπέζια, πράκτορες και προσωπικές φιλοδοξίες που παρασέρνουν τη χώρα μας σε μια σκλαβιά που θαρρείς και ποτέ δεν έφυγε από πάνω μας.

Ο Έλληνας πρέπει να πάψει πια να είναι ραγιάς! Θα πρέπει σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση να σταθεί στο ύψος του σαν Έλληνας και να επιλέξει αν όχι το καλύτερο που θα επιθυμούσε,τουλάχιστον αυτό που θα θέσει την Πατρίδα μας σε πορεία εξελικτική από όπου και αν αυτή υποστηρίζεται και όχι επιλεκτικά και δεσμευτικά!



(Λόγω τεχνικών προβλημάτων στην λήψη σχολίων από το blog, μπορείτε να αποστέλλεται τα σχόλιά σας στο e-mail : alkioni2006@gmail.com)

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2011

Σάββατο, 18 Ιουνίου 2011

ΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς .

Εμείς εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, μετανάστες, έχουμε έρθει στην πλατεία Ορεστιάδας για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.


Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματα μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς. Δεν ψάχνουμε τι μας χωρίζει, βρίσκουμε τι μας ενώνει.


Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.
Καταγγέλλουμε το ξεπούλημα και την διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση).


Καλούμε όλους τους ανθρώπους αυτού του τόπου να συμπορευτούν στον αγώνα μας και να συμμετέχουν, στις δημοκρατικές μας διαδικασίες με ανυπόγραφα πανό, χωρίς σημαίες και κόμματα.


Να πάρουν πίσω τα μέτρα που μας κλέβουν το παρόν και το μέλλον μας. Διεκδικούμε τον πλούτο που εμείς παράγουμε και αυτοί μας κλέβουν.


Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια, όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται και οι πολιτικές τους. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν το αναγνωρίζουμε.


• Αντιδρούμε στη βάρβαρη επίθεση στην ελληνική περιφέρεια, με κλείσιμο οργανισμών, υπηρεσιών, σχολείων, προνοιακών δομών και τον πληθυσμιακό μαρασμό της.


• ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΌ ΤΟ Δ. Ν. Τ.


• ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ


ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ


Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ

ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ

ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ

Λαϊκή Συνέλευση στις 8μ. μ

Τετάρτη, 15 Ιουνίου 2011

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ


ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ

ΕΠΙΤΗΔΕΥΜΕΝΑ ΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΕΥΘΥΝΗΣ!!!




Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2011

ΨΥΧΑΝΑΛΥΣΗ ΚΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑ - S.H. FOULKES


Αυτό το άρθρο είναι μια συζήτηση για τις ψυχαναλυτικές ιδέες πάνω στο έγκλημα για να αναδείξει τους τρόπους μέσω των οποίων η ψυχανάλυση μπορεί να συμβάλει στην επίλυση προβλημάτων εγκληματικότητας.


Ο Foulkes ήταν εντυπωσιασμένος από τις πράξεις των παραβατών οι οποίες δε ήταν τόσο ασυνείδητες φαντασιώσεις, όσο φαντασιώσεις τις οποίες εκδραμάτιζαν.



Μεταξύ των παραβατών, τους οποίους παρακολούθησε κλινικά, ο Foulkes εντόπισε ένα εντυπωσιακό ποσοστό όπου παρουσίαζαν υπνοβασία, παρορμητική περιπλάνηση, αναστρέψιμη αμνησία για την ταυτότητα και βρέξιμο του κρεβατιού.


Κάποιος θα μπορούσε να πει ότι ο νευρωτικός δρα στα όνειρά του, ενώ ο εγκληματίας ονειρεύεται στις πράξεις του.

ΜΕΡΙΚΕΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ ΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΨΥΧΑΝΑΛΥΤΙΚΗ ΑΠΟΨΗ

Δεν υπάρχουν οι τύποι ‘εγκληματίας’ και παραβάτης’. Το να σκέφτεται κανείς με αυτούς τους όρους είναι το πρώτο και θεμελιώδες λάθος


Οι εγκληματική παρόρμηση ή η παρόρμηση που τείνει στην παραβίαση του νόμου, είναι μέσα στον καθένα.


Τα τρία στοιχεία, εγκληματίας – κοινωνία – δικαστής, είναι προσωποποιήσεις των τριών στοιχείων μέσα στον καθένα, και ανάλογα μέσα στο κάθε μέρος του τρίου – του Εκείνο, του Εγώ και του Υπερεγώ.


Μέσα στο μυαλό του εγκληματία υπάρχει ένας δικαστής πολύ πιο αυστηρός από τον Mr Justice X, όπου προηγούνται τιμωρίες σύμφωνα με την αρχή του ‘τιμωρείται κάποιος με τον τρόπο που κακοποιήθηκαν τα θύματα του’ για πράξεις οι οποίες δεν έχουν διαπραχθεί, οπότε η πραγματική τιμωρία έρχεται ως ανακούφιση.


Ο κοινός πολίτης – ας πούμε ο ένορκος – στέκεται ανάμεσα σε δύο τάσεις αντίδρασης, του εγκληματία και του δικαστή, με τον ίδιο τρόπο που στέκεται ανάμεσα στον εγκληματία και τον δικαστή εντός του.


Η τιμωρία είναι μια αμφιλεγόμενη αξία, ένας συμβιβασμός, συμβολικά.


Η τιμωρία έχει διπλό πρόσωπο. Ασκείται απευθείας στον παραβάτη αλλά την ίδια στιγμή κατευθύνεται και στα μη – εγκληματικά μέλη της κοινωνίας για να εκφοβίσει και να τα αποτρέψει και επίσης να ικανοποιήσει το αίτημά τους για εκδίκηση.


Ο αναλυτής έρχεται αντιμέτωπος καθημερινά με τις αντι-κοινωνικές δυνάμεις μέσα στους θεραπευόμενούς του. Ο αναλυτής τείνει στο να βλέπει το έγκλημα περισσότερο ως το σύμπτωμα κάποιας ασθένειας ή ως μια δυσλειτουργία της κοινωνίας. Η κοινωνία και όχι ο εγκληματίας είναι αυτή που πρέπει να πρώτα να αντιμετωπιστεί.

Η ανάλυση μπορεί να συγκριθεί με την εφεύρεση του μικροσκοπίου. Φανερώνει στο μικρόκοσμο του κάθε ατόμου τα αποτελέσματα των προβλημάτων που αφορούν όλη την κοινωνία γύρω τους.


Η κοινωνία προς το παρόν ενδιαφέρεται τόσο λίγο για τα άτομα που θα ήταν παράλογο να περιμένουμε να κάνει προσπάθειες και θυσίες στην προσπάθεια να βοηθήσει μερικούς παραβάτες. Και όμως μερικοί από τους εγκληματίες είναι ικανοί να γίνουν ιδιαιτέρως άξια μέλη της κοινωνίας.


Ακόμα όμως και αν μια κοινωνία ενδιαφερόταν για την ευημερία των ατόμων, πρακτικοί λόγοι θα την οδηγούσαν στο να εστιαστεί την ψυχική υγεία κατά την ανατροφή, ως θέμα πρόληψης, παρά ως θεραπεία.


Όσον αφορά την μεταχείριση των παραβατών, το πιο σημαντικό βήμα μπροστά θα ήταν, όλοι οι άνθρωποι που συνδιαλέγονται μαζί τους όπως – δικαστές, δικηγόροι, κοινωνικοί λειτουργοί – να εξοικειωθούν πλήρως με την διανοητική πολυπλοκότητα των παραβατών τόσο καλά όσο με αυτήν που υπάρχει μέσα στο δικό τους μυαλό. Αυτή η πλήρης ανάλυση θα έπρεπε να συμπεριλαμβάνεται στη διδακτέα τους ύλη.


Οι παραβάτες δεν αποτελούν ένα άλλο είδος ανθρώπων και δεν έχουν κάτι κοινό μεταξύ τους εκτός από το ότι οι πράξεις τους είναι ενάντια στο νόμο.



Δεν υπάρχουν εγκληματικές παρορμήσεις ή αλλιώς όλες οι παρορμήσεις είναι από μόνες τους εγκληματικές.





ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ- ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ ΑΡΘΡΟΥ ΤΟΥ S.H. FOULKES "PSYCHOANALYSIS AND CRIME"

ΑΠΟ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ : Selected Papers of S.H. Foulkes - Psychoanalysis and Group Analysis

Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2011

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ





Τετάρτη, 8 Ιουνίου · 7:00 μ.μ. - 10:00 μ.μ.


ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ


ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ




Παρασκευή, 13 Μαΐου 2011

HELEN KELLER & ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ S.H.FOULKES ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ "THE WORLD I LIVE IN"

Η Helen Adams Keller (Ιούνιος 27, 1880 – Ιούνιος 1, 1968) ήταν μια κωφή και τυφλή Αμερικανίδα συγγραφεύς, ακτιβίστρια και ομιλήτρια.
Η Helen γεννήθηκε στην Tuscumbia, Alabama. Οι αναπηρίες της προκληθήκαν από ένα υψηλό πυρετό το Φεβρουάριο, 1882 όταν ήταν 19 μηνών. Η απώλεια της ικανότητας της να επικοινωνήσει σε μια τέτοια νεαρή αναπτυξιακή ηλικία ήταν τραυματική για την ιδία και για την οικογένεια της και ως αποτέλεσμα έγινε αρκετά ανεξέλεγκτη.

Η Keller γεννήθηκε σε ένα κτήμα που ονομαζόταν Πράσινος Κισσός, στις 27 Ιουνίου, 1880. Δεν γεννήθηκε αρχικά τυφλή και κωφή, άλλα ήταν ένα πραγματικά υγιές παιδί. Έτσι ήταν μέχρι 19 μήνες αργότερα όταν προσβλήθηκε από μια αρρώστια την οποία οι γιατροί περιγράφανε ως μια οξεία συμφόρηση του στομαχιού και του εγκεφάλου. Η Keller δεν είχε για πολύ καιρό αυτή την αρρώστια, άλλα την άφησε τυφλή και κωφή, και ανίκανη να μιλήσει. Από την ηλικία των επτά, είχε ήδη εφεύρει πάνω από 60 διαφορετικά σημάδια με τα οποία μπορούσε να επικοινωνήσει με την οικογένεια της.

Το 1887, οι γονείς της Captain Arthur H. Keller και Kate Adams Keller, επικοινώνησαν τελικά με την Alexander Graham Bell, ο όποιος δούλευε με τα κωφά παιδιά. Ο Bell τους συμβούλευσε να έρθουν σε επαφή με το Ινστιτούτο Perkins για τους τυφλούς στην Νοτιά Βοστόνη, Μασαχουσέτη. Αυτοί διάλεξαν την δασκάλα Anne Sullivan, η όποια ήταν μονό 20 χρονών, να προσπαθήσει να μπει στο μυαλό της μικρής τότε Helen. Αυτή ήταν μόλις η αρχή της 49 χρονης περιόδου δουλειάς μαζί.

Η Sullivan ζήτησε και πήρε τη άδεια από τον πατέρα της Helen να απομονώσει το κορίτσι από το υπόλοιπο της οικογένειας σε ένα μικρό σπίτι στον κήπο τους. Ο πρώτος της στόχος ήταν να ενσταλάξει την πειθαρχεία στο καλομαθημένο κορίτσι. Η σημαντική ανακάλυψη της Helen στην επικοινωνία ήρθε μια μέρα όταν εκείνη κατάλαβε ότι οι κινήσεις της δασκάλας της πάνω στις παλάμες της συμβόλιζαν την έννοια του νερού και σχεδόν ενθουσιάστηκε ζητώντας από την δασκάλα της τα ονόματα όλων των οικείων αντικείμενων στον κόσμο της (περιλαβαίνοντας και την αγαπημένη της κούκλα).

Η Anne ήταν ικανή να διδάξει την Helen να σκέφτεται κατανοητά και να μιλάει, χρησιμοποιώντας την μέθοδο Tahoma: ακουμπώντας τα χείλη των άλλων καθώς μιλάνε, νιώθοντας τους τις δονήσεις, και συλλαβίζοντας τους αλφαβητικούς χαρακτήρες πάνω στην παλάμη της Helen. Ακόμη έμαθε να διαβάζει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ελληνικά και λατινικά σε μπραιγ.


Το 1888, η Helen φοίτησε στο ινστιτούτο Perkins. Το 1894, η Helen και η Anne μετακόμισαν στην Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν μαθήματα στο σχολείο κωφών Wright-Humason. Το 1898 επέστρεψαν στην Μασαχουσέτη και η Helen εισάχθηκε στο σχολείο Cambridge για νέες κοπέλες πριν πετύχει να μπει στο κολέγιο Radcliffe το 1900. το 1904, στην ηλικία των 24, η Helen αποφοίτησε στο Radcliffe ως η πρώτη κωφή και τυφλή που αποφοίτησε από κολλέγιο.

Με τεράστια θέληση, η Helen κατάφερε να γίνει παγκοσμίως διάσημη ομιλήτρια και συγγραφεύς. Έθεσε ως αποστολή στην ζωή της να παλέψει για τους παρεμποδισμένους από αισθήσεις στον κόσμο.













ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ HELEN KELLER
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΖΩ» ΑΠΟ ΤΟΝ S.H.FOULKES


Ο Foulks ασχολήθηκε με τα γραπτά της Helen Keller σε μια αναζήτηση μελετών σχετικών με την ταύτιση, την εσωτερίκευση και άλλων παρόμοιων θεμάτων.
Κατά τη γνώμη του πρέπει να αποδώσουμε ιδιαίτερη σημασία στο τι έχει να πει, πέρα από την εξαιρετική της διορατικότητα και την ποιητική δύναμη των περιγραφών της.

Η Helen Keller έχοντας αποστερηθεί τις κύριες αισθήσεις επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, υπάρχει στην περίπτωσή της, μια καθυστέρηση στην έκφραση, καθώς και μια παρατεταμένη διαδικασία ανάπτυξης ανάλογη με μια εικόνα αργού ρυθμού (slow – motion picture). Επιπλέον τα κανάλια εισόδου των εξωτερικών ερεθισμάτων είναι περιορισμένα. Η έναρξη του σχηματισμού λέξεων και αργότερα ο σχηματισμός ιδεών χαράχθηκαν με ένα ξεχωριστό τρόπο. Ο κόσμος των λέξεων, που διαμορφώνει ένα από τα πιο αποφασιστικά βήματα στην ανάπτυξη μας, έφθασε από μια πλαϊνή είσοδο, μέσω εντυπώσεων αφής του χεριού της. Έτσι είναι ικανή, και εμείς μαζί της, να διακρίνει καθαρά, μεταξύ λεκτικών αναμνήσεων και πραγματικών πρώτων εμπειριών, ότι αυτά τα δύο έχουν διαχωριστεί από το φίλτρο των σχετικών τους προσκολλήσεων. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να παρατηρήσουμε τί μπορούν να κάνουν οι λέξεις και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς χωρίς αυτές.

Πολλές σύγχρονες σχόλες (σύγχρονη ψυχολογία, ψυχοπαθολογία, Gestalt) λαμβάνουν υπόψη ότι εξέχων σημείο στην ανάπτυξη του ανθρώπου είναι το βήμα από το στάδιο όπου οι λέξεις χρησιμοποιούνται ως έκφραση για κάτι στο στάδιο όπου εννοούν, σημαίνουν κάτι. Η επίτευξη αυτού του ψυχικού / διανοητικού επιπέδου θεωρείται η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο.

Ο Foulkes διαβάζοντας το κεφάλαιο «Πριν την αυγή της ψυχής» από το βιβλίο της Helen Keller το διανθίζει με δικά του ερμηνευτικά σχόλια.

Helen Keller : Πριν έρθει η δασκάλα μου δεν ήξερα ότι είμαι εγώ. Ζούσα σε έναν κόσμο όπου ήταν ένας μη-κόσμος ….. Δεν ήξερα ότι δεν ήξερα τίποτα, ή ότι ενεργώ ή επιθυμώ. Δεν είχα ούτε θέλω, ούτε νόηση. Συνδεόμουν με αντικείμενα και πράξεις μέσω μιας τυφλής φυσικής ώθησης.

Η γνώση του Εγώ και του κόσμου είναι αλληλοεξαρτώμενες. Στην πραγματικότητα η μία είναι η αντανάκλαση της άλλης. Είναι σημαντικό να είναι ξεκάθαρη αυτή η εσωτερική σχέση πριν εξεταστούν οι ειδικοί μηχανισμοί της ταύτισης και της προβολής. Η Keller περιγράφει τις πράξεις της ως ενστικτώδης μίμηση άλλων (αυτό προηγείται της ταύτισης, μερικές φορές συμπεριλαμβάνεται στην ‘πρόωρη ταύτιση’), αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι σκέψη.

Helen Keller : ......είναι η έναρξη δύο ικανοτήτων, της ελευθερίας του θέλω, ή της επιλογής, και της λογικής, ή της δύναμης να σκέφτεσαι από το ένα πράγμα στο άλλο, που κάνει δυνατό το να υπάρξεις, πρώτα σαν παιδί και μετά σαν ενήλικας.

Αυτό αντιστοιχεί στο στάδιο της εύρεσης των λέξεων, δηλαδή οι λέξεις ως σήματα ή σημάδια για κάτι. Όταν η Keller λέει ότι σκεφτόταν μόνο αντικείμενα και ήθελε μόνο αντικείμενα, επιβεβαιώνει μια θεμελιώδη αντίληψη της σύγχρονης ψυχολογίας που καθορίζει το ότι πρωταρχικά στην ανάπτυξη υπάρχουν ολόκληρα αντικείμενα και ο διαχωρισμός τους σε διαφορετικές αισθήσεις αντιστοιχεί σε πιο περίπλοκη δομή διανοητικής συμπεριφοράς

Helen Keller : Όταν έμαθα την έννοια του «εγώ» και του «εμένα» και ανακάλυψα ότι ήμουν κάτι, άρχισα να σκέφτομαι. Τότε υπήρξε για μένα η συνείδηση για πρώτη φορά.

Αυτή είναι η πιο συνταρακτική στιγμή : το εγώ γεννιέται μαζί με τη σημαίνουσα λειτουργία των λέξεων και μαζί με τη συνείδηση.
Η Keller ορίζει τη φύση ως «ο κόσμος που μπορώ να αγγίξω».



ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ S.H. FOULKES

O Foulkes σπούδασε ιατρική στη Χαϊδελβέργη και στη Φρανκφούρτη όπου και αποφοίτησε το 1923, και για περίοδο δύο ετών εργάστηκε και σπούδασε με τον νευρολόγο Kurt Goldstein . Έχει εκπαιδευτεί ως ψυχαναλυτής από το 1928 - 30, στη Βιέννη, όπου αναλυτής του ήταν Helene Deutsch .

Μετακόμησε στο Έξετερ το 1939 όπου έγινε ψυχοθεραπευτής σε μια μεγάλη ψυχιατρική κλινική όπου δημιούργησε την πρώτη ομαδικοαναλυτική ψυχοθεραπευτική ομάδα. Ήταν τότε που καλείται στο στρατό στο Στρατιωτικό Κέντρο Northfield το 1942 όπου πήρε μέρος στην ανάπτυξη μιας σειράς καινοτόμων θεραπειών, πολλές από αυτές βασισμένες στις ομάδες και υπήρξε πρωτοπόρος τόσο της ομάδικής αναλυσης όσο και της θεραπευτικής κοινότητας.

Μετά τον πόλεμο συνέχισε την ψυχαναλυτική πρακτική του και γρήγορα άρχισε να διεξάγει αναλυτικές ομάδες στο ιδιωτικό του ιατρείο. Συνέχισε διπλή πρακτική στην ατομική ψυχανάλυση και στην ανάλυση ομάδας μέχρι την αποχώρησή του.

Ο Foulkes είχε επίσης ενδιαφέρον για την νευρολογία , ψυχιατρική , κοινωνιολογία και ψυχολογία . Το πρώιμο έργο του Foulkes με ομάδες των στρατιωτών στο Northfield Νοσοκομείο (UK) συνέβαλε στην ίδρυση του Ομίλου Αναλυτικής Κοινωνία (GAS) το 1952, με έδρα το Λονδίνο. Έπαιξε αργότερα ρόλο στην έναρξη του Ινστιτούτου Ομάδικής Ανάλυσης (IGA) το 1971 για τους ασχολούμενους με την κατάρτιση.

Ο Foulkes θεωρεί τις ομάδες ως βασική προϋπόθεση για την ανθρώπινη ύπαρξη. Όλα τα ανθρώπινα όντα έχουν γεννηθεί σε κοινωνικές ομάδες (οικογένειες, πολιτισμούς, κοινωνίες), και τα διαμορφώνουν στη διάρκεια της ζωής τους συνεχώς με συνειδητό και λιγότερο συνειδητό τρόπο.

Η ομαδική ανάλυση, ως μια μορφή ψυχοθεραπείας, προωθεί τις αξίες της επικοινωνίας του διαλόγου και της ανατροφοδότησης. Προωθεί την ανάλυση των τρεχουσών σχέσεων και δυναμικών μέσα στην ομάδα ως το επίκεντρο της ψυχοθεραπευτικής εργασίας.

Ο SH Foulkes πέθανε ξαφνικά από στεφανιαία θρόμβωση το 1976, σε ηλικία 77, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής ενός σεμιναρίου.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ HELEN KELLER : ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΩΦΩΝ
http://www.e-pek.gr/index.php?categoryid=14&p2_articleid=19

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ S.H. FOULKES : ΒΙΒΛΙΟ : Selected Papers of S.H. Foulkes - Psychoanalysis and Group Analysis

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ S.H. FOULKES : http://en.wikipedia.org/wiki/S._H._Foulkes

Τετάρτη, 4 Μαΐου 2011

PERFECT TO ME





Made a wrong turn, once or twice.
Dug my way out, blood and fire.
Bad decisions, that's alright.
Welcome to my silly life.
Mistreated, misplaced, misunderstood.
Miss 'No way, it's all good', it didn't slow me down.
Mistaken, always second guessing, underestimated.
Look, I'm still around.

Pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel like you're nothing,
You are perfect to me

You're so mean when you talk about yourself; you were wrong.
Change the voices in your head; make them like you instead.
So complicated, look happy, you'll make it
Filled with so much hatred, such a tired game.
It's enough; I've done all I can think of.
Chased down all my demons, I've seen you do the same.

Woah ohh, pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less, less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel like you're nothing,
You are perfect to me.

The whole world's scared so I swallow the fear.
The only thing I should be drinking is an ice cold beer.
So cool in line, and we try try try, but we try too hard and it's a waste of my time.
Done looking for the critics, cause they're everywhere.
They dont like my jeans; they don't get my hair.
Exchange ourselves, and we do it all the time.
Why do we do that? Why do I do that?

Why do I do that?

Yeah, oh, oh baby, pretty baby
Pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than perfect.
Pretty,pretty please, if you ever, ever feel
Like you're nothing, you're perfect to me, yeahhh.
You're perfect, you're perfect
Ohh pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel, like you're nothing
You're perfect to me


You're perfect to me.
You're perfect to me.


«Ένα τραγούδι μονόλογος προς τον εαυτό ….
Μια έκφραση πρώτα για τον εαυτό μας και μετά για τα παιδιά μας ….
Ας τους το δείχνουμε .... ότι είναι τέλεια για μας!»


Έκανα μια λάθος στροφή, μία ή δύο φορές.
Έσκαψα τη διέξοδο μου, αίμα και φωτιά.
Κακές αποφάσεις, αυτό είναι εντάξει.
Καλώς ήλθατε στην ανόητη ζωή μου.
Κακοποίηση, αστοχία, παρανόηση.
Δεσποινίς : «Αποκλείεται, είναι όλα καλά!», δεν με καθησυχάζει.
Λάθος! Πάντα η δεύτερη εικασία, υποτιμάται.
Κοίτα, είμαι ακόμα γύρω.

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Είσαι τόσο μίζερος όταν μιλάς για τον εαυτό σου. Κάνεις λάθος.
Άλλαξε τις φωνές μέσα στο κεφάλι σου. Κάνε τες να σε συμπαθήσουν αντ 'αυτού.
Τόσο πολύπλοκο, να φαίνεσαι ευτυχισμένος, τα καταφέρνεις!
Γεμάτος με τόσο μίσος, τόσο κουραστικό παιχνίδι.
Αρκετά! Έχω κάνει όλα όσα μπορώ να σκεφτώ.
Κυνηγημένος από όλους τους δαίμονές μου, σε έχω δει να κάνεις το ίδιο.

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Όλος ο κόσμος είναι φοβισμένος γι 'αυτό καταπίνω το φόβο.
Το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να πίνω είναι μια παγωμένη μπύρα.
Έτσι cool στη σειρά, προσπαθούμε προσπαθούμε προσπαθούμε,
αλλά προσπαθούμε πάρα πολύ σκληρά και είναι χάσιμο χρόνου.
Πετυχαίνει το να ψάχνεις για κριτικές, γιατί υπάρχουν παντού.
Δεν τους αρέσουν τα τζιν μου, δεν εγκρίνουν τα μαλλιά μου.
Ανταλλάσουμε τους εαυτούς μας, και το κάνουμε όλη την ώρα.
Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί το κάνω αυτό;
Γιατί το κάνω αυτό;

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Είσαι Τέλεια για μένα
Είσαι Τέλεια για μένα

ΩΡΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΡΟΗ ΠΟΥΛΙΑΔΟΥ (αρχιτέκτονας) : Για να προχωρήσουμε, πρέπει να μη χορταίνουμε να μαθαίνουμε. Πρέπει να κοιτάζουμε πίσω μόνο για να πάρουμε θάρρος. Όσο αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτε δεν μας ανήκει τόσο πιο εύκολα τολμάμε.


SUGAHSPANK (τραγουδοποιός και τραγουδίστρια) : Οι δημιουργικοί άνθρωποι σπάνια καταφέρνουν να ξεφύγουν από τις λούπες του μυαλού τους ή να μην επαναπαυτούν στο ταλέντο τους. Χρειάζεται συνήθως ένα γερό χαστούκι για να προχωρήσουν.


GREECE IS FOR LOVERS (Χριστίνα Κοτσιλέλου και Θάνος Καραμπάτσος – σχεδιαστές αντικειμένων) : Η μεγαλύτερη δυσκολία στην Ελλάδα είναι η διατήρηση της δημιουργικότητας σε μια χώρα όπου «ο κόσμος καίγεται» και η οποιαδήποτε αισθητική ανησυχία αντιμετωπίζεται ως κάτι περιττό.
Για να πας μπροστά χρειάζεσαι χιούμορ, υπομονή, καλούς συνεργάτες και την τόλμη να ρισκάρεις, ακόμα και όταν οι γύρω σου δεν σε παίρνουν και πολύ σοβαρά. Και σίγουρα να σκέφτεσαι «διεθνώς».


ΚΑΙΤΗ ΤΑΖΕΔΑΚΗ (σχεδιάστρια κοσμημάτων) : Για να ξεχωρίσεις από τη μάζα πρέπει να έχεις «ταυτότητα» και να επιμένεις σε αυτήν. Εμπόδια σου βάζει μόνο ο εαυτός σου. Δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια.


ΑΘΗΝΑ ΑΝΔΡΕΑΔΗ (τραγουδίστρια – τραγουδοποιός) : Αν δεις τις δύσκολες στιγμές ως ευκαιρία για εξέλιξη τότε βλέπεις τη ζωή πιο σφαιρικά και δεν μεγεθύνεις τις δυσκολίες. Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα είναι να μάθουμε να ακούμε και να εμπιστευόμαστε τη φωνή μέσα μας, όχι το μυαλό μας με τους φόβους του, που καμιά φορά μας μπερδεύουν.


ΑΝΝΑ ΡΕΖΑΝ – ΚΡΙΤΣΕΛΗ (ηθοποιός, τραγουδίστρια) : Νομίζω ότι το «Γκρέκο μασκαρά» του Γιάννη Μηλιώκα είναι πολύ επίκαιρο, ειδικά οι στίχοι «τσίρκο παράγκα φίρμα γκρέκα» και «φράγκο ρεζέρβα φαλιμέντο περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία». Και o νοών νοείτο. Για να μη φανώ πολύ απαισιόδοξη, θα ήθελα να αναφέρω και το «Κοίτα μια νύχτα» της Χαρούλας Αλεξίου, επειδή περιέχει τον ελπιδοφόρο στίχο «και μες στην παρακμή της χτυπάει και Ολυμπιάδα»


ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΟΥΛΟΥΚΑΚΟΥ (ηθοποιός) : Δεν κάνω σχέδια, μόνο όνειρα.


STELLAR (make-up artist – beauty editor) : Τι χρειάζεται κάποιος για να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Γιατί να θέλει κάποιος να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Δεν περνάμε ωραία που είμαστε όλοι ίδιοι και δεν πάμε ούτε ένα βήμα μπροστά; Αναρωτιέμαι αν ο Χίτλερ πέθανε ή αν ακόμα ζει μέσα σε κάθε άνθρωπο που εχθρεύεται και χλευάζει το διαφορετικό.


ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛΙΔΗΣ (μουσικός) : Μια φράση από το βιβλίο «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» : «Δεν υπάρχει χειρότερο ανθρώπινο ελάττωμα από τη δειλία»


THALIA MAVROS (σκηνοθέτης, δημοσιογράφος, εκδότρια) : Οραματίζομαι μια ζωή βουτηγμένη στη δημιουργικότητα, στην έμπνευση, στην ομορφιά, στην τέχνη, στη συνεργασία και στο πάθος.


ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΥΡΙΔΗ (πρόεδρος της οργάνωσης Greek-Paris) : Η Ελλάδα για μένα είναι η πιο ωραία χώρα στον πλανήτη, το πιο ήρεμο και ασφαλές μέρος με αυτήν την ποιητική θάλασσα, τον μονίμως καλοκαιρινό ήλιο, την ιστορία και τον πολιτισμό που εμπνέουν, τα υπέροχα νησιά, τη μουσική και το κέφι παντού.


ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ (συγγραφέας, δημοσιογράφος) : Για να πας ένα βήμα μπροστά, πρέπει να αγαπάς αυτό από το οποίο προέρχεσαι, να μη φοβάσαι να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου, να επιτρέπεις στη ζωή να σε ξαφνιάζει και να σε συγκινεί.


"ΩΡΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ" – ΒΗΜΑDONNA – ΑΠΡΙΛΙΟΣ