Feeling Good

Birds flying high you know how I feel
Sun in the sky you know how I feel
Breeze driftin' on by you know how I feel

(refrain:)x2
It's a new dawn
It's a new day
It's a new life
For me
And I'm feeling good

Fish in the sea you know how I feel
River running free you know how I feel
Blossom on the tree you know how I feel

(refrain)

Dragonfly out in the sun you know what I mean, don't you know
Butterflies all havin' fun you know what I mean
Sleep in peace when day is done
That's what I mean

And this old world is a new world
And a bold world
For me

Stars when you shine you know how I feel
Scent of the pine you know how I feel
Oh freedom is mine
And I know how I feel

Πουλιά που πετούν ψηλά ξέρεις πώς αισθάνομαι
Ήλιος στον ουρανό ξέρεις πώς αισθάνομαι
Αύρα που παρασύρεται ξέρεις πώς αισθάνομαι

Είναι μια νέα αυγή
Είναι μια νέα ημέρα
Είναι μια νέα ζωή
για μένα
Και αισθάνομαι καλά

Τα ψάρια στη θάλασσα ξέρεις πώς αισθάνομαι
Ποτάμι που τρέχει ελεύθερο ξέρεις πώς αισθάνομαι
Άνθος στο δέντρο ξέρεις πώς αισθάνομαι

Λιβελλούλες έξω στον ήλιο ξέρεις τι εννοώ, δεν ξέρεις;
Πεταλούδες που φτερουγίζουν ξέρεις τι εννοώ
Ύπνος ειρηνικός όταν η ημέρα τελειώνει
Αυτό εννοώ

Και αυτός ο παλαιός κόσμος είναι ένας νέος κόσμος
Ένας τολμηρός κόσμος
για μένα

Αστέρια που λάμπουν ξέρεις πώς αισθάνομαι
Άρωμα από το πεύκο ξέρεις πώς αισθάνομαι
Η ελευθερία είναι δική μου
Και ξέρω πώς αισθάνομαι

"Μίλα"

«Είπες : «Να μάθω να κατανοώ αυτό που προβάλει ως ακατανόητο»

Ένα μπερδεμένο κουβάρι ήτανε κι άρχισες να το ξετυλίγεις. Κόμποι, χιλιάδες κόμποι και στρώματα σκόνης από τα παλιά. Ξετυλίγεις. Να συναντήσεις τι; Εκεί, στο βάθος, στον πάτο του πηγαδιού να δεις καθαρό ένα πρόσωπο.

«Εδώ είναι το μυστικό», είπε. Δεν έδειχνε το σώμα, τα χέρια ή το λαιμό της. Το στόμα της μόνο έδειχνε. «Εδώ στα λόγια και στις αναμνήσεις, εδώ είναι το μυστικό», είπε.

«Δείτε πόσο υποφέρω», λένε. «Απολαύστε με μέσα στην υπεροχή του πόνου μου», λένε.

Όταν εγώ υποφέρω είναι μόνο για μένα. Ο πόνος είναι μια ιδιωτική υπόθεση.
Τις είδα να κάνουν πολλά. Όλα μέσα στο θόρυβο. Πως εγώ να τις κατανοήσω, εγώ που λογαριάζω το καθετί. Που μετρώ τα λόγια και τις σκέψεις. Μόνη δίχως θεατές. Μόνη μέσα στη σιωπή»

«Μίλα» της λέει. Κι εκείνη μιλά και θυμάται πράγματα και, καθώς θυμάται και καθώς μιλά, κάτι σα μαγικό συμβαίνει και η “αρρώστια” για λίγο φεύγει και οι πόνοι για λίγο φεύγουν και ο βήχας και οι πονοκέφαλοι απομακρύνονται.
Συναισθήματα, που για χρόνια μέναν καταχωνιασμένα στο σκοτάδι και στη σιωπή, βγαίνουν στο φως. Θυμάται. Για πρώτη φορά θυμάται. Είναι πέντε χρόνων (…) σιχαίνεται και οργίζεται. Όμως σιωπά. Δε λέει τίποτα. Η οργή καταχωνιάζεται. Έπειτα από χρόνια, (…) για πρώτη φορά θα μιλήσει και θα εκφράσει το θυμό που έκρυψε.

Ναι! Ο θυμός πρέπει να απελευθερώνεται, το ίδιο και η οργή. Όμως τι γίνεται με τη λύπη, με τη χαμηλόφωνη και ήπια λύπη; Αν οργιζόμουν, ίσως ήμουνα λιγότερο θλιμμένη.
Από υπολείμματα αναμνήσεων πάσχει (…). Ο λόγος, ένα γιατρικό. Απολυμαίνει με το λόγο τις πληγές του σώματος. Μιλώντας έρχεται η κάθαρση. Η πλύση, η απολύμανση, η λύτρωση.

Έμεινα σιωπηλή. Δεν είπα τίποτα. Όμως, άλλο από τη γλώσσα δεν έχω για να βρω το υποκατάστατο της πράξης, άλλο από τη μιλιά δεν έχω για να αποδεσμεύσω το συναίσθημα. Γιατί λοιπόν, γιατί μένω βουβή; Ποιος θα μου πει γιατί δε μιλώ; Ποιος θα μου πει γιατί δε σου φανερώνω όλα όσα μέσα μου συμβαίνουν;

Η σιωπή με βαραίνει. Υγιής, και μέσα στη σιωπή νοσώ. Νοσταλγώ εκείνον που θα σκύψει πάνω μου να μου πει : «Μίλα»

Οι λέξεις! Οι λέξεις που βάζουν τάξη στο χάος.

Εκείνος ακούει τα όνειρα και τις λησμονημένες σκηνές. Ακούει οτιδήποτε χωρίς αναστολές περνά από το μυαλό της. Όσο κι αν αυτό θα είναι επώδυνο, παράλογο ή ασήμαντο.

Η κάθαρση παραχωρεί τη θέση της στην ψυχανάλυση.»

Αποσπάσματα από το βιβλίο "Εγώ, η Μάρθα Φρόυντ" της Φωτεινής Τσαλίκογλου - 2000 - Εκδόσεις Καστανιώτη.

Οι εικόνες είναι από :
sfpe.wordpress.com/.../page/4/
radiocaptain.blogspot.com/
www.talkingtherapy.eu/index.php?pageid=11&lang=gr

HELEN KELLER & ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ S.H.FOULKES ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ "THE WORLD I LIVE IN"

Η Helen Adams Keller (Ιούνιος 27, 1880 – Ιούνιος 1, 1968) ήταν μια κωφή και τυφλή Αμερικανίδα συγγραφεύς, ακτιβίστρια και ομιλήτρια.
Η Helen γεννήθηκε στην Tuscumbia, Alabama. Οι αναπηρίες της προκληθήκαν από ένα υψηλό πυρετό το Φεβρουάριο, 1882 όταν ήταν 19 μηνών. Η απώλεια της ικανότητας της να επικοινωνήσει σε μια τέτοια νεαρή αναπτυξιακή ηλικία ήταν τραυματική για την ιδία και για την οικογένεια της και ως αποτέλεσμα έγινε αρκετά ανεξέλεγκτη.

Η Keller γεννήθηκε σε ένα κτήμα που ονομαζόταν Πράσινος Κισσός, στις 27 Ιουνίου, 1880. Δεν γεννήθηκε αρχικά τυφλή και κωφή, άλλα ήταν ένα πραγματικά υγιές παιδί. Έτσι ήταν μέχρι 19 μήνες αργότερα όταν προσβλήθηκε από μια αρρώστια την οποία οι γιατροί περιγράφανε ως μια οξεία συμφόρηση του στομαχιού και του εγκεφάλου. Η Keller δεν είχε για πολύ καιρό αυτή την αρρώστια, άλλα την άφησε τυφλή και κωφή, και ανίκανη να μιλήσει. Από την ηλικία των επτά, είχε ήδη εφεύρει πάνω από 60 διαφορετικά σημάδια με τα οποία μπορούσε να επικοινωνήσει με την οικογένεια της.

Το 1887, οι γονείς της Captain Arthur H. Keller και Kate Adams Keller, επικοινώνησαν τελικά με την Alexander Graham Bell, ο όποιος δούλευε με τα κωφά παιδιά. Ο Bell τους συμβούλευσε να έρθουν σε επαφή με το Ινστιτούτο Perkins για τους τυφλούς στην Νοτιά Βοστόνη, Μασαχουσέτη. Αυτοί διάλεξαν την δασκάλα Anne Sullivan, η όποια ήταν μονό 20 χρονών, να προσπαθήσει να μπει στο μυαλό της μικρής τότε Helen. Αυτή ήταν μόλις η αρχή της 49 χρονης περιόδου δουλειάς μαζί.

Η Sullivan ζήτησε και πήρε τη άδεια από τον πατέρα της Helen να απομονώσει το κορίτσι από το υπόλοιπο της οικογένειας σε ένα μικρό σπίτι στον κήπο τους. Ο πρώτος της στόχος ήταν να ενσταλάξει την πειθαρχεία στο καλομαθημένο κορίτσι. Η σημαντική ανακάλυψη της Helen στην επικοινωνία ήρθε μια μέρα όταν εκείνη κατάλαβε ότι οι κινήσεις της δασκάλας της πάνω στις παλάμες της συμβόλιζαν την έννοια του νερού και σχεδόν ενθουσιάστηκε ζητώντας από την δασκάλα της τα ονόματα όλων των οικείων αντικείμενων στον κόσμο της (περιλαβαίνοντας και την αγαπημένη της κούκλα).

Η Anne ήταν ικανή να διδάξει την Helen να σκέφτεται κατανοητά και να μιλάει, χρησιμοποιώντας την μέθοδο Tahoma: ακουμπώντας τα χείλη των άλλων καθώς μιλάνε, νιώθοντας τους τις δονήσεις, και συλλαβίζοντας τους αλφαβητικούς χαρακτήρες πάνω στην παλάμη της Helen. Ακόμη έμαθε να διαβάζει αγγλικά, γαλλικά, γερμανικά, ελληνικά και λατινικά σε μπραιγ.


Το 1888, η Helen φοίτησε στο ινστιτούτο Perkins. Το 1894, η Helen και η Anne μετακόμισαν στην Νέα Υόρκη για να παρακολουθήσουν μαθήματα στο σχολείο κωφών Wright-Humason. Το 1898 επέστρεψαν στην Μασαχουσέτη και η Helen εισάχθηκε στο σχολείο Cambridge για νέες κοπέλες πριν πετύχει να μπει στο κολέγιο Radcliffe το 1900. το 1904, στην ηλικία των 24, η Helen αποφοίτησε στο Radcliffe ως η πρώτη κωφή και τυφλή που αποφοίτησε από κολλέγιο.

Με τεράστια θέληση, η Helen κατάφερε να γίνει παγκοσμίως διάσημη ομιλήτρια και συγγραφεύς. Έθεσε ως αποστολή στην ζωή της να παλέψει για τους παρεμποδισμένους από αισθήσεις στον κόσμο.













ΣΧΟΛΙΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΗΣ HELEN KELLER
«Ο ΚΟΣΜΟΣ ΠΟΥ ΖΩ» ΑΠΟ ΤΟΝ S.H.FOULKES


Ο Foulks ασχολήθηκε με τα γραπτά της Helen Keller σε μια αναζήτηση μελετών σχετικών με την ταύτιση, την εσωτερίκευση και άλλων παρόμοιων θεμάτων.
Κατά τη γνώμη του πρέπει να αποδώσουμε ιδιαίτερη σημασία στο τι έχει να πει, πέρα από την εξαιρετική της διορατικότητα και την ποιητική δύναμη των περιγραφών της.

Η Helen Keller έχοντας αποστερηθεί τις κύριες αισθήσεις επικοινωνίας με τον έξω κόσμο, υπάρχει στην περίπτωσή της, μια καθυστέρηση στην έκφραση, καθώς και μια παρατεταμένη διαδικασία ανάπτυξης ανάλογη με μια εικόνα αργού ρυθμού (slow – motion picture). Επιπλέον τα κανάλια εισόδου των εξωτερικών ερεθισμάτων είναι περιορισμένα. Η έναρξη του σχηματισμού λέξεων και αργότερα ο σχηματισμός ιδεών χαράχθηκαν με ένα ξεχωριστό τρόπο. Ο κόσμος των λέξεων, που διαμορφώνει ένα από τα πιο αποφασιστικά βήματα στην ανάπτυξη μας, έφθασε από μια πλαϊνή είσοδο, μέσω εντυπώσεων αφής του χεριού της. Έτσι είναι ικανή, και εμείς μαζί της, να διακρίνει καθαρά, μεταξύ λεκτικών αναμνήσεων και πραγματικών πρώτων εμπειριών, ότι αυτά τα δύο έχουν διαχωριστεί από το φίλτρο των σχετικών τους προσκολλήσεων. Με αυτό τον τρόπο μπορούμε να παρατηρήσουμε τί μπορούν να κάνουν οι λέξεις και τι μπορούμε να κάνουμε εμείς χωρίς αυτές.

Πολλές σύγχρονες σχόλες (σύγχρονη ψυχολογία, ψυχοπαθολογία, Gestalt) λαμβάνουν υπόψη ότι εξέχων σημείο στην ανάπτυξη του ανθρώπου είναι το βήμα από το στάδιο όπου οι λέξεις χρησιμοποιούνται ως έκφραση για κάτι στο στάδιο όπου εννοούν, σημαίνουν κάτι. Η επίτευξη αυτού του ψυχικού / διανοητικού επιπέδου θεωρείται η ουσιώδης διαφορά ανάμεσα στον άνθρωπο και το ζώο.

Ο Foulkes διαβάζοντας το κεφάλαιο «Πριν την αυγή της ψυχής» από το βιβλίο της Helen Keller το διανθίζει με δικά του ερμηνευτικά σχόλια.

Helen Keller : Πριν έρθει η δασκάλα μου δεν ήξερα ότι είμαι εγώ. Ζούσα σε έναν κόσμο όπου ήταν ένας μη-κόσμος ….. Δεν ήξερα ότι δεν ήξερα τίποτα, ή ότι ενεργώ ή επιθυμώ. Δεν είχα ούτε θέλω, ούτε νόηση. Συνδεόμουν με αντικείμενα και πράξεις μέσω μιας τυφλής φυσικής ώθησης.

Η γνώση του Εγώ και του κόσμου είναι αλληλοεξαρτώμενες. Στην πραγματικότητα η μία είναι η αντανάκλαση της άλλης. Είναι σημαντικό να είναι ξεκάθαρη αυτή η εσωτερική σχέση πριν εξεταστούν οι ειδικοί μηχανισμοί της ταύτισης και της προβολής. Η Keller περιγράφει τις πράξεις της ως ενστικτώδης μίμηση άλλων (αυτό προηγείται της ταύτισης, μερικές φορές συμπεριλαμβάνεται στην ‘πρόωρη ταύτιση’), αλλά σε καμιά περίπτωση δεν είναι σκέψη.

Helen Keller : ......είναι η έναρξη δύο ικανοτήτων, της ελευθερίας του θέλω, ή της επιλογής, και της λογικής, ή της δύναμης να σκέφτεσαι από το ένα πράγμα στο άλλο, που κάνει δυνατό το να υπάρξεις, πρώτα σαν παιδί και μετά σαν ενήλικας.

Αυτό αντιστοιχεί στο στάδιο της εύρεσης των λέξεων, δηλαδή οι λέξεις ως σήματα ή σημάδια για κάτι. Όταν η Keller λέει ότι σκεφτόταν μόνο αντικείμενα και ήθελε μόνο αντικείμενα, επιβεβαιώνει μια θεμελιώδη αντίληψη της σύγχρονης ψυχολογίας που καθορίζει το ότι πρωταρχικά στην ανάπτυξη υπάρχουν ολόκληρα αντικείμενα και ο διαχωρισμός τους σε διαφορετικές αισθήσεις αντιστοιχεί σε πιο περίπλοκη δομή διανοητικής συμπεριφοράς

Helen Keller : Όταν έμαθα την έννοια του «εγώ» και του «εμένα» και ανακάλυψα ότι ήμουν κάτι, άρχισα να σκέφτομαι. Τότε υπήρξε για μένα η συνείδηση για πρώτη φορά.

Αυτή είναι η πιο συνταρακτική στιγμή : το εγώ γεννιέται μαζί με τη σημαίνουσα λειτουργία των λέξεων και μαζί με τη συνείδηση.
Η Keller ορίζει τη φύση ως «ο κόσμος που μπορώ να αγγίξω».


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ S.H. FOULKES

O Foulkes σπούδασε ιατρική στη Χαϊδελβέργη και στη Φρανκφούρτη όπου και αποφοίτησε το 1923, και για περίοδο δύο ετών εργάστηκε και σπούδασε με τον νευρολόγο Kurt Goldstein . Έχει εκπαιδευτεί ως ψυχαναλυτής από το 1928 - 30, στη Βιέννη, όπου αναλυτής του ήταν Helene Deutsch .

Μετακόμησε στο Έξετερ το 1939 όπου έγινε ψυχοθεραπευτής σε μια μεγάλη ψυχιατρική κλινική όπου δημιούργησε την πρώτη ομαδικοαναλυτική ψυχοθεραπευτική ομάδα. Ήταν τότε που καλείται στο στρατό στο Στρατιωτικό Κέντρο Northfield το 1942 όπου πήρε μέρος στην ανάπτυξη μιας σειράς καινοτόμων θεραπειών, πολλές από αυτές βασισμένες στις ομάδες και υπήρξε πρωτοπόρος τόσο της ομάδικής αναλυσης όσο και της θεραπευτικής κοινότητας.

Μετά τον πόλεμο συνέχισε την ψυχαναλυτική πρακτική του και γρήγορα άρχισε να διεξάγει αναλυτικές ομάδες στο ιδιωτικό του ιατρείο. Συνέχισε διπλή πρακτική στην ατομική ψυχανάλυση και στην ανάλυση ομάδας μέχρι την αποχώρησή του.

Ο Foulkes είχε επίσης ενδιαφέρον για την νευρολογία , ψυχιατρική , κοινωνιολογία και ψυχολογία . Το πρώιμο έργο του Foulkes με ομάδες των στρατιωτών στο Northfield Νοσοκομείο (UK) συνέβαλε στην ίδρυση του Ομίλου Αναλυτικής Κοινωνία (GAS) το 1952, με έδρα το Λονδίνο. Έπαιξε αργότερα ρόλο στην έναρξη του Ινστιτούτου Ομάδικής Ανάλυσης (IGA) το 1971 για τους ασχολούμενους με την κατάρτιση.

Ο Foulkes θεωρεί τις ομάδες ως βασική προϋπόθεση για την ανθρώπινη ύπαρξη. Όλα τα ανθρώπινα όντα έχουν γεννηθεί σε κοινωνικές ομάδες (οικογένειες, πολιτισμούς, κοινωνίες), και τα διαμορφώνουν στη διάρκεια της ζωής τους συνεχώς με συνειδητό και λιγότερο συνειδητό τρόπο.

Η ομαδική ανάλυση, ως μια μορφή ψυχοθεραπείας, προωθεί τις αξίες της επικοινωνίας του διαλόγου και της ανατροφοδότησης. Προωθεί την ανάλυση των τρεχουσών σχέσεων και δυναμικών μέσα στην ομάδα ως το επίκεντρο της ψυχοθεραπευτικής εργασίας.

Ο SH Foulkes πέθανε ξαφνικά από στεφανιαία θρόμβωση το 1976, σε ηλικία 77, κατά τη διάρκεια διεξαγωγής ενός σεμιναρίου.


ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ HELEN KELLER : ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΚΩΦΩΝ
http://www.e-pek.gr/index.php?categoryid=14&p2_articleid=19

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΤΑ ΣΧΟΛΙΑ ΤΟΥ S.H. FOULKES : ΒΙΒΛΙΟ : Selected Papers of S.H. Foulkes - Psychoanalysis and Group Analysis

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ S.H. FOULKES : http://en.wikipedia.org/wiki/S._H._Foulkes

PERFECT TO ME

Made a wrong turn, once or twice.
Dug my way out, blood and fire.
Bad decisions, that's alright.
Welcome to my silly life.
Mistreated, misplaced, misunderstood.
Miss 'No way, it's all good', it didn't slow me down.
Mistaken, always second guessing, underestimated.
Look, I'm still around.

Pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel like you're nothing,
You are perfect to me

You're so mean when you talk about yourself; you were wrong.
Change the voices in your head; make them like you instead.
So complicated, look happy, you'll make it
Filled with so much hatred, such a tired game.
It's enough; I've done all I can think of.
Chased down all my demons, I've seen you do the same.

Woah ohh, pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less, less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel like you're nothing,
You are perfect to me.

The whole world's scared so I swallow the fear.
The only thing I should be drinking is an ice cold beer.
So cool in line, and we try try try, but we try too hard and it's a waste of my time.
Done looking for the critics, cause they're everywhere.
They dont like my jeans; they don't get my hair.
Exchange ourselves, and we do it all the time.
Why do we do that? Why do I do that?

Why do I do that?

Yeah, oh, oh baby, pretty baby
Pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than perfect.
Pretty,pretty please, if you ever, ever feel
Like you're nothing, you're perfect to me, yeahhh.
You're perfect, you're perfect
Ohh pretty, pretty please, don't you ever, ever feel
Like you're less than perfect.
Pretty, pretty please, if you ever, ever feel, like you're nothing
You're perfect to me


You're perfect to me.
You're perfect to me.


«Ένα τραγούδι μονόλογος προς τον εαυτό ….
Μια έκφραση πρώτα για τον εαυτό μας και μετά για τα παιδιά μας ….
Ας τους το δείχνουμε .... ότι είναι τέλεια για μας!»

Έκανα μια λάθος στροφή, μία ή δύο φορές.
Έσκαψα τη διέξοδο μου, αίμα και φωτιά.
Κακές αποφάσεις, αυτό είναι εντάξει.
Καλώς ήλθατε στην ανόητη ζωή μου.
Κακοποίηση, αστοχία, παρανόηση.
Δεσποινίς : «Αποκλείεται, είναι όλα καλά!», δεν με καθησυχάζει.
Λάθος! Πάντα η δεύτερη εικασία, υποτιμάται.
Κοίτα, είμαι ακόμα γύρω.

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Είσαι τόσο μίζερος όταν μιλάς για τον εαυτό σου. Κάνεις λάθος.
Άλλαξε τις φωνές μέσα στο κεφάλι σου. Κάνε τες να σε συμπαθήσουν αντ 'αυτού.
Τόσο πολύπλοκο, να φαίνεσαι ευτυχισμένος, τα καταφέρνεις!
Γεμάτος με τόσο μίσος, τόσο κουραστικό παιχνίδι.
Αρκετά! Έχω κάνει όλα όσα μπορώ να σκεφτώ.
Κυνηγημένος από όλους τους δαίμονές μου, σε έχω δει να κάνεις το ίδιο.

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Όλος ο κόσμος είναι φοβισμένος γι 'αυτό καταπίνω το φόβο.
Το μόνο πράγμα που θα έπρεπε να πίνω είναι μια παγωμένη μπύρα.
Έτσι cool στη σειρά, προσπαθούμε προσπαθούμε προσπαθούμε,
αλλά προσπαθούμε πάρα πολύ σκληρά και είναι χάσιμο χρόνου.
Πετυχαίνει το να ψάχνεις για κριτικές, γιατί υπάρχουν παντού.
Δεν τους αρέσουν τα τζιν μου, δεν εγκρίνουν τα μαλλιά μου.
Ανταλλάσουμε τους εαυτούς μας, και το κάνουμε όλη την ώρα.
Γιατί το κάνουμε αυτό; Γιατί το κάνω αυτό;
Γιατί το κάνω αυτό;

Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, ποτέ μα ποτέ μην αισθανθείς
ότι είσαι κάτι λιγότερο από τέλειος.
Αρκετά, αρκετά παρακαλώ, αν ποτέ, νιώσεις σαν να είσαι τίποτα,
Είσαι τέλειος για μένα

Είσαι Τέλεια για μένα
Είσαι Τέλεια για μένα

I am woman

I am woman, hear me roar
In numbers too big to ignore
And I know too much to go back an' pretend
'Cause I've heard it all before
And I've been down there on the floor
No one's ever gonna keep me down again

Oh yes, I am wise
But it's wisdom born of pain
Yes, I've paid the price
But look how much I gained
If I have to
I can do anything
I am strong (strong)
I am invincible (invincible)
I am woman

I am woman watch me grow
See me standing toe to toe
As I spread my lovin' arms across the land
But I'm still an embryo
With a long, long way to go
Until I make my brother understand


Oh, yes, I am wise
But it's wisdom born of pain
Yes, I've paid the price
But look how much I gained
If I have to
I can face anything
I am strong (strong)
I am invincible (invincible)
I am woman



(Helen Reddy - 1975)

COCO

J' ai per - du mon pauvr' Co-co Co-co

mon chien que j' a-do-re

Tout pres du Tro-ca-de-ro

Il est loin s'il court en-co-re, je l'a-voue,

mon plus grand'r'gret

Dans ma per-te si cru-el-le,

C' est qu' plus mon homm'me trom-pait

Plus Co-co m'e-tait fi-de-le!

(Refrain)

Vous n'auriez pas vu Coco?
Coco dans l'Trocadero
Co dans l'Tro
Co dans l'Tro
Coco dans l'Trocadero
Qui qu'a qui qu'a vu Coco?
Eh! Coco!
Eh! Coco!
Qui qu'a qui qu'a vu Coco?
Eh! Coco!

EAT ... PRAY ... LOVE ...

Eat, Pray, Love
Η ζωή περιμένει να την απολαύσεις
Eat, Pray, Love
Συγγραφέας: Gilbert Elizabeth
Μεταφραστής: Πανταζή Φανή
Εκδότης: Μίνωας

H Ελίζαμπεθ Γκίλμπερτ συνειδητοποιεί πως είναι καιρός να κάνει το δικό της ταξίδι, αναζητώντας τρία πράγματα που της λείπουν: την απόλαυση, την πίστη και την ισορροπία.

Από τη Ρώμη με την εκλεκτή κουζίνα και την αλέγκρα κουλτούρα πηγαίνει στην Ινδία, όπου, ύστερα από τέσσερις μήνες ασκητικής ζωής με γιόγκα και διαλογισμό, καταφέρνει να βρει την εσωτερική της πίστη. Τέλος, φτάνει στο εξωτικό Μπαλί, όπου θα ανακαλύψει ένα καινούριο μονοπάτι προς τη γαλήνη. Η ευτυχία αρχίζει να της χαμογελά...

ΓΥΝΑΙΚΑ .....

Μια υπέροχη γιορτή για τη γυναίκα πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Κυριακής 7 Μαρτίου....
Ήταν μια εκδήλωση που είχε όλα τα στοιχεία που τιμούν τη γυναίκα, την ιδιαίτερη φύση της, τον ξεχωριστό κόσμο μέσα στον οποίο λατρεύει να ζει όταν η ίδια αποφασίσει ότι το επιθυμεί και της αξίζει!!!

Τη γιορτή αυτή εμπνεύστηκε το High Care Center και η υπεύθυνη Ρούλα Τζαμπαζίδου - Θεοδώρου που πρόσφερε στις γυναίκες την ευκαιρία να φτιάξουν παρέες, κύκλους, ομάδες, να μιλήσουν μεταξύ τους, να γελάσουν και να μοιραστούν τρεις ενδιαφέρουσες παρουσιάσεις που είχαν να πούνε κάτι καινούριο, κάτι που αφορά όλες τις γυναικές και μόνο αυτές.

Προσωπικά είχα πολύ καιρό να νιώσω ότι συμμετείχα σε μια εκδήλωση που είχε χαρακτήρα, είχε χαρά, είχε ποιότητα και είχε διοργανωθεί για να χαρούν όλες οι γυναίκες που θα συμμετείχαν και να περάσουν καλά .... τόσο απλά, χωρίς άλλο σκοπό και στόχο.

Η ευχή προς όλες εμάς τις γυναίκες .... Να διατηρούμε ακέραιη την έμφυτη ομορφιά μας, να βάζουμε στα πράγματα τη γυναικεία σφραγίδα μας, να λειτουργούμε μέσα από τη θηλυκότητά μας, ακόμα και αν αυτό αμβλύνει κάπως τα ανταγωνιστικά προσόντα μας.
Με τη δική μας δυναμική να αναδείξουμε τη διαφορετικότητα της γυναικείας φύσης μας η οποία θα κυριαρχεί ως επιθυμία υποστηρίζοντας το έμφυτο μεγαλείο μας!

Το θέμα της εκδήλωσης ήταν "Γυναίκα και Ομορφιά" και οι παρουσιάσεις ήταν :

"Οι φροντίδες ομορφιάς ανά τους αιώνες", από τη Ρούλα Τζαμπαζίδου, μια αναδρομή στο χρόνο με όλες εκείνες τις υπέροχες ιεροτελεστίες ομορφιάς που απολάμβαναν οι γυναίκες.

"Καινοτόμοι Μέθοδοι Ομορφιάς" από την Πόπη Σαμπάνη, μια εξαιρετική παρουσίαση με ότι πιο καινούριο κυκλοφορεί στην αισθητική.

"Η θέση της γυναίκας στη σύγχρονη κοινωνία" της οποίας η περίληψη ακολουθεί ....


High Care Center
Υπεύθυνη : Ρούλα Τζαμπαζίδου - Θεοδώρου

«ΓΥΝΑΙΚΑ ΚΑΙ ΟΜΟΡΦΙΑ»

Κυριακή, 7 Μαρτίου 2010

«Η Θέση της Γυναίκας στη Σύγχρονη Κοινωνία»

Παρουσίαση : Αναστασία Κολοκοτρώνη, Μέλος του Κύκλου Παιδείας «ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ» Ομαδικών Αναλυτών της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας (ΕΕΟΑΨ), Μέλος της Θεραπευτικής Κοινότητας «ΚΥΨΕΛΗ» της ΕΕΟΑΨ.
Πολιτικός Μηχανικός Τ.Ε., Δημόσιος Υπάλληλος Τεχνικής Υπηρεσίας Δήμου Ορεστιάδας.

Η γυναίκα στη σημερινή σύγχρονη κοινωνία και εποχή καλείται να είναι μητέρα, σύζυγος, σύντροφος, να εργάζεται, να καλύπτει τα δικά της ενδιαφέροντα και ανησυχίες, να δημιουργεί, να εκφράζεται, να μη φοβάται να ρισκάρει και όλα αυτά κάτω από το άγρυπνο βλέμμα ενός κόσμου που κυλάει εύκολα στην αμφισβήτηση και την προκατάληψη.

Η κάθε γυναίκα αρχικά για να αντιμετωπίσει αυτή τη δύσβατη και αγχωτική πολλές φορές νέα κατάσταση επιλέγει να θεωρεί ρόλους, τις θέσεις που καλείται να πάρει, επωφελούμενη την προσωρινότητά τους.

Η συνειδητοποίηση ότι ο ρόλος είναι κάτι προσωρινό και απαραίτητο μόνο στην αρχή, σταδιακά μπορεί να αποκαλύψει και να υποστηρίξει τη δική της προσωπικότητα και μοναδικότητα, η οποία θα χαρακτηρίζει τις πράξεις της και η ίδια θα αναδειχθεί από το ρόλο που υποδύεται, σε πρόσωπο με δυναμική αναλαμβάνοντας θέσεις, που η ίδια θα επιλέγει και θα υποστηρίζει κάτω από την ομπρέλα της θηλυκότητας και της γυναικείας της φύσης.

Πόσο η στάση της γυναίκας επηρεάζεται από την τάση ισότητας των δύο φύλων; Τι σημαίνει η θεώρηση της ισότητας μεταξύ αντρών και γυναικών; Πόσο τελικά θεωρούμε τα δύο φύλα ίσα, όμοια ή ισότιμα;

Στη σύγχρονη κοινωνία η έννοια της ισότητας άλλαξε. Ισότητα πια σημαίνει ομοιότητα. Η ομοιότητα των περιορισμών, των ανθρώπων που δουλεύουν στις ίδιες δουλειές, που έχουν τις ίδιες διασκεδάσεις, τα ίδια αισθήματα, τις ίδιες ιδέες. Η ισότητα αυτή μοιάζει μια εκδήλωση της τάσης για κατάργηση των διαφορών των δύο φύλων. Η ισότητα αγοράζεται με αυτή ακριβώς την τιμή : οι γυναίκες είναι ίσες γιατί δεν είναι πια διαφορετικές!
Με τον τρόπο αυτό η πολικότητα των φύλων εξαφανίζεται και μαζί με αυτήν η ερωτική αγάπη, που βασίζεται σε αυτή την πολικότητα.

Ο άντρας, από την εποχή των σπηλαίων, είναι ο κυνηγός, έχει μπροστά του στόχους που πρέπει να «εκτελέσει» και να φέρει εις πέρας, έναν ή περισσότερους κάθε φορά, στους οποίους μεμονωμένα καλείται να ανταπεξέλθει και να βγει νικητής.
Είναι το πιο δυνατό και τολμηρό μέρος του ζεύγους. Προσφέρεται ολόκληρος και ωθείται σε πολλαπλές μορφές δράσης, εντελώς διακεκριμένες μεταξύ τους αλλά ως προς μη πολυσχιδείς αποφάσεις.
Αυτό που χαρακτηρίζει τις σχέσεις μεταξύ αντρών είναι η διαπραγμάτευση, που μέσα της περικλείει ένα είδος ανταγωνισμού, καταλυτικού όμως για τη διευθέτηση των σχέσεων τους.
Η αξία του συνίσταται στο ότι με αυτό τον τρόπο υλοποιεί και αναπτύσσει.

Η γυναίκα, είναι η συλλέκτρια, αυτή που περισυλλέγει «καρπούς», πληροφορίες και ζωτικά στοιχεία ικανά να φροντίσουν και να ανατροφοδοτήσουν την οικογένειά της.
Παραμένει αρμονική, γαληνεύει και αναπαύεται σε ό,τι αφομοίωσε και ενσωμάτωσε. Δεν πραγματώνει τη δημιουργική της δράση με ενέργειες μεμονωμένες και αποσπασματικές, που τείνουν προς έναν εξωτερικό σκοπό. Γίνεται οργανισμός ενιαίος με το δημιούργημά της. Τα βάθη της ύπαρξής της μη αρκούμενα σε μια μοναδική γραμμή, θέλουν να μορφοποιηθούν σε μια σφαίρα όπου κάθε τι θα έχει τη θέση του.
Αυτό που χαρακτηρίζει τις σχέσεις γυναικών είναι η συνεργασία, κάτι που αναγάγεται στη σύνθεση και όχι σε κάτι αποσπασματικό.

Η γυναίκα οφείλει να επανακτήσει την πρώτιστη εστίασή της στην ηρεμία και τη χαλάρωση μιας θέσης δίπλα στον άντρα με ισότιμο αλλά και διαφοροποιημένο τρόπο, την θεώρηση της μητρότητας ως προσφοράς χωρίς όρια και απαιτήσεις, της ενστάλαξης της αγάπης για τη ζωή στο παιδί της καθώς και την προσήλωσή της στο να είναι ευτυχισμένη για να μπορεί να είναι μια καλή σύντροφος, μητέρα, εργαζόμενη και δημιουργός.


ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ :

Becker, R. (θεατρικός μονόλογος) – Παπαστάθη, Α (διασκευή, σκηνοθεσία)
(2010) Cavemαn. Αθήνα : θέατρο Coronet (Βλαδίμηρος Κυριακίδης)
Θουκυδίδης (5/2002) Περικλέους Επιτάφιος. Αθήνα : εκδ. ΖΗΤΡΟΣ
Κουρουκλάρη, Μ. ( ) Η «Νοσούσα» γυναικεία σεξουαλικότητα.
Ομάδα γυναικείων σπουδών, Θεσσαλονίκη : ΑΠΘ
Lou Andreas, S. (2005) Η ανθρώπινη φύση της γυναίκας. Αθήνα : εκδ. Ροές
Μενούτης, Β. (2009) Σεμινάριο Εποπτείας Ομάδων Εμπειρίας – Αυτογνωσίας
της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης & Ψυχοθεραπείας
(ΕΕΟΑΨ). Αθήνα
Σκλία Ν. (2008) Μια φορά και έναν καιρό … η Γυναίκα, Εισαγωγικό Σεμινάριο –
Εργαστήριο Ομαδικών Δυναμικών (ΕΣΕΟΔ) της Ελληνικής Εταιρείας
Ομαδικής Ανάλυσης & Ψυχοθεραπείας (ΕΕΟΑΨ). Αθήνα
Στόϊκου, Ν. (2009) Μητέρα. Εισαγωγικό Σεμινάριο – Εργαστήριο Ομαδικών
Δυναμικών (ΕΣΕΟΔ) της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης
& Ψυχοθεραπείας (ΕΕΟΑΨ). Αθήνα
Φρομ, Ε. (1978) Η τέχνη της Αγάπης. Αθήνα : εκδ. Μπουκουμάνη
Χόρνεϋ, Κ (1978) Η ψυχολογία της γυναίκας. Αθήνα : εκδ. Γλάρος