Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ελλάδα. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Τρίτη 29 Μαΐου 2012
Bobby Darin - Simple Song of Freedom
Come and sing a simple song of freedom
Sing it like you've never sung before
Let it fill the air
Tell the people everywhere
We, the people here, don't want a war
Hey there, Mister Black Man can you hear me?
I don't want your diamonds or your game
I just want to be, someone known to you as me
and I will bet my life you want the same
Come and sing a simple song of freedom
Sing it like you've never sung before
Let it fill the air
Tell the people everywhere
We, the people here, don't want a war
Seven hundred million are you listening?
Most of what you read is made of lies
But speaking one to one, ain't it everybody's sun
To wake to in the morning when we rise?
So come and sing a simple song of freedom
Sing it like you've never sung before
Let it fill the air
Tell the people everywhere
We, the people here, don't want a war
Brother Solzhenitsyn are you busy?
If not would you drop a friend a line?
Tell me if the man, who is plowing up your land
has got the war machine upon his mind
Come and sing a simple song of freedom
Sing it like you've never sung before
Let it fill the air
Tell the people everywhere
That we, the people here, don't want a war
Now no doubt some folks enjoy doin' battle
Like presidents, prime ministers and kings
So let's build them shelves where they can fight among themselves
and leave the people be who like to sing
Come and sing a simple song of freedom
Sing it like you've never sung before
Let it fill the air
Tell the people everywhere
That we the people here, don't want a war
Let it fill the air
Tell the people everywhere
That we the people here, don't want a war
Freedom!
Freedom!
Freedom!
Ελάτε να τραγουδήσουμε ένα απλό τραγούδι για την ελευθερία
Τραγουδήστε το όπως ποτέ δεν έχετε τραγουδήσει πριν
Αφήστε το να γεμίσει τον αέρα
Πείτε στους ανθρώπους παντού
Εμείς, οι άνθρωποι εδώ, δεν θέλουμε "πόλεμο"
Με ακούτε ;
Τα περισσότερα από αυτά που διαβάζετε είναι κατασκευασμένα από ψέμματα
Αλλά μιλώντας ο ένας προς τον άλλο, ο ήλιος του καθενός
θα ξυπνήσει το πρωί, όταν θα ανατέλουμε
Τώρα δεν υπάρχει αμφιβολία ότι μερικοί απολαμβάνουν την μάχη
Όπως, πρόεδροι, πρωθυπουργοί και βασιλείς
Ας οικοδομήσουμε τι εξέδρες τους, όπου μπορούν να μάχονται μεταξύ τους
και να αφήσουν τους ανθρώπους να είναι αυτό που τους αρέσει να τραγουδούν
Ελευθερία!
Ελευθερία!
Ελευθερία!
Κυριακή 27 Μαΐου 2012
Γκίντερ Γκρας για την Ελλάδα : "Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω."
Ποίημα του Γκίντερ Γκρας για την Ελλάδα
Το ποίημα του Γερμανού συγγραφέα, Γκίντερ Γκρας, με τίτλο «Η Ντροπή της Ευρώπης» δημοσιεύεται σήμερα σε παγκόσμια αποκλειστικότητα στην «Καθημερινή», από κοινού με τη Sueddeutsche Zeitung. Χρησιμοποιώντας τη φόρμα αρχαιοελληνικής ωδής, ο νομπελίστας απευθύνεται στην Ευρώπη και την προειδοποιεί ότι κινδυνεύει με πνευματική πενία αν αποπέμψει από τις αγκάλες της τη χώρα που τη δημιούργησε.
Με αναφορές στην Ιφιγένεια εν Ταύροις του Γκαίτε, τον μύθο της Αντιγόνης και το έργο του φιλέλληνα Γερμανού λυρικού ποιητή Χέλντερλιν ο Γκρας διατρέχει την ελληνική Ιστορία, από την αρχαιότητα ώς τη χούντα των συνταγματαρχών.
Καταλήγει δε με την απειλή ότι «η απληστία των τραπεζών, των επιτρόπων και των εγκαθέτων τους» θα προκαλέσει τη μήνι των ίδιων των θεών.
Δίχως την Ελλάδα η Ευρώπη θα είναι φτωχότερη, μία ήπειρος φθαρμένη και στερημένη από οποιαδήποτε πνευματικότητα.
«Η Ντροπή της Ευρώπης»
Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.
Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.
Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.
Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.
Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.
Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.
Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.
Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.
Ομως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.
Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.
Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.
Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.
(Μετάφραση: Πατρίτσια Αδαμοπούλου)
Εφημερίδα Καθημερινή - 26/05/2012
http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_100039_26/05/2012_483534
Σάββατο 11 Φεβρουαρίου 2012
ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ !
Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΥΡΩΠΗΣ
ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΕΣ ΕΚΠΛΗΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑΣ ΘΡΙΑΜΒΟΣ
ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΗΡΩΙΚΟ ΚΑΤΟΡΘΩΜΑ
Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΑ ΕΥΡΩΠΗΣ
Η ΚΑΡΔΙΑ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΧΤΥΠΑΕΙ ΕΔΩ
ΕΝΑΣ ΜΥΘΟΣ ΚΑΤΑΡΡΙΦΤΗΚΕ
Πέμπτη 26 Ιανουαρίου 2012
Όταν η τηλεόραση γίνεται ενδιαφέρουσα ....
Ο μεγάλος ποιητής βάζει τα πράγματα στη θέση τους σχετικά με την ψευδαίσθηση της οικειότητας που δημιουργεί η τηλεόραση,ξεκαθαρίζει πως "δε σας ξέρω,δε με ξέρετε" ,απαντά στην απύθμενη εξυπνάδα της παρουσιάστριας με τον καλυτερο τρόπο και δε λησμονεί να αναφερθεί στους Έλληνες που "ξέρουν τι τους γίνεται" όπως λέει.
* το κείμενο συνοδεύει το βίντεο που αναρτάται στο http://www.youtube.com/watch?v=LA30SDjm380
Πέμπτη 29 Δεκεμβρίου 2011
JE VEUX ..... ΓΙΑ ΤΟ 2012 !!!
Θέλω αγάπη, χαρά και καλή διάθεση
Πάμε μαζί, ας ανακαλύψουμε την ελευθερία
Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου 2011
Θέλω να ζήσω ελεύθερος, δίχως ταυτότητα πια ....
Στίχοι: Λευτέρης Παπαδόπουλος
Μουσική: Γιώργος Χατζηνάσιος
Πρώτη εκτέλεση: Τάνια Τσανακλίδου
Είμαι φτωχός κουρασμένος σκυφτός ανθρωπάκος,
των ταπεινών και των άλλων πουλιών φιλαράκος.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.
Μία ζωή με κρατάν, με κουνάν μ’ ένα σπάγγο.
Λόγια, σχολειά, μέρα νύχτα δουλειά και στον πάγκο.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.
Όπου χαρά πρώτη-πρώτη σειρά κάποιος κλέφτης.
Κι όποιο κακό κάνει τ' αφεντικό, εγώ είμ' ο φταίχτης.
Για δε μ' αφήνετε ήσυχο;
Άστε με ήσυχο όλοι.
Θέλω να ζήσω ελεύθερος,
δίχως ταυτότητα πια.
Δευτέρα 24 Οκτωβρίου 2011
ΕΛΛΑΔΑ !
Οι Έλληνες είναι Εργατικοί, Επίμονοι, Μαχητές
Οι Έλληνες είναι Νικητές!
Χρόνους μας ταξιδεύει δε βουλιάξαμε
χίλιους καπεταναίους τους αλλάξαμε
Κατακλυσμούς ποτέ δε λογαριάσαμε
μπήκαμε μες στα όλα και περάσαμε
Κι έχουμε στο κατάρτι μας βιγλάτορα
παντοτινό τον Ήλιο τον Ηλιάτορα!
Οδυσσέας Ελύτης
Κυριακή 23 Οκτωβρίου 2011
ΑΣ ΕΡΘΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΚΟΝΤΑ !!
Συγκινητική διαφήμιση by babisflou
Do we need to disguise ourselves to get closer?
GET CLOSER !
Χρειαζόμαστε να μεταμφιέζουμε τους εαυτούς μας για να έρθουμε πιο κοντά ;
Ας έρθουμε πιο κοντά !!
Τετάρτη 19 Οκτωβρίου 2011
Πέμπτη 7 Ιουλίου 2011
Τετάρτη, 30 Σεπτεμβρίου 2009 - Η "ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑ" ΕΓΡΑΦΕ ....
ΕΝΑ ΜΕΡΟΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΔΡΟΜΙΑΣ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΥΗΚΕ ΣΤΙΣ 30/9/2009 !!
Τι ιδεολογίες υπάρχουν άραγε σήμερα;
Οι βασικές γραμμές ενός κόμματος έχουν αντικαταστήσει τις ιδέες και την κουλτούρα του, κάνοντας τη διαφορετικότητα, κοινοτυπία.
Αυτό που γίνεται κατανοητό ακόμα και από τους διακριτικούς παρατηρητές είναι ότι σε αυτές τις εκλογές (2009) «παίζουν» πολύ τα Εθνικά Θέματα της χώρας μας με μείζονα σημασία για το μέλλον της. Σε έναν κατά τα άλλα σημαντικό, μα παράλληλα και «επικίνδυνο» χορό απόψεων, που συνήθως περνάνε απαρατήρητες ανάμεσα στον ξύλινο λόγο των πολιτικών, είναι ότι η Θράκη και το μέλλον της θα κριθεί από τις κινήσεις που ο κάθε υποψήφιος πρωθυπουργός θα κάνει στη Διεθνή Σκακιέρα, που τον τελευταίο καιρό μας συμπεριλαμβάνει σε καίριες θέσεις, ίσως προς έκπληξη πολλών! (ακόμα και αν με μεγάλη προσπάθεια προσπαθούν να τις απομυθοποιήσουν).
~ Με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη αναδεικνύεται η Ελλάδα και κυρίως η Θράκη ως ενεργειακό κέντρο;
~ Η επαναδιαπραγμάτευση του αγωγού, ως κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου θέτει αυτή την προοπτική ως επικίνδυνη να χαθεί; Υπάρχει ή όχι η πρόθεση να απορριφθεί;
~ Η πορεία που χάραξε ο Κώστας Καραμανλής θέτει την Ελλάδα, στο θέμα αυτό σε περισσότερο ασφαλή θέση;
~ Αξιόπιστες εφημερίδες της αριστεράς όπως το Παρόν και το Ποντίκι φέρνουν στη θεματολογία τους άμεσα ή έμμεσα προθέσεις του Γ. Παπανδρέου να μη συνεχίσει τη συνεργασία με την Κίνα για τη χρήση των Ελληνικών Λιμανιών; Αυτή δεν είναι μια προοπτική που θα αναδείκνυε την Ελλάδα σε καθοριστική θέση στο Διεθνές εμπόριο;
~ Γιατί ο Κώστας Καραμανλής δεν έβγαλε στη φόρα τους εσωκομματικούς του αντιπάλους που έπαιζαν πισώπλατα συμφωνίες για ανατροπή των σχεδίων του σε Διεθνή Επίπεδο;
~ Γιατί αυτά δεν τα βγάζει στη φόρα ο κ. Καρατζαφέρης;
~ Πόσοι και πόσο έχουν πουληθεί στους Αμερικανούς προσπαθώντας να ανατρέψουν μέγιστης σημασίας για τη χώρα συμφωνίες με Ρωσία και Κίνα;
~ Πόσο ειλικρινής είναι η θέση του Γ. Καρατζαφέρη για τη φορολογία της Εκκλησίας; Διότι αν είναι ειλικρινές τότε αναδεικνύεται σε μεγάλο παίκτη, αν είναι ψηφοθηρικό για την απογοήτευση των δικών του μεν, αλλά με κέρδος από ψηφοφόρους άλλων κομμάτων, τότε κερδίζουν οι κομματική μηχανισμοί που λίγο τους ενδιαφέρουν τα Εθνικά μας ζητήματα.
~ Γιατί τώρα μόνο προεκλογικά ο Κώστας Καραμανλής παίζει επιθετικά και ίσως μόνο σε μια ενδεχόμενη νίκη της Ν.Δ. διαφαίνεται η πρόθεσή του να ξεκαθαρίσει το τοπίο από εσωκομματικούς αντιπάλους και φιλόδοξους αντικαταστάτες του;
~ Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται, με μένος των περισσότερων Ελλήνων, τα γεγονότα του Δεκέμβρη σε μια «πρακτορική» συμφωνία με τους Αμερικάνους;
~ Γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή δεν αποκάλυψε όλο το παρασκήνιο των επεισοδίων του Δεκέμβρη παρά προτίμησε να πέσει όλο το βάρος στον αστυνομικό που πυροβόλησε το άτυχο αγόρι;
~ Γιατί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκαλεί φόβο και ανασφάλεια για τα Εθνικά Θέματα;
~ Μια νίκη της ΝΔ θα δώσει την ώθηση στον Κ. Καραμανλή να καθαρίσει το τοπίο ή θα υποκύψει σε ότι μέχρι σήμερα δεν τον ωθεί να αποκαλύψει παρασκήνια που απείλησαν και τις δικές του διεθνής συμφωνίες;
Αυτό που διακρίνεται είναι ότι σ’ αυτές τις εκλογές τίθεται στο λαό προκαταβολικά η ευθύνη για μεγάλα Εθνικά ζητήματα. Μαζί με την ψήφο του ο καθένας επιλέγει και την πορεία της Ελλάδας στον κόσμο και την διασφάλιση και ενίσχυση της θέσης της παγκοσμίως.
Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή παίζονται όλα και ακριβώς επειδή κρίνονται Εθνικά Θέματα και αυτός που θα κυβερνήσει τη χώρα πρέπει να έχει τη δυναμική και την ικανότητα να πάει τον τόπο μπροστά, πέρα από συμφέροντα, συμφωνίες κάτω από τραπέζια, πράκτορες και προσωπικές φιλοδοξίες που παρασέρνουν τη χώρα μας σε μια σκλαβιά που θαρρείς και ποτέ δεν έφυγε από πάνω μας.
Ο Έλληνας πρέπει να πάψει πια να είναι ραγιάς! Θα πρέπει σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση να σταθεί στο ύψος του σαν Έλληνας και να επιλέξει αν όχι το καλύτερο που θα επιθυμούσε,τουλάχιστον αυτό που θα θέσει την Πατρίδα μας σε πορεία εξελικτική από όπου και αν αυτή υποστηρίζεται και όχι επιλεκτικά και δεσμευτικά!
Τι ιδεολογίες υπάρχουν άραγε σήμερα;
Οι βασικές γραμμές ενός κόμματος έχουν αντικαταστήσει τις ιδέες και την κουλτούρα του, κάνοντας τη διαφορετικότητα, κοινοτυπία.
Αυτό που γίνεται κατανοητό ακόμα και από τους διακριτικούς παρατηρητές είναι ότι σε αυτές τις εκλογές (2009) «παίζουν» πολύ τα Εθνικά Θέματα της χώρας μας με μείζονα σημασία για το μέλλον της. Σε έναν κατά τα άλλα σημαντικό, μα παράλληλα και «επικίνδυνο» χορό απόψεων, που συνήθως περνάνε απαρατήρητες ανάμεσα στον ξύλινο λόγο των πολιτικών, είναι ότι η Θράκη και το μέλλον της θα κριθεί από τις κινήσεις που ο κάθε υποψήφιος πρωθυπουργός θα κάνει στη Διεθνή Σκακιέρα, που τον τελευταίο καιρό μας συμπεριλαμβάνει σε καίριες θέσεις, ίσως προς έκπληξη πολλών! (ακόμα και αν με μεγάλη προσπάθεια προσπαθούν να τις απομυθοποιήσουν).
~ Με τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη αναδεικνύεται η Ελλάδα και κυρίως η Θράκη ως ενεργειακό κέντρο;
~ Η επαναδιαπραγμάτευση του αγωγού, ως κίνηση του Γιώργου Παπανδρέου θέτει αυτή την προοπτική ως επικίνδυνη να χαθεί; Υπάρχει ή όχι η πρόθεση να απορριφθεί;
~ Η πορεία που χάραξε ο Κώστας Καραμανλής θέτει την Ελλάδα, στο θέμα αυτό σε περισσότερο ασφαλή θέση;
~ Αξιόπιστες εφημερίδες της αριστεράς όπως το Παρόν και το Ποντίκι φέρνουν στη θεματολογία τους άμεσα ή έμμεσα προθέσεις του Γ. Παπανδρέου να μη συνεχίσει τη συνεργασία με την Κίνα για τη χρήση των Ελληνικών Λιμανιών; Αυτή δεν είναι μια προοπτική που θα αναδείκνυε την Ελλάδα σε καθοριστική θέση στο Διεθνές εμπόριο;
~ Γιατί ο Κώστας Καραμανλής δεν έβγαλε στη φόρα τους εσωκομματικούς του αντιπάλους που έπαιζαν πισώπλατα συμφωνίες για ανατροπή των σχεδίων του σε Διεθνή Επίπεδο;
~ Γιατί αυτά δεν τα βγάζει στη φόρα ο κ. Καρατζαφέρης;
~ Πόσοι και πόσο έχουν πουληθεί στους Αμερικανούς προσπαθώντας να ανατρέψουν μέγιστης σημασίας για τη χώρα συμφωνίες με Ρωσία και Κίνα;
~ Πόσο ειλικρινής είναι η θέση του Γ. Καρατζαφέρη για τη φορολογία της Εκκλησίας; Διότι αν είναι ειλικρινές τότε αναδεικνύεται σε μεγάλο παίκτη, αν είναι ψηφοθηρικό για την απογοήτευση των δικών του μεν, αλλά με κέρδος από ψηφοφόρους άλλων κομμάτων, τότε κερδίζουν οι κομματική μηχανισμοί που λίγο τους ενδιαφέρουν τα Εθνικά μας ζητήματα.
~ Γιατί τώρα μόνο προεκλογικά ο Κώστας Καραμανλής παίζει επιθετικά και ίσως μόνο σε μια ενδεχόμενη νίκη της Ν.Δ. διαφαίνεται η πρόθεσή του να ξεκαθαρίσει το τοπίο από εσωκομματικούς αντιπάλους και φιλόδοξους αντικαταστάτες του;
~ Γιατί ο ΣΥΡΙΖΑ χρεώνεται, με μένος των περισσότερων Ελλήνων, τα γεγονότα του Δεκέμβρη σε μια «πρακτορική» συμφωνία με τους Αμερικάνους;
~ Γιατί η κυβέρνηση Καραμανλή δεν αποκάλυψε όλο το παρασκήνιο των επεισοδίων του Δεκέμβρη παρά προτίμησε να πέσει όλο το βάρος στον αστυνομικό που πυροβόλησε το άτυχο αγόρι;
~ Γιατί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προκαλεί φόβο και ανασφάλεια για τα Εθνικά Θέματα;
~ Μια νίκη της ΝΔ θα δώσει την ώθηση στον Κ. Καραμανλή να καθαρίσει το τοπίο ή θα υποκύψει σε ότι μέχρι σήμερα δεν τον ωθεί να αποκαλύψει παρασκήνια που απείλησαν και τις δικές του διεθνής συμφωνίες;
Αυτό που διακρίνεται είναι ότι σ’ αυτές τις εκλογές τίθεται στο λαό προκαταβολικά η ευθύνη για μεγάλα Εθνικά ζητήματα. Μαζί με την ψήφο του ο καθένας επιλέγει και την πορεία της Ελλάδας στον κόσμο και την διασφάλιση και ενίσχυση της θέσης της παγκοσμίως.
Αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι μέχρι και την τελευταία στιγμή παίζονται όλα και ακριβώς επειδή κρίνονται Εθνικά Θέματα και αυτός που θα κυβερνήσει τη χώρα πρέπει να έχει τη δυναμική και την ικανότητα να πάει τον τόπο μπροστά, πέρα από συμφέροντα, συμφωνίες κάτω από τραπέζια, πράκτορες και προσωπικές φιλοδοξίες που παρασέρνουν τη χώρα μας σε μια σκλαβιά που θαρρείς και ποτέ δεν έφυγε από πάνω μας.
Ο Έλληνας πρέπει να πάψει πια να είναι ραγιάς! Θα πρέπει σε αυτή την εκλογική αναμέτρηση να σταθεί στο ύψος του σαν Έλληνας και να επιλέξει αν όχι το καλύτερο που θα επιθυμούσε,τουλάχιστον αυτό που θα θέσει την Πατρίδα μας σε πορεία εξελικτική από όπου και αν αυτή υποστηρίζεται και όχι επιλεκτικά και δεσμευτικά!
(Λόγω τεχνικών προβλημάτων στην λήψη σχολίων από το blog, μπορείτε να αποστέλλεται τα σχόλιά σας στο e-mail : alkioni2006@gmail.com)
Τετάρτη 22 Ιουνίου 2011
Σάββατο 18 Ιουνίου 2011
ΨΗΦΙΣΜΑ-ΚΑΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΩΝ ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΠΛΑΤΕΙΑΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Εδώ και πολύ καιρό παίρνονται αποφάσεις για εμάς χωρίς εμάς .
Εμείς εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, μετανάστες, έχουμε έρθει στην πλατεία Ορεστιάδας για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματα μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς. Δεν ψάχνουμε τι μας χωρίζει, βρίσκουμε τι μας ενώνει.
Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.
Καταγγέλλουμε το ξεπούλημα και την διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση).
Καλούμε όλους τους ανθρώπους αυτού του τόπου να συμπορευτούν στον αγώνα μας και να συμμετέχουν, στις δημοκρατικές μας διαδικασίες με ανυπόγραφα πανό, χωρίς σημαίες και κόμματα.
Να πάρουν πίσω τα μέτρα που μας κλέβουν το παρόν και το μέλλον μας. Διεκδικούμε τον πλούτο που εμείς παράγουμε και αυτοί μας κλέβουν.
Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια, όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται και οι πολιτικές τους. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν το αναγνωρίζουμε.
• Αντιδρούμε στη βάρβαρη επίθεση στην ελληνική περιφέρεια, με κλείσιμο οργανισμών, υπηρεσιών, σχολείων, προνοιακών δομών και τον πληθυσμιακό μαρασμό της.
• ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΌ ΤΟ Δ. Ν. Τ.
• ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ
ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ
Εμείς εργαζόμενοι, άνεργοι, συνταξιούχοι, νέοι, μετανάστες, έχουμε έρθει στην πλατεία Ορεστιάδας για να παλέψουμε και να αγωνιστούμε για τις ζωές μας και το μέλλον μας.
Είμαστε εδώ γιατί γνωρίζουμε ότι οι λύσεις στα προβλήματα μας μπορούν να προέλθουν μόνο από εμάς. Δεν ψάχνουμε τι μας χωρίζει, βρίσκουμε τι μας ενώνει.
Εκεί στις πλατείες θα συνδιαμορφώσουμε όλα τα αιτήματα και τις διεκδικήσεις μας.
Καταγγέλλουμε το ξεπούλημα και την διάλυση των κοινωνικών υπηρεσιών (παιδεία, υγεία, κοινωνική ασφάλιση).
Καλούμε όλους τους ανθρώπους αυτού του τόπου να συμπορευτούν στον αγώνα μας και να συμμετέχουν, στις δημοκρατικές μας διαδικασίες με ανυπόγραφα πανό, χωρίς σημαίες και κόμματα.
Να πάρουν πίσω τα μέτρα που μας κλέβουν το παρόν και το μέλλον μας. Διεκδικούμε τον πλούτο που εμείς παράγουμε και αυτοί μας κλέβουν.
Δεν θα φύγουμε από τις πλατείες, μέχρι να φύγουνε αυτοί που μας οδήγησαν εδώ: Κυβερνήσεις, Τρόικα, Τράπεζες, Μνημόνια, όλοι όσοι μας εκμεταλλεύονται και οι πολιτικές τους. Τους διαμηνύουμε ότι το χρέος δεν είναι δικό μας και δεν το αναγνωρίζουμε.
• Αντιδρούμε στη βάρβαρη επίθεση στην ελληνική περιφέρεια, με κλείσιμο οργανισμών, υπηρεσιών, σχολείων, προνοιακών δομών και τον πληθυσμιακό μαρασμό της.
• ΕΞΟΔΟΣ ΑΠΌ ΤΟ Δ. Ν. Τ.
• ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΩΡΑ
ΕΝΩΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΜΕ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ
ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ- ΙΣΟΤΗΤΑ – ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ – ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ
Ο μόνος αγώνας που χάνεται είναι αυτός που δεν δόθηκε ποτέ
ΚΑΘΕ ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ
ΟΛΟΙ-ΟΛΕΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Λαϊκή Συνέλευση στις 8μ. μ
Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011
Δευτέρα 6 Ιουνίου 2011
ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
Τετάρτη, 8 Ιουνίου · 7:00 μ.μ. - 10:00 μ.μ.
ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ
ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΤΗΣ ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ
Τετάρτη 4 Μαΐου 2011
ΩΡΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ
ΡΟΗ ΠΟΥΛΙΑΔΟΥ (αρχιτέκτονας) : Για να προχωρήσουμε, πρέπει να μη χορταίνουμε να μαθαίνουμε. Πρέπει να κοιτάζουμε πίσω μόνο για να πάρουμε θάρρος. Όσο αντιλαμβανόμαστε ότι τίποτε δεν μας ανήκει τόσο πιο εύκολα τολμάμε.
SUGAHSPANK (τραγουδοποιός και τραγουδίστρια) : Οι δημιουργικοί άνθρωποι σπάνια καταφέρνουν να ξεφύγουν από τις λούπες του μυαλού τους ή να μην επαναπαυτούν στο ταλέντο τους. Χρειάζεται συνήθως ένα γερό χαστούκι για να προχωρήσουν.
GREECE IS FOR LOVERS (Χριστίνα Κοτσιλέλου και Θάνος Καραμπάτσος – σχεδιαστές αντικειμένων) : Η μεγαλύτερη δυσκολία στην Ελλάδα είναι η διατήρηση της δημιουργικότητας σε μια χώρα όπου «ο κόσμος καίγεται» και η οποιαδήποτε αισθητική ανησυχία αντιμετωπίζεται ως κάτι περιττό.
Για να πας μπροστά χρειάζεσαι χιούμορ, υπομονή, καλούς συνεργάτες και την τόλμη να ρισκάρεις, ακόμα και όταν οι γύρω σου δεν σε παίρνουν και πολύ σοβαρά. Και σίγουρα να σκέφτεσαι «διεθνώς».
ΚΑΙΤΗ ΤΑΖΕΔΑΚΗ (σχεδιάστρια κοσμημάτων) : Για να ξεχωρίσεις από τη μάζα πρέπει να έχεις «ταυτότητα» και να επιμένεις σε αυτήν. Εμπόδια σου βάζει μόνο ο εαυτός σου. Δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια.
ΑΘΗΝΑ ΑΝΔΡΕΑΔΗ (τραγουδίστρια – τραγουδοποιός) : Αν δεις τις δύσκολες στιγμές ως ευκαιρία για εξέλιξη τότε βλέπεις τη ζωή πιο σφαιρικά και δεν μεγεθύνεις τις δυσκολίες. Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα είναι να μάθουμε να ακούμε και να εμπιστευόμαστε τη φωνή μέσα μας, όχι το μυαλό μας με τους φόβους του, που καμιά φορά μας μπερδεύουν.
ΑΝΝΑ ΡΕΖΑΝ – ΚΡΙΤΣΕΛΗ (ηθοποιός, τραγουδίστρια) : Νομίζω ότι το «Γκρέκο μασκαρά» του Γιάννη Μηλιώκα είναι πολύ επίκαιρο, ειδικά οι στίχοι «τσίρκο παράγκα φίρμα γκρέκα» και «φράγκο ρεζέρβα φαλιμέντο περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία». Και o νοών νοείτο. Για να μη φανώ πολύ απαισιόδοξη, θα ήθελα να αναφέρω και το «Κοίτα μια νύχτα» της Χαρούλας Αλεξίου, επειδή περιέχει τον ελπιδοφόρο στίχο «και μες στην παρακμή της χτυπάει και Ολυμπιάδα»
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΟΥΛΟΥΚΑΚΟΥ (ηθοποιός) : Δεν κάνω σχέδια, μόνο όνειρα.
STELLAR (make-up artist – beauty editor) : Τι χρειάζεται κάποιος για να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Γιατί να θέλει κάποιος να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Δεν περνάμε ωραία που είμαστε όλοι ίδιοι και δεν πάμε ούτε ένα βήμα μπροστά; Αναρωτιέμαι αν ο Χίτλερ πέθανε ή αν ακόμα ζει μέσα σε κάθε άνθρωπο που εχθρεύεται και χλευάζει το διαφορετικό.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛΙΔΗΣ (μουσικός) : Μια φράση από το βιβλίο «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» : «Δεν υπάρχει χειρότερο ανθρώπινο ελάττωμα από τη δειλία»
THALIA MAVROS (σκηνοθέτης, δημοσιογράφος, εκδότρια) : Οραματίζομαι μια ζωή βουτηγμένη στη δημιουργικότητα, στην έμπνευση, στην ομορφιά, στην τέχνη, στη συνεργασία και στο πάθος.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΥΡΙΔΗ (πρόεδρος της οργάνωσης Greek-Paris) : Η Ελλάδα για μένα είναι η πιο ωραία χώρα στον πλανήτη, το πιο ήρεμο και ασφαλές μέρος με αυτήν την ποιητική θάλασσα, τον μονίμως καλοκαιρινό ήλιο, την ιστορία και τον πολιτισμό που εμπνέουν, τα υπέροχα νησιά, τη μουσική και το κέφι παντού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ (συγγραφέας, δημοσιογράφος) : Για να πας ένα βήμα μπροστά, πρέπει να αγαπάς αυτό από το οποίο προέρχεσαι, να μη φοβάσαι να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου, να επιτρέπεις στη ζωή να σε ξαφνιάζει και να σε συγκινεί.
"ΩΡΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ" – ΒΗΜΑDONNA – ΑΠΡΙΛΙΟΣ
SUGAHSPANK (τραγουδοποιός και τραγουδίστρια) : Οι δημιουργικοί άνθρωποι σπάνια καταφέρνουν να ξεφύγουν από τις λούπες του μυαλού τους ή να μην επαναπαυτούν στο ταλέντο τους. Χρειάζεται συνήθως ένα γερό χαστούκι για να προχωρήσουν.
GREECE IS FOR LOVERS (Χριστίνα Κοτσιλέλου και Θάνος Καραμπάτσος – σχεδιαστές αντικειμένων) : Η μεγαλύτερη δυσκολία στην Ελλάδα είναι η διατήρηση της δημιουργικότητας σε μια χώρα όπου «ο κόσμος καίγεται» και η οποιαδήποτε αισθητική ανησυχία αντιμετωπίζεται ως κάτι περιττό.
Για να πας μπροστά χρειάζεσαι χιούμορ, υπομονή, καλούς συνεργάτες και την τόλμη να ρισκάρεις, ακόμα και όταν οι γύρω σου δεν σε παίρνουν και πολύ σοβαρά. Και σίγουρα να σκέφτεσαι «διεθνώς».
ΚΑΙΤΗ ΤΑΖΕΔΑΚΗ (σχεδιάστρια κοσμημάτων) : Για να ξεχωρίσεις από τη μάζα πρέπει να έχεις «ταυτότητα» και να επιμένεις σε αυτήν. Εμπόδια σου βάζει μόνο ο εαυτός σου. Δεν υπάρχουν άλλα εμπόδια.
ΑΘΗΝΑ ΑΝΔΡΕΑΔΗ (τραγουδίστρια – τραγουδοποιός) : Αν δεις τις δύσκολες στιγμές ως ευκαιρία για εξέλιξη τότε βλέπεις τη ζωή πιο σφαιρικά και δεν μεγεθύνεις τις δυσκολίες. Ίσως το πιο δύσκολο πράγμα είναι να μάθουμε να ακούμε και να εμπιστευόμαστε τη φωνή μέσα μας, όχι το μυαλό μας με τους φόβους του, που καμιά φορά μας μπερδεύουν.
ΑΝΝΑ ΡΕΖΑΝ – ΚΡΙΤΣΕΛΗ (ηθοποιός, τραγουδίστρια) : Νομίζω ότι το «Γκρέκο μασκαρά» του Γιάννη Μηλιώκα είναι πολύ επίκαιρο, ειδικά οι στίχοι «τσίρκο παράγκα φίρμα γκρέκα» και «φράγκο ρεζέρβα φαλιμέντο περκέ μαντζάρε σοσιαλίστε κομπανία». Και o νοών νοείτο. Για να μη φανώ πολύ απαισιόδοξη, θα ήθελα να αναφέρω και το «Κοίτα μια νύχτα» της Χαρούλας Αλεξίου, επειδή περιέχει τον ελπιδοφόρο στίχο «και μες στην παρακμή της χτυπάει και Ολυμπιάδα»
ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΚΟΥΛΟΥΚΑΚΟΥ (ηθοποιός) : Δεν κάνω σχέδια, μόνο όνειρα.
STELLAR (make-up artist – beauty editor) : Τι χρειάζεται κάποιος για να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Γιατί να θέλει κάποιος να ξεφύγει από τα συνηθισμένα; Δεν περνάμε ωραία που είμαστε όλοι ίδιοι και δεν πάμε ούτε ένα βήμα μπροστά; Αναρωτιέμαι αν ο Χίτλερ πέθανε ή αν ακόμα ζει μέσα σε κάθε άνθρωπο που εχθρεύεται και χλευάζει το διαφορετικό.
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΜΕΛΙΔΗΣ (μουσικός) : Μια φράση από το βιβλίο «Ο Μαιτρ και η Μαργαρίτα» : «Δεν υπάρχει χειρότερο ανθρώπινο ελάττωμα από τη δειλία»
THALIA MAVROS (σκηνοθέτης, δημοσιογράφος, εκδότρια) : Οραματίζομαι μια ζωή βουτηγμένη στη δημιουργικότητα, στην έμπνευση, στην ομορφιά, στην τέχνη, στη συνεργασία και στο πάθος.
ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΑΥΡΙΔΗ (πρόεδρος της οργάνωσης Greek-Paris) : Η Ελλάδα για μένα είναι η πιο ωραία χώρα στον πλανήτη, το πιο ήρεμο και ασφαλές μέρος με αυτήν την ποιητική θάλασσα, τον μονίμως καλοκαιρινό ήλιο, την ιστορία και τον πολιτισμό που εμπνέουν, τα υπέροχα νησιά, τη μουσική και το κέφι παντού.
ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ (συγγραφέας, δημοσιογράφος) : Για να πας ένα βήμα μπροστά, πρέπει να αγαπάς αυτό από το οποίο προέρχεσαι, να μη φοβάσαι να αναθεωρήσεις τις απόψεις σου, να επιτρέπεις στη ζωή να σε ξαφνιάζει και να σε συγκινεί.
"ΩΡΑΙΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ" – ΒΗΜΑDONNA – ΑΠΡΙΛΙΟΣ
Τρίτη 29 Μαρτίου 2011
Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011
Νίκος Αλιάγας "Ο ήλιος της Ελλάδας ξεκινά να λάμπει πρώτα από μέσα μας"
"Μπορεί η χώρα μας να είναι χρεοκοπημένη μέχρι το λαιμό και να ταλαντεύεται, ωστόσο κανείς δεν μπορεί να της κλέψει τη μοναδικότητα της ομορφιάς της. Ακόμα και φτωχιά, η Ελλάδα μας παραμένει μια κούκλα, με μια υπερ το δέον φιλόξενη και φιλήσυχη κοινωνία.
Ο καθένας μας μπορεί να προσφέρει, με τα μέσα που διαθέτει, ό,τι μπορεί για την καλυτέρευση της εικόνας της χώρας μας προς τα έξω. Γιατί προπάντων πρέπει να καταλάβουμε, αλλά και να περάσουμε σε όλους το μήνυμα ότι η εικόνα της χώρας μας, η Ελλάδα μας, μας ανήκει. Ότι εμείς είμαστε στη φωτογραφία. Και δεν πρέπει να τη χαρίσουμε στους όποιους τυχοδιώκτες και στα όποια διευθυντήρια που μας προτιμούν με το κεφάλι σκυμμένο.
Θυμάμαι τη γιαγιά μου να μου λέει «ξεκίνα να σαρώνεις την ίδια σου την αυλή αν θες η μέρα σου να πάει καλά»
Ο ήλιος της Ελλάδας ξεκινά να λάμπει πρώτα από μέσα μας. Και αυτόν τον ζεστό ήλιο πρέπει να προβάλουμε σε όλο τον κόσμο! "
Άρθρο του Νίκου Αλιάγα με τίτλο "Οι τηλεοράσεις του κόσμου"
στην εφημερίδα το Θέμα - Κυριακή 13-3-2011
Κυριακή 6 Μαρτίου 2011
Who you gonna fight for ....
Bryn Christopher
The Quest
I'm leaving tonight
Going somewhere deep inside my mind
I close my eyes slowly
Flowin' away slowly
But I know I'll be alright
It's coming stronger to me
And I know someone is out there
Lead the way
Lead the way
Show me the answers I
need to know
Chorus
What I'm gonna live for
What I'm gonna die for
Who you gonna fight for
I can't answer that
Verse 2
All my life/love it is
It is all my love
All my life/love it is
I know it is a life to live lately
From above I hear
I hear the sound of them sinkin'
I feel numb, I'm alive
I know I'm getting closer
Chorus
What I'm gonna live for
What I'm gonna die for
Who you gonna fight for
I can't answer that
Bridge
My life has had it's share of troubles
And now I found a place to go
I've said goodbye to all my troubles'
Cause now I've found my place to go
What I'm gonna live for
What I'm gonna die for
Who you gonna fight for
I can't answer that
Δευτέρα 28 Φεβρουαρίου 2011
Κέντρα Υποδοχής Λαθρομεταναστών ΩΡΑ ..... ΟΡΕΣΤΙΑΔΑΣ !
Εξ’ αρχής είχα μιαν αμφιβολία αν αυτή η ανάρτηση θα ήταν μια στοιχειοθετημένη αναφορά στο θέμα της λαθρομετανάστευσης και των κέντρων υποδοχής και το πόσο αυτές τις μέρες έχει συνδεθεί με την πόλη μας. Επίσης θα μπορούσε να είναι μια προσωπική βιωματική ανάρτηση. Η ζυγαριά γέρνει προς το δεύτερο, μιας και οι κρίσεις, οι επικρίσεις, οι ορολογίες και οι αναφορές έχουν καταλάβει το μεγαλύτερο μέρος της ελεύθερης έκφρασης φορέων, συλλόγων, επίσημων και μη πολιτών.
Το έναυσμα για να μην ακολουθηθεί ένα συγκεκριμένο τυπικό ανάπτυγμα ενισχύθηκε από την «παράδοξη», για τα δεδομένα της πόλης και των τοπικών κοινωνιών γενικότερα, εξέλιξη του θέματος, και πόσο αυτό φαίνεται να έχει διαχυθεί στην κοινωνία της Ορεστιάδας. Η αντίδραση και η αποκάλυψη του θέματος, για τα κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών, προέκυψε αυθόρμητα και παρορμητικά από τη βάση της κοινωνίας, τους ίδιους τους δημότες, χωρίς καθοδηγητές, χρώματα και ταμπέλες.
Μέσα από μια πρωτότυπη διαδικασία για την πόλη μας, φαίνεται να έχει υπερισχύσει μια κοινή τοποθέτηση απέναντι στο θέμα των κέντρων υποδοχής λαθρομεταναστών, ή όπως αλλιώς θέλει ο καθένας να τα ονομάζει, όχι ως προς την ιδεολογία που το συνοδεύει, αλλά ως προς το αποτέλεσμα - στόχο.
Αναδύεται μια ιδιαιτερότητα από όλη αυτή τη διαδικασία, όλοι οι «δρόμοι», οι αντιθέσεις και οι διαφωνίες συνυπάρξανε και οδηγούν στο κοινό επιθυμητό αποτέλεσμα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ένας σκοπός. Η δύναμη της καθολικότητας ένωσε όλες τις δυνάμεις κάτω από το ίδιο κοινό αίτημα.
Το θέμα της λαθρομετανάστευσης έχει πολλές παραμέτρους, οι απόψεις επίσης αναλύονται ανάλογα με τα δεδομένα του καθενός. Θεωρώ ότι το εξαιρετικά ενδιαφέρον που συμβαίνει αυτές τις μέρες είναι πως οι δημότες αντιμετωπίζουν όλοι μαζί μια εξωτερική «απειλή» για την πόλη. Σε κάθε περίπτωση αυτό έχει να κάνει με το φόβο μπροστά στο άγνωστο, τον αιφνιδιασμό των συνεπειών και κατά πόσο αυτό θα επιφέρει μια ξαφνική ή σταδιακή παραμόρφωση των δεδομένων και των συνθηκών ζωής όπως έχουν εγκατασταθεί έως σήμερα στην κοινωνία μας.
Με μια ευρεία ματιά που παρατηρεί περισσότερο το φαινόμενο που αναδύεται και όχι το περιεχόμενο, είναι ενδιαφέρον να παρατηρηθούν οι τάσεις που αναπτύσσονται καθώς και οι μηχανισμοί του φόβου και του αιφνιδιασμού που μπορεί να δρουν προφυλακτικά για τα δεδομένα μας, που έχουμε εξασφαλίσει.
Από την άλλη μεριά, μέσα σε όλα αυτά φαίνεται σαν να υπάρχει ένας ή μια ομάδα συμπολιτών μας που φαινομενικά «πήγε να μας την κάνει». Και που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει έμμεσα και άμεσα μια συνολική στάση της κοινωνίας απέναντι σε ένα εγχείρημα για το οποίο με κάποιο τρόπο διεκδικήθηκε και μάλιστα φαίνεται ότι στην πορεία προς την πραγματοποίησή του ανατρέπονται νόμοι, διαδικασίες και καταστάσεις πάγιες εδώ και χρόνια.
Οι δημότες αντιδρούν και δρουν, ο κάθε συμμετέχον τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρο της αντίδρασης και το σημαντικό είναι ότι μπορεί από αυτό να πάρει και να χρεωθεί όσο αντέχει. Και σε όλους μαζί χρεώνεται όλο, είναι σημαντικό όλο το «βάρος» να ισορροπεί πάνω σε πολλούς.
Έχω την αίσθηση όμως πως παράλληλα η διαδικασία αυτή αντικατοπτρίζει μια εύθραυστη ισορροπία, έναν ανταγωνισμό ομολόγων κάτω από την ίδια στέγη, εκεί είναι πιθανό να γίνουν προβολές, προκλήσεις και κακοήθεις καθρεφτίσματα και εκεί θεωρώ ότι το όλον είναι το μόνο που μπορεί να χωρέσει αυτές τις διαδικασίες, και από μέσα να παρατηρηθεί τί αντέχει και τί κινδυνεύει να κατακερματιστεί.
Τίθεται στον καθένα το ερώτημα πόσο επιθυμεί να πάρει το κομμάτι του και να φύγει ή πόσο επιθυμεί να συνυπάρξει επωφελούμενος μαζί με τους άλλους, παραμένοντας μέσα σε αυτό σαν ξεχωριστό ισότιμο μέλος.
Πόσο ξεκάθαρο είναι ότι οι σχέσεις που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή είναι σχέσεις ισοτιμίας και όχι ισότητας και πόσο ξεκάθαρη είναι η έννοια της ζήλιας ως θέση, να αποκτήσω ότι και εσύ, σε σύγκριση με την έννοια του φθόνου, να καταστρέψω ό,τι έχεις για να μη το έχει κανείς ;
Μέσα στο πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί οι ναρκισσιστικές διακρίσεις για την προβολή σε στιγμιαίο επίπεδο, μέσω βιασύνης και καπήλευσης δεν συντονίζονται με την διεκδίκηση με μακροπρόθεσμα οφέλη, όπου μέσα από τη δικαίωση του όλου θα έρθει και η δικαίωση του καθενός.
Ένα παράπλευρο θέμα είναι πόσο το όλον αποτελεί εσωτερικευμένη διαδικασία για τον καθένα που συμμετέχει ή αποτελεί πεδίο δράσης, όπου σε όλους θα μοιραστεί ο ρόλος αυτού που «πήγε να μας την κάνει».
Πόσο τελικά «αυτός» είναι ο συμμέτοχος μιας δυσάρεστης προοπτικής ή «αυτός» που καθρεφτίζει την ανάγκη της κοινωνίας για την ύπαρξη αυτού του ρόλου;
Πόσο επιτρέπεται κάθε φορά να προκύπτει αυτό ο ρόλος και οι συνέπειες του, και να μην ανακόπτεται;
Πόσο ο «πατέρας» - ή αυτός / οι που μπαίνει / νουν στη θέση του «πατέρα» - στην κοινωνία της Ορεστιάδας μπορεί να είναι παρόν με όλες της διαστάσεις της πατρικής φιγούρας και να ξέρει πότε να αφήνει τα παιδιά να πλακώνονται μεταξύ τους πριν βάλει τα όρια, πότε να τον καβαλάνε στο παιχνίδι και πότε να σηκώνει το ανάστημά του για να αποτρέψει το «κακό» όταν αυτό πλησιάζει, ακόμα και αν χρειαστεί «επανάσταση», γιατί στο «κακό» δεν πας για να θυσιαστείς, αν κάποιος έρχεται να σε «σκοτώσει», τότε αυτός που πρέπει να «πεθάνει» είναι ο άλλος.
Μετριότητες, αμφιθυμίες και διχασμοί δεν επιτρέπονται.
Θεωρώ λοιπόν ότι το φαινόμενο της αντίδρασης της βάσης της πόλης μας – των απλών δημοτών - αναδύει τη μέγιστη ανάγκη της τοπικής κοινωνίας να βρει πατρικές φιγούρες που θα σταθούν στο ύψος του πολεμιστή και του μαχητή, γιατί ο «πρώτος» πατέρας αυτής της χώρας έχει αφήσει ανυπεράσπιστους, τόσο τη Μάνα – Πατρίδα όσο και τα ίδια τα παιδιά - πολίτες.
Το έναυσμα για να μην ακολουθηθεί ένα συγκεκριμένο τυπικό ανάπτυγμα ενισχύθηκε από την «παράδοξη», για τα δεδομένα της πόλης και των τοπικών κοινωνιών γενικότερα, εξέλιξη του θέματος, και πόσο αυτό φαίνεται να έχει διαχυθεί στην κοινωνία της Ορεστιάδας. Η αντίδραση και η αποκάλυψη του θέματος, για τα κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών, προέκυψε αυθόρμητα και παρορμητικά από τη βάση της κοινωνίας, τους ίδιους τους δημότες, χωρίς καθοδηγητές, χρώματα και ταμπέλες.
Μέσα από μια πρωτότυπη διαδικασία για την πόλη μας, φαίνεται να έχει υπερισχύσει μια κοινή τοποθέτηση απέναντι στο θέμα των κέντρων υποδοχής λαθρομεταναστών, ή όπως αλλιώς θέλει ο καθένας να τα ονομάζει, όχι ως προς την ιδεολογία που το συνοδεύει, αλλά ως προς το αποτέλεσμα - στόχο.
Αναδύεται μια ιδιαιτερότητα από όλη αυτή τη διαδικασία, όλοι οι «δρόμοι», οι αντιθέσεις και οι διαφωνίες συνυπάρξανε και οδηγούν στο κοινό επιθυμητό αποτέλεσμα, έτσι ώστε να επιτευχθεί ένας σκοπός. Η δύναμη της καθολικότητας ένωσε όλες τις δυνάμεις κάτω από το ίδιο κοινό αίτημα.
Το θέμα της λαθρομετανάστευσης έχει πολλές παραμέτρους, οι απόψεις επίσης αναλύονται ανάλογα με τα δεδομένα του καθενός. Θεωρώ ότι το εξαιρετικά ενδιαφέρον που συμβαίνει αυτές τις μέρες είναι πως οι δημότες αντιμετωπίζουν όλοι μαζί μια εξωτερική «απειλή» για την πόλη. Σε κάθε περίπτωση αυτό έχει να κάνει με το φόβο μπροστά στο άγνωστο, τον αιφνιδιασμό των συνεπειών και κατά πόσο αυτό θα επιφέρει μια ξαφνική ή σταδιακή παραμόρφωση των δεδομένων και των συνθηκών ζωής όπως έχουν εγκατασταθεί έως σήμερα στην κοινωνία μας.
Με μια ευρεία ματιά που παρατηρεί περισσότερο το φαινόμενο που αναδύεται και όχι το περιεχόμενο, είναι ενδιαφέρον να παρατηρηθούν οι τάσεις που αναπτύσσονται καθώς και οι μηχανισμοί του φόβου και του αιφνιδιασμού που μπορεί να δρουν προφυλακτικά για τα δεδομένα μας, που έχουμε εξασφαλίσει.
Από την άλλη μεριά, μέσα σε όλα αυτά φαίνεται σαν να υπάρχει ένας ή μια ομάδα συμπολιτών μας που φαινομενικά «πήγε να μας την κάνει». Και που αυτή τη στιγμή αντιμετωπίζει έμμεσα και άμεσα μια συνολική στάση της κοινωνίας απέναντι σε ένα εγχείρημα για το οποίο με κάποιο τρόπο διεκδικήθηκε και μάλιστα φαίνεται ότι στην πορεία προς την πραγματοποίησή του ανατρέπονται νόμοι, διαδικασίες και καταστάσεις πάγιες εδώ και χρόνια.
Οι δημότες αντιδρούν και δρουν, ο κάθε συμμετέχον τοποθετεί τον εαυτό του στο κέντρο της αντίδρασης και το σημαντικό είναι ότι μπορεί από αυτό να πάρει και να χρεωθεί όσο αντέχει. Και σε όλους μαζί χρεώνεται όλο, είναι σημαντικό όλο το «βάρος» να ισορροπεί πάνω σε πολλούς.
Έχω την αίσθηση όμως πως παράλληλα η διαδικασία αυτή αντικατοπτρίζει μια εύθραυστη ισορροπία, έναν ανταγωνισμό ομολόγων κάτω από την ίδια στέγη, εκεί είναι πιθανό να γίνουν προβολές, προκλήσεις και κακοήθεις καθρεφτίσματα και εκεί θεωρώ ότι το όλον είναι το μόνο που μπορεί να χωρέσει αυτές τις διαδικασίες, και από μέσα να παρατηρηθεί τί αντέχει και τί κινδυνεύει να κατακερματιστεί.
Τίθεται στον καθένα το ερώτημα πόσο επιθυμεί να πάρει το κομμάτι του και να φύγει ή πόσο επιθυμεί να συνυπάρξει επωφελούμενος μαζί με τους άλλους, παραμένοντας μέσα σε αυτό σαν ξεχωριστό ισότιμο μέλος.
Πόσο ξεκάθαρο είναι ότι οι σχέσεις που αναπτύσσονται αυτή τη στιγμή είναι σχέσεις ισοτιμίας και όχι ισότητας και πόσο ξεκάθαρη είναι η έννοια της ζήλιας ως θέση, να αποκτήσω ότι και εσύ, σε σύγκριση με την έννοια του φθόνου, να καταστρέψω ό,τι έχεις για να μη το έχει κανείς ;
Μέσα στο πλαίσιο που έχει δημιουργηθεί οι ναρκισσιστικές διακρίσεις για την προβολή σε στιγμιαίο επίπεδο, μέσω βιασύνης και καπήλευσης δεν συντονίζονται με την διεκδίκηση με μακροπρόθεσμα οφέλη, όπου μέσα από τη δικαίωση του όλου θα έρθει και η δικαίωση του καθενός.
Ένα παράπλευρο θέμα είναι πόσο το όλον αποτελεί εσωτερικευμένη διαδικασία για τον καθένα που συμμετέχει ή αποτελεί πεδίο δράσης, όπου σε όλους θα μοιραστεί ο ρόλος αυτού που «πήγε να μας την κάνει».
Πόσο τελικά «αυτός» είναι ο συμμέτοχος μιας δυσάρεστης προοπτικής ή «αυτός» που καθρεφτίζει την ανάγκη της κοινωνίας για την ύπαρξη αυτού του ρόλου;
Πόσο επιτρέπεται κάθε φορά να προκύπτει αυτό ο ρόλος και οι συνέπειες του, και να μην ανακόπτεται;
Πόσο ο «πατέρας» - ή αυτός / οι που μπαίνει / νουν στη θέση του «πατέρα» - στην κοινωνία της Ορεστιάδας μπορεί να είναι παρόν με όλες της διαστάσεις της πατρικής φιγούρας και να ξέρει πότε να αφήνει τα παιδιά να πλακώνονται μεταξύ τους πριν βάλει τα όρια, πότε να τον καβαλάνε στο παιχνίδι και πότε να σηκώνει το ανάστημά του για να αποτρέψει το «κακό» όταν αυτό πλησιάζει, ακόμα και αν χρειαστεί «επανάσταση», γιατί στο «κακό» δεν πας για να θυσιαστείς, αν κάποιος έρχεται να σε «σκοτώσει», τότε αυτός που πρέπει να «πεθάνει» είναι ο άλλος.
Μετριότητες, αμφιθυμίες και διχασμοί δεν επιτρέπονται.
Θεωρώ λοιπόν ότι το φαινόμενο της αντίδρασης της βάσης της πόλης μας – των απλών δημοτών - αναδύει τη μέγιστη ανάγκη της τοπικής κοινωνίας να βρει πατρικές φιγούρες που θα σταθούν στο ύψος του πολεμιστή και του μαχητή, γιατί ο «πρώτος» πατέρας αυτής της χώρας έχει αφήσει ανυπεράσπιστους, τόσο τη Μάνα – Πατρίδα όσο και τα ίδια τα παιδιά - πολίτες.
Αυτό το φαινόμενο προβάλλεται και στην πόλη μας, απαιτώντας και εξαναγκάζοντας σχεδόν τους τοπικούς άρχοντες να πάρουν θέση. Η αντίδραση από τη βάση και η σύνταξη όλων των τοπικών αρχόντων μπορεί σε στιγμιαίο επίπεδο να δίνει μια χροιά ανακούφισης, αλλά το ερώτημα που τίθεται είναι τί πατέρα επιθυμούμαι να έχουμε και πόσο δύσκολο (όχι όμως πάντα και δυσάρεστο) είναι τα παιδιά να διαπιστώνουν πόσο δυνατότερα είναι από τον πατέρα, με τον οποίο και επιθυμούν να ταυτιστούν.
Νομίζω ότι η κοινωνία της Ορεστιάδας βάζει το μέγιστο ερώτημα αυτές τις μέρες. Θα αναδειχθούν οι ηγέτες προτάσσοντας τις ικανότητες και τις δυνατότητές τους ; Θα οδηγηθούμε στην παραδοχή τους ως μέρος της κοινωνίας, προχωρώντας στο συμβολικό τους θάνατο και παίρνοντας τα ίδια τα παιδιά στα χέρια τους την ανάδειξη αυτού του τόπου; Ή μήπως και τα δύο μαζί ;
Το θέμα των κέντρων υποδοχής θεωρώ ότι από άνωθεν διαχειρίζεται με τρόπο αφελή και υποτιμητικό για τη χώρα μας και την περιοχή μας. Υποτιμούνται συνθήκες και διαπραγματεύσεις που στο παρελθόν με σοφία είχαν ακολουθηθεί, συνυπολογίζοντας εθνικούς, πολιτικούς, χωροταξικούς, εκπαιδευτικούς, οικονομικούς παράγοντες, και σήμερα αγνοούνται και παραλείπονται. Η έκβαση του προβλήματος «κέντρα υποδοχής λαθρομεταναστών» πραγματικά δεν μπορεί να προσδιορισθεί ως προς την εξέλιξη και τις συνέπειες που θα έχει παρά μόνο μέσα από τη διαλεκτική που θα αναπτυχθεί παράλληλα με την παρατήρηση των γεγονότων ρεαλιστικά και δυναμικά.
Ως φαινόμενο όμως, η ανάδειξη της έννοιας της δημοκρατίας από τη βάση ως όλον, μέσω της διαδικασίας στήριξης ενός αιτήματος χωρίς ταμπέλες και χρωματισμούς, είναι ένα αισιόδοξο μήνυμα για όλους. Το αποτέλεσμα θα είναι εξελικτικό, όχι όμως απαραίτητα και εύκολο ή ευχάριστο για όλους! Η διαδρομή μέσα από τη δυσκολία και τη ματαίωση είναι που φέρνει την εξέλιξη!
Κυριακή 13 Φεβρουαρίου 2011
Υποδομές και δημόσιοι χώροι σε πρώτο πλάνο - «Το βασικό είναι οι ιδέες και όχι τα χρήματα»
Δεν χρειάζεται να είσαι αρχιτέκτονας για να θαυμάσεις την Κοπεγχάγη.
H Κοπεγχάγη είναι μια πόλη που αναπνέει, σέβεται τον κάτοικό της, έχει πραγματική ποιότητα ζωής και θέτει ολοένα και υψηλότερους στόχους:
αρχιτεκτονικούς
και περιβαλλοντικούς.
Το Orestad, είναι μια δημόσια έκταση που αναπλάθεται με έμφαση στις υποδομές και 
στους δημόσιους χώρους, οικοδομείται με όρους υψηλής, πειραματικής αρχιτεκτονικής και πωλείται («οικοπεδοποιείται» θα λέγαμε κυνικά στην Ελλάδα) προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για τη νέα γραμμή του Μετρό. Η υπεύθυνη για το εγχείρημα, πρόεδρος της εταιρείας που έχει συστήσει από κοινού ο δήμος της Κοπεγχάγης με το δανικό κράτος εξηγεί πράγματα ανήκουστα για την ελληνική πραγματικότητα, όπως τον τρόπο σχεδιασμού μιας περιοχής από το μηδέν, με τις υποδομές... να προηγούνται!
στους δημόσιους χώρους, οικοδομείται με όρους υψηλής, πειραματικής αρχιτεκτονικής και πωλείται («οικοπεδοποιείται» θα λέγαμε κυνικά στην Ελλάδα) προκειμένου να εξασφαλιστούν πόροι για τη νέα γραμμή του Μετρό. Η υπεύθυνη για το εγχείρημα, πρόεδρος της εταιρείας που έχει συστήσει από κοινού ο δήμος της Κοπεγχάγης με το δανικό κράτος εξηγεί πράγματα ανήκουστα για την ελληνική πραγματικότητα, όπως τον τρόπο σχεδιασμού μιας περιοχής από το μηδέν, με τις υποδομές... να προηγούνται!
Στο υποβαθμισμένο προάστιο Amager με λίγα χρήματα ο δήμος της Κοπεγχάγης κάνει παρεμβάσεις και δημιουργεί υποδομές για να ανεβάσει το επίπεδο της περιοχής. Η επικεφαλής αρχιτέκτονας της Πόλης της Κοπεγχάγης -ένας θεσμός που δεν υπάρχει σε καμία ελληνική πόλη, όπως μπορούμε να καταλάβουμε εύκολα ρίχνοντας μια ματιά γύρω μας- εξηγεί πώς ο δήμος ενισχύει το «By Liv», στα ελληνικά «τη ζωή στην πόλη». Βάζοντας τους κανόνες με τους οποίους μεγαλουργεί ο ιδιωτικός τομέας και όχι αφήνοντας την αγορά να ορίσει την εξέλιξη της πόλης... Περιβάλλον - ανάπτυξη άρρηκτα συνδεδεμένα
Το Orestad μετατρέπεται σε ένα ταξίδι στο μέλλον, ένα μέλλον όπου η αρχιτεκτονική, η βιώσιμη ανάπτυξη και η προστασία του περιβάλλοντος είναι άρρηκτα δεμένες.
Ο φορέας που υλοποιεί την επένδυση στο Orestad και προετοιμάζει για μια ανάλογη σε ένα 
παλαιό τμήμα του λιμανιού της πόλης (το Nordhavnen) ονομάζεται CPH City and Port Development και ανήκει κατά 45% στο κράτος και 55% στον δήμο Κοπεγχάγης. Επικεφαλής του είναι μια έμπειρη πολεοδόμος - αρχιτέκτων, η Rita Justesen. «Το Orestad είναι μια μεγάλη πράσινη λωρίδα δίπλα στην πόλη. Το όραμά μας είναι οι κάτοικοί της να ζουν μια σύγχρονη ζωή με τη φύση δίπλα στο παράθυρο, καθώς μόλις το 10% της έκτασης θα χτιστεί». «Θέλουμε το Orestad να είναι μοντέρνο, διαφορετικό και ελκυστικό ώστε να προσελκύσει νέους ανθρώπους και επιχειρήσεις. Για τον λόγο αυτό επιτρέψαμε μεγάλους κτιριακούς όγκους για να ενθαρρύνουμε τα αρχιτεκτονικά πειράματα, αλλά και να συγκεντρώσουμε τη δόμηση σε πυρήνες, ώστε να διατηρούμε άφθονους ελεύθερους χώρους. Αντίθετα, το Nordhavnen θέλουμε να είναι πιο κοντά στη σκανδιναβική εμπειρία, εντάσσοντας τα παλαιά κτίρια του λιμανιού σε νέες χρήσεις και σε μια urban ατμόσφαιρα».
παλαιό τμήμα του λιμανιού της πόλης (το Nordhavnen) ονομάζεται CPH City and Port Development και ανήκει κατά 45% στο κράτος και 55% στον δήμο Κοπεγχάγης. Επικεφαλής του είναι μια έμπειρη πολεοδόμος - αρχιτέκτων, η Rita Justesen. «Το Orestad είναι μια μεγάλη πράσινη λωρίδα δίπλα στην πόλη. Το όραμά μας είναι οι κάτοικοί της να ζουν μια σύγχρονη ζωή με τη φύση δίπλα στο παράθυρο, καθώς μόλις το 10% της έκτασης θα χτιστεί». «Θέλουμε το Orestad να είναι μοντέρνο, διαφορετικό και ελκυστικό ώστε να προσελκύσει νέους ανθρώπους και επιχειρήσεις. Για τον λόγο αυτό επιτρέψαμε μεγάλους κτιριακούς όγκους για να ενθαρρύνουμε τα αρχιτεκτονικά πειράματα, αλλά και να συγκεντρώσουμε τη δόμηση σε πυρήνες, ώστε να διατηρούμε άφθονους ελεύθερους χώρους. Αντίθετα, το Nordhavnen θέλουμε να είναι πιο κοντά στη σκανδιναβική εμπειρία, εντάσσοντας τα παλαιά κτίρια του λιμανιού σε νέες χρήσεις και σε μια urban ατμόσφαιρα». Αυστηροί όροι
Ξεναγός στο Orestad είναι το Κέντρο Δανικής Αρχιτεκτονικής (Dansk Arkitektur Center) 
και οι αρχιτέκτονες Soren Smidt - Jensen και Bo Christiansen. «Για να χρηματοδοτήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα ο δήμος της Κοπεγχάγης ή το κράτος θέτουν αυστηρούς όρους», εξηγούν. «Οσοι επενδύουν στο Orestad και στο Nordhavnen πρέπει να πληρούν 14 προδιαγραφές για την ταυτότητα των κτιρίων, την αειφορία, τη χρήση του νερού, την αρχιτεκτονική και πολλά ακόμα.
και οι αρχιτέκτονες Soren Smidt - Jensen και Bo Christiansen. «Για να χρηματοδοτήσει οποιοδήποτε πρόγραμμα ο δήμος της Κοπεγχάγης ή το κράτος θέτουν αυστηρούς όρους», εξηγούν. «Οσοι επενδύουν στο Orestad και στο Nordhavnen πρέπει να πληρούν 14 προδιαγραφές για την ταυτότητα των κτιρίων, την αειφορία, τη χρήση του νερού, την αρχιτεκτονική και πολλά ακόμα. 
Στο Orestad το 2030, θα υπάρχει μια πόλη όπου θα εργάζονται 60.000 άνθρωποι και θα ζουν 20.000 και φυσικά θέλουμε να είναι βιώσιμη. Aλλωστε, η Κοπεγχάγη θέλει να είναι η «αειφορική πρωτεύουσα» της Ευρώπης μέχρι το 2015 και «CO2 ουδέτερη» έως το 2025. Πολλά από τα projects, όπως το VM Houses, το Mountain και το 8 Building έχουν βραβευθεί σε διεθνείς διαγωνισμούς και εκατοντάδες αρχιτέκτονες απ' όλο τον κόσμο επισκέπτονται την Κοπεγχάγη απλώς για να τα δουν».
Τι θα μπορούσε να εφαρμοστεί στις πόλεις της Ελλάδας
Τι από αυτά που εφαρμόζονται στην Κοπεγχάγη θα μπορούσε να γίνει στις πόλεις της Ελλάδας; «Στην Κοπεγχάγη έχουμε κάποιες περιοχές στις οποίες συγκεντρώνονται πολλοί μετανάστες. Αυτό που δοκιμάσαμε αρχικά ήταν να αντικαταστήσουμε ορισμένα από τα παλαιά κτίρια με καινούργια», εξηγεί η κ. Justesen. «Το μοντέλο αυτό, όμως, δεν «δούλεψε» πολύ καλά.Δοκιμάσαμε, λοιπόν, να εργαστούμε στον υπάρχοντα αστικό ιστό: να κρατήσουμε μικρά
σπίτια και να επιτρέψουμε τη συνένωσή τους με σύγχρονο τρόπο. Η ατμόσφαιρα αυτή άρεσε στους νέους κι έτσι οι περιοχές όπου το μέτρο εφαρμόστηκε είναι σήμερα από τις πιο νεανικές. Η συμβουλή μου, λοιπόν, για την Αθήνα (και όχι μόνο) θα ήταν: μην εστιάζετε στις κατεδαφίσεις, δουλέψτε για να βελτιώσετε τα κτίρια που έχετε. Στηρίξτε τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και δώστε λύσεις στα προβλήματα με πρωτότυπο τρόπο. Δείξτε τόλμη».
σπίτια και να επιτρέψουμε τη συνένωσή τους με σύγχρονο τρόπο. Η ατμόσφαιρα αυτή άρεσε στους νέους κι έτσι οι περιοχές όπου το μέτρο εφαρμόστηκε είναι σήμερα από τις πιο νεανικές. Η συμβουλή μου, λοιπόν, για την Αθήνα (και όχι μόνο) θα ήταν: μην εστιάζετε στις κατεδαφίσεις, δουλέψτε για να βελτιώσετε τα κτίρια που έχετε. Στηρίξτε τη σύγχρονη αρχιτεκτονική και δώστε λύσεις στα προβλήματα με πρωτότυπο τρόπο. Δείξτε τόλμη». 
Το παράδειγμα της περιοχής Amager είναι χαρακτηριστικό. Για παράδειγμα, η μεταμόρφωση ενός παλαιού βυρσοδεψείου σε κέντρο πολιτισμού και η δημιουργία ενός κλειστού γυμναστηρίου λειτούργησε ως συνδετικός κρίκος ανάμεσα στους νέους και τους παλαιούς κατοίκους της περιοχής. «Το βασικό είναι οι ιδέες και όχι τα χρήματα», λέει ο κ. Christiansen. «Για παράδειγμα, τοποθετώντας μερικές καρέκλες στους δημόσιους χώρους ενθαρρύνεις τους κατοίκους να καθίσουν έξω. Απλά τις κάνεις... ασήκωτες, ώστε να μην κλαπούν!». Βασικός άξονας παρεμβάσεων, η εμπειρία του πεζού στην πόλη
Περπατώντας στην Κοπεγχάγη, τόσο στο κέντρο όσο και στις γειτονιές, αντιλαμβάνεσαι εύκολα το υψηλό επίπεδο ποιότητας ζωής και την εύκολη καθημερινότητα. Ενα καλό παράδειγμα είναι η χρήση του ποδηλάτου. Σχεδόν όλοι οι κάτοικοι της πόλης διαθέτουν ποδήλατο, ενώ το 37% αυτών το χρησιμοποιεί καθημερινά για να μεταβεί στην εργασία ή τη σχολή του. Μάλιστα το 23% των οικογενειών διαθέτει τα λεγόμενα cargo bikes, ποδήλατα με μεγάλους κάδους στο μπροστινό τους μέρος, όπου κάθονται τα παιδιά. Η χρήση του ποδηλάτου, σε συνδυασμό με τις δημόσιες συγκοινωνίες (που καλύπτουν το ένα τρίτο των μετακινήσεων) αφήνουν την Κοπεγχάγη χωρίς κυκλοφοριακό πρόβλημα. Πολλοί Δανοί, όπως η Αρχιτέκτων της Πόλης της Κοπεγχάγης κ. Tina Saaby, δεν διαθέτουν καν αυτοκίνητο!
Αν απορείτε για το αξίωμα της κ. Saaby, είναι γιατί ανάλογος θεσμός δεν υπάρχει σε καμία ελληνική πόλη. «Ο Αρχιτέκτων της Πόλης είναι ένας θεσμός που υπάρχει εδώ και έναν αιώνα στην Κοπεγχάγη, εγώ είμαι η 10η στη σειρά!», εξηγεί. «Ο Αρχιτέκτων της Πόλης είναι αυτόνομος και δρα συμβουλευτικά, προσπαθώντας να εμπνεύσει και να δώσει κίνητρα στον δήμο, στους κατοίκους και στην αγορά να εστιάζουν περισσότερο στην αρχιτεκτονική».
«Οταν μιλάμε για τη σχέση της αρχιτεκτονικής με τον δημόσιο χώρο, δεν μιλάμε μόνο για τα κτίρια. Μιλάμε για όλα όσα ζει ο πεζός περπατώντας στην πόλη, αυτή είναι η εμπειρία που θέλουμε να ενισχύσουμε. Στην κατεύθυνση αυτή κάνουμε παρεμβάσεις και παίρνουμε νομοθετικές πρωτοβουλίες για παράδειγμα, υποχρεώνουμε τις μεγάλες επιχειρήσεις να κάνουν τις αίθουσες συναντήσεων και τα εστιατόριά τους στο ισόγειο, με μεγάλες τζαμαρίες ώστε ο πεζός να αντιλαμβάνεται τις δραστηριότητες που γίνονται στους κόλπους της πόλης καθώς περπατάει. Οταν ένας ιδιοκτήτης κρατάει άδειο για πολύ καιρό ένα ισόγειο, τότε παρεμβαίνουμε και τον προτρέπουμε να βρει μια χρήση. Στόχος μας είναι ο κάτοικος να μείνει 5 λεπτά περισσότερο στον δημόσιο χώρο».
Τη διαφορά δεν κάνει μόνο η τακτοποιημένη και ευνομούμενη πόλη, αλλά και η ίδια η πραγματικότητα των Δανών. Που, για παράδειγμα, εργάζονται 9 με 5 αδιαπραγμάτευτα, «γιατί το αφεντικό σου θέλει να γυρίσεις σπίτι να ξεκουραστείς για να είσαι αποδοτικός την επόμενη ημέρα», όπως λέει ο κ. Christiansen. «Ποιος ο λόγος άλλωστε να δημιουργείς ελεύθερους χώρους, αν δεν μπορείς να τους χαρείς»...
Στην ανάρτηση χρησιμοποιήθηκαν αποσπάσματα του άρθρου
"Υποδομές και δημόσιοι χώροι σε πρώτο πλάνο "
της εφημερίδας "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" στις 23/10/2010
της εφημερίδας "ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ" στις 23/10/2010
του απεσταλμένου της εφημερίδας στην Κοπεγχαγη Γιώργου Λιάλιου
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)