ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ ...

Πως θα ‘θελα η θάλασσα
Να ήταν το σχολειό μου
Και του σχολειού μου η φορεσιά
Να ‘τανε …. το μαγιό μου

Να ‘χα τα βότσαλα χαρτί,
Τα φύκια συνδετήρι,
Κοχύλια τα μολύβια μου
Κι ο αστερίας σβηστήρι.

Στην άμμο η ορθογραφία μου
Να ήτανε γραμμένη
Να ‘ρχεται κύμα γρήγορα
Τα λάθη μου να παίρνει.

Και να ‘χα για δασκάλες μου
Τις βάρκες π’ αρμενίζουν
Να μ’ έπαιρναν κάθε πρωί
Στη Γη να με γυρίζουν.

Σοφία Παράσχου
Θαλασσινό σχολείο, εκδ Περίπλους
Από το βιβλίο της Γλώσσας της 3ης Δημοτικού.

Η ΟΜΑΔΙΚΗ ΑΝΑΛΥΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ

21ος αιώνας … Μηχανές που σκέφτονται για λογαριασμό του ανθρώπου, αισθήσεις που παγώνουν στις γρήγορες εναλλαγές εικόνων, εργασιακοί χώροι που περιορίζουν τον προσωπικό χώρο, παραγωγή που αγγίζει τα όρια της εργασιακής εξάντλησης και ελλιπής επικοινωνία που πηγάζει από την πίεση του χρόνου.

Ο μεγαλύτερος φόβος που εμφανίζεται είναι ότι οι μηχανιστικές και απόλυτα αυστηρές διαδικασίες που εφαρμόζονται σε έναν Οργανισμό μπορεί να φέρουν την αλλοτρίωση της προσωπικότητας ενός ανθρώπου. Τα ‘γρανάζια’ μιας τέτοιας μηχανής καταγράφουν την αδιάκοπη κίνηση σαν μια αέναη διαδικασία που δεν έχει τέλος και μόνον όταν αχρηστευτούν θα αντικατασταθούν.

Πρόσφατες έρευνες αναφέρουν ότι οι Οργανισμοί – Εταιρείες έχουν στοιχεία που μοιάζουν με τους Βιολογικούς Οργανισμούς και σαν τέτοια, αποσκοπούν στην επιβίωση και στην προσαρμογή σ’ ένα περιβάλλον που διαρκώς αλλάζει και εξελίσσεται.

Η εργασία δεν είναι απλά μια αναγκαιότητα για τον άνθρωπο. Αποτελεί το μέσω της δημιουργίας και της απελευθέρωσής του. Αναπτύσσει δυνάμεις, δεξιότητες, αισθήσεις, αντιλήψεις, συνεργασίες, διαπραγματεύσεις.

Με την Ομαδική Ανάλυση στους εργασιακούς χώρους οι ομάδες που εφαρμόζονται, σ’ όλα τα επίπεδα της ιεραρχίας, προσφέρουν ουσιαστικότερες σχέσεις, ενθάρρυνση για την έκφραση των συναισθημάτων και επιτρέπουν την ανάπτυξη του οράματος σε προσωπικό και ομαδικό επίπεδο. Με την έκφραση των συναισθημάτων μέσα στην ομάδα απελευθερώνεται μέρος της φορτισμένης και δυσάρεστης πραγματικότητας που βιώνεται στα καθημερινά προβλήματα όπως, σχέσεις, στόχοι, οικονομικά θέματα, χρονοδιαγράμματα.

Με αυτό τον τρόπο, οι εργαζόμενοι συνειδητοποιούν πλευρές της δικής τους πραγματικότητας – συμπεριφοράς, πλευρές του εαυτού τους οι οποίες εκφράζουν τις ανάγκες στην εργασία τους, τις ιδέες τους τόσο για την ανάπτυξη τους στην οργάνωση όσο και για την ίδια τους τη ζωή.

Η προσωπική ανάπτυξη του εργαζομένου είναι αδιαμφισβήτητα μέρος της συνολικής πορείας της επιχείρησης και αυτό έχει άμεσο αποτέλεσμα στην ανάπτυξη ενός οργανισμού.


Το ανωτέρω κείμενο αποτελεί την περίληψη της παρουσίασης με τίτλο «Η ομαδική ανάλυση στους εργασιακούς χώρους» στα πλαίσια της ενότητας «Από τον ατομικό στον ομαδικό εαυτό δια μέσου της matrix» του Εισαγωγικού Σεμιναρίου – Εργαστηρίου Ομαδικών Δυναμικών της Εταιρείας Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας (ΕΕΟΑΨ) στις 5/7/2008. Εισηγητής: Γιώργος Αναστόπουλος, Αναπτυξιακός Θεραπευτής – Σύμβουλος, Chairman of Organizational Consultancy Section της International Association of Group Psychotherapy & Group Processes (IAGP), Συντονιστής του τομέα Αναπτυξιακών Θεραπευτών – Συμβούλων της ΕΕΟΑΨ.

Παιδεία υπό τον τύπο Συνεπτυγμένης (Block) κατοίκων μακράν Αθηνών

Παιδεία υπό τον τύπο Συνεπτυγμένης (Block) κατοίκων μακράν Αθηνών

Ευχαρίστως σας γνωρίζουμε, η Ελληνική Εταιρεία Ομαδικής Ανάλυσης και Ψυχοθεραπείας, ότι αποφασίσαμε να ικανοποιήσουμε ένα αίτημα του ευρύτερου Ελλαδικού χώρου, οργανώνοντας ειδικά Προγράμματα Παιδείας υπό τον τύπο της Συνεπτυγμένης (Block), ως ακολούθως:

1) Ομαδικών Αναλυτών
2) Αναπτυξιακών Θεραπευτών – Συμβούλων
3) Ψυχοδραματιστών
4) Μουσικοθεραπευτών
5) Θεραπευτών Εικαστικών Τεχνών
6) Θεραπευτών Βραχείας Ψυχοθεραπείας
7) Συγκαλούντων Μεσαίες και Μεγάλες Ομάδες
8) Θεραπευτών Παιδιού - Εφήβου - Οικογένειας
9) Θεραπευτών Κοινότητας

Ως εναρκτήριο τριήμερο των Προγραμμάτων αυτών, ορίσθηκε η Παρασκευή 4, Σαββάτο 5 και Κυριακή 6 Σεπτεμβρίου 2009. Αιτήσεις συμμετοχής για το ακαδημαϊκό έτος 2009 - 2010 γίνονται δεκτές έως την Παρασκευή 16 Οκτωβρίου 2009, πρώτη ημέρα του δεύτερου τριημέρου των Προγραμμάτων.

Το Βασικό Πρόγραμμα (απόγευμα Παρασκευής έως απόγευμα Κυριακής) συμπεριλαμβάνει τις ακόλουθες καταστάσεις - δραστηριότητες:

1) Προσωπική Ανάλυση – Θεραπεία, δυαδικού πλαισίου.
2) Προσωπική Ανάλυση – Θεραπεία, ομαδικού πλαισίου.
3) Θεωρία
4) Εποπτεία Σπουδαστών
5) Εποπτεία Ομάδων Αυτογνωσίας
6) Ελληνική Ομαδική – Αναλυτική ‘ΚΟΙΝΩΝΙΑ’
7) Εποπτεία Κύκλου Θεραπείας και Συμβουλευτικής
8) Εισαγωγικό Σεμινάριο – Εργαστήριο Ομαδικών Δυναμικών
9) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄(Ομάδα: Ψυχοδράματος)
10) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄: Ομάδα Κινηματογράφου
11) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄ (Ομάδα: Επιθυμίας – Δράσης)
12) Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄: Ομάδα Μουσικής – Κίνησης
13) Μείζων Επιτροπή Παιδείας και Σεμιναρίων - Εργαστηρίων


Υφίσταται η δυνατότητα για περαιτέρω του Βασικού Προγράμματος δραστηριότητες, ώστε το τριήμερο να μετατρέπεται σε τετραήμερο (Θεραπευτική Κοινότητα ΄Κυψέλη΄ : Ομάδες α) Μουσικής – Κίνησης β) Κινηματογράφου).


ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΟΜΑΔΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΚΑΙ ΨΥΧΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΑ

ΛΑΛΕΧΟΥ 8
Ν. ΨΥΧΙΚΟ
ΑΘΗΝΑ
15451
ΕΛΛΑΣ

hagap@otenet.gr
τηλ. 210 8619577 - 210 8628487
φαξ. 210 8619577

http://www.hagap.gr/

ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ ΠΑΙΔΙΩΝ - ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΓΟΝΙΩΝ

Τι μας λέει το παιδί :
"Ποτέ δεν θα ξαναπαίξω μαζί της"
Τι λέμε συνήθως :
"Ξέχασέ το. Ίσως ήθελε να σε πειράξει"
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Είσαι πολύ θυμωμένος μαζί της"


Τι μας λέει το παιδί :
"Δεν μπορώ να το ξανακάνω! "
Τι λέμε συνήθως :
"Έλα τώρα, μη μιλάς έτσι! Μόλις άρχισες!"
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Σου φαίνεται πολύ δύσκολο"


Τι μας λέει το παιδί :
"Θα θελα να πήγαινα κι εγώ. Πάντα αυτός πηγαίνει παντού"
Τι λέμε συνήθως :
"Το χουμε ξανασυζητήσει. Σταμάτα λοιπόν τη φασαρία"
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Σου φαίνεται άδικο"


Τι μας λέει το παιδί :
"Κοίτα την καινούρια μου κατασκευή!"
Τι λέμε συνήθως :
"Ωραία είναι …. Τώρα όμως άσε με σε παρακαλώ … "
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Βλέπω ότι είσαι ευχαριστημένος με τη δουλειά σου"


Τι μας λέει το παιδί :
"Δε θέλω σήμερα να πάω σχολείο. Ο Γιάννης είναι κακός!"
Τι λέμε συνήθως :
"Όλοι πρέπει να πηγαίνουν σχολείο. Το λέει ο νόμος"
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Φοβάσαι ότι ο Γιάννης θα σου ριχτεί;"


Τι μας λέει το παιδί :
"Είσαι η χειρότερη μάνα σε όλο τον κόσμο"
Τι λέμε συνήθως :
"Μη μου ξαναμιλήσεις π ο τ έ μ' αυτόν τον τρόπο!"
Τι θα μπορούσαμε να πούμε :
"Είσαι πολύ θυμωμένος μαζί μου"




Αυτός ο "πίνακας" είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση από το Κέντρο Πρόληψης & Ενημέρωσης Νομού Έβρου. Έπεσε τυχαία στα χέρια μου και μου προκάλεσε πολλές σκέψεις και δημιουργικούς προβληματισμούς. Αυτό που διαπραγματεύεται κυρίως, και πιστεύω ότι είναι σημαντικό για όλους εμάς που είμαστε γονείς, είναι να μπούμε σε ένα τρόπο σκέψης διαφορετικό και λιγότερο άμεσο. Να παρατηρούμε τη συμπεριφορά των παιδιών και να αμφιταλαντευόμαστε για το τι άραγε θέλουν να μας πουν με τον τρόπο που επιλέγουν να αντιδράσουν.

Το βέβαιο είναι ότι δεν είναι δημιουργικό και εξελικτικό για το παιδί να πάρει πίσω μια αντίδραση ισάξια με τη δική του! Αυτό το καθηλώνει σε μπλοκαρισμένα συναισθήματα μέσα του. Μια αντίδραση του γονέα με τον ίδιο τρόπο θα του επέστρεφε τα ίδια συναισθήματα για να τα επανενδοβάλει μέσα του με αποτέλεσμα να παραμείνει καθηλωμένο και εγκλωβισμένο χωρίς δυνατότητα σύνθεσης. Αυτό είναι κάτι που μπορούμε να εφαρμόσουμε εύκολα όταν δεν έχουμε υπό έλεγχο πρώτα τα δικά μας συναισθήματα; Τι επιθυμούμε όμως για τα παιδιά μας; Τι συνέπειες μπορεί να έχει η συμπεριφορά μας;

Αυτό επίσης που με προβλημάτισε είναι ….. «Ένας πίνακας συμπεριφοράς; Δηλαδή αν την επόμενη φορά πω αυτά αντί για τα άλλα …. Θα πετύχω κάτι;» Αυτό που σκέφτομαι είναι ότι η κουβέντα θα έχει μια εξέλιξη, το παιδί δε θα παραμείνει σε μια αντίδραση που εμείς με τον νέο τρόπο συμπεριφοράς θα το αποστομώσουμε και θα το οδηγήσουμε με μια κίνηση ματ στην εξέλιξη! Οπότε τι χρησιμότητα και τι χρήση μπορεί να έχει ένας τέτοιος «πίνακας συμπεριφοράς» για τη συνέχεια που ακολουθεί;


Πιστεύω ότι θα ήταν ιδιαίτερα δημιουργικό ο κάθε γονιός να φιλτράρει τη συμπεριφορά και την αντίδρασή του προς το παιδί μέσα από μια διαδικασία αναβλητικότητας σε πρώτο χρόνο και έπειτα ενός προβληματισμού ως προς την ποιότητα του τι μπορεί έμμεσα να θέλει να εκφράσει το παιδί αλλά δεν έχει την ωριμότητα να το εντοπίσει μέσα του και να το τοποθετήσει στο αντίστοιχο λεκτικό πλαίσιο.



Από εκεί και πέρα το πώς ο καθένας από μας θα επιλέξει να συμπεριφερθεί έχει να κάνει με τις δικές του αντιστοιχίες σε βιώματα, τι «ξυπνάει» μέσα του η συμπεριφορά του παιδιού, ποιό είναι το δικό του επίπεδο σύνθεσης και αποδοχής αντιθετικών συναισθημάτων στον εσωτερικό του κόσμο και πόσο ενδιαφέρεται για την προσωπική του εξέλιξη ως καθοριστικό στοιχείο εξέλιξης του παιδιού του.

Ένας «πίνακας συμπεριφοράς» μπορεί να είναι η έναρξη ενός γόνιμου προβληματισμού αλλά η εξέλιξη της συμπεριφοράς μας απέναντι στα παιδιά και η υποστήριξη μιας σταθερής επικοινωνίας έχει να κάνει με την προσωπική εσωτερική μας διερεύνηση και τη σταθεροποίηση των δικών μας συναισθημάτων και αντιδράσεων!

Αγάπη στον εαυτό μας

Ενώ καμιά αντίρρηση δεν προβάλλεται στην εφαρμογή της έννοιας της αγάπης για διάφορα αντικείμενα, είναι πολύ πλατιά διαδεδομένη η πεποίθηση ότι ενώ το ν’ αγαπάμε τους άλλους είναι μια αρετή, το ν’ αγαπά κανείς τον εαυτό του είναι αμαρτία. Οπότε αν η αγάπη στον εαυτό μας είναι αμαρτία, η έλλειψη της θα είναι κατά συνέπεια αρετή. Όπως επίσης και το ότι στο βαθμό που αγαπώ τον εαυτό μου, δεν αγαπώ τους άλλους και το ότι η αγάπη στον εαυτό μας είναι το ίδιο με τον εγωισμό.
Γεννιούνται όμως τα εξής ερωτήματα :

 Είναι η αγάπη για τον εαυτό μας ταυτόσημη με τον εγωισμό ή τα δύο αυτά είναι αντίθετα;
 Είναι ο εγωισμός του σύγχρονου ανθρώπου πραγματικά ένα ενδιαφέρον για τον εαυτό του σαν προσωπικότητα με όλες τις πνευματικές, ψυχικές και αισθητικές δυνατότητές του;
 Είναι ο εγωισμός του ταυτόσημος με την αγάπη στον εαυτό του ή μήπως προκαλείται ακριβώς από την έλλειψη αγάπης για τον εαυτό του;

Κατ’ αρχήν πρέπει να υπογραμμιστεί η λογική πλάνη που υπάρχει στην αντίληψη πως η αγάπη για τους άλλους και η αγάπη για τον εαυτό μας αποκλείουν η μια την άλλη.

Δεν υπάρχει ορισμός για τον άνθρωπο όπου να μη συμπεριλαμβάνομαι κι εγώ ο ίδιος .

Η ιδέα που εκφράζεται στο βιβλικό «Αγάπα τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου» σημαίνει ότι ο σεβασμός προς τη δική μου ακεραιότητα και μοναδικότητα, η αγάπη και η κατανόηση για τον εαυτό μου δε μπορούν να χωριστούν από το σεβασμό, την αγάπη και την κατανόηση για ένα άλλο άτομο. Η αγάπη για τον εαυτό μου είναι αξεχώριστα συνυφασμένη με την αγάπη για οποιαδήποτε άλλη ύπαρξη.

Όχι μόνο οι άλλοι αλλά κι εμείς οι ίδιοι είμαστε τα «αντικείμενα» των συναισθημάτων μας και των διαθέσεων μας.

Μια τάση αγάπης προς τον εαυτό τους θα βρεθεί σε όλους εκείνους που είναι ικανοί να αγαπάνε τους άλλους.

Η αγάπη σαν αρχή είναι αδιαίρετη όσο αφορά τη σχέση μεταξύ των «αντικειμένων» και του ίδιου του εαυτού μας.

Η γνήσια αγάπη είναι εκδήλωση της δημιουργικότητας και συνεπάγεται φροντίδα, σεβασμό, ευθύνη και γνώση. Δεν είναι ένα «πάθος» με την έννοια ότι κάποιος μας προκαλεί μια συγκίνηση, αλλά μια ενεργητική προσπάθεια για την ανάπτυξη και την ευτυχία του αγαπημένου προσώπου, που έχει τις ρίζες της στην ικανότητα μας για αγάπη.

Το να αγαπά κανείς την οικογένειά του μα να μην αισθάνεται τίποτε για τον «ξένο», είναι σημάδι βασικής ανικανότητας για αγάπη.

Η κατάφαση της ζωής ενός ανθρώπου, της ευτυχίας του, της ανάπτυξής του, της ελευθερίας του έχει τις ρίζες της στην ικανότητά του ν’ αγαπά – στην ικανότητά του για φροντίδα, σεβασμό, ευθύνη και γνώση. Αν ένα άτομο είναι ικανό ν’ αγαπά δημιουργικά, αγαπά και τον εαυτό του. Αν μπορεί ν’ αγαπά μόνο τους άλλους, τότε δεν μπορεί ν’ αγαπά καθόλου.

Αν η αγάπη για τον εαυτό και η αγάπη για τους άλλους είναι συνυφασμένες τότε πως εξηγείται ο εγωισμός, που ολοφάνερα αποκλείει κάθε γνήσιο ενδιαφέρον για τον άλλο;

Ο εγωιστής ενδιαφέρεται μόνο για τον εαυτό του, θέλει το καθετί για τον εαυτό του, δεν νιώθει καμιά ευχαρίστηση στο δόσιμο και χαίρεται μόνο όταν παίρνει. Βλέπει τον εξωτερικό κόσμο μόνο από την άποψη του τι μπορεί να πάρει απ’ αυτόν. Είναι βασικά ανίκανος να αγαπήσει.

Εγωισμός και αγάπη για τον εαυτό μας, μακριά από το να είναι ταυτόσημα, είναι στην πραγματικότητα αντίθετα. Το εγωιστικό άτομο δεν αγαπά τον εαυτό του πάρα πολύ, τον αγαπά ελάχιστα. Στην πραγματικότητα μισεί τον εαυτό του. Αυτή η έλλειψη αγάπης, φροντίδας για τον εαυτό και δημιουργικού προσανατολισμού του δημιουργεί το συναίσθημα του κενού και της απογοήτευσης. Είναι αναγκαστικά δυστυχισμένος άνθρωπος, και αγωνιά να αρπάξει από τη ζωή ικανοποιήσεις, που ο ίδιος εμποδίζει τον εαυτό του να απολαύσει.

Ένα παράδειγμα μπορούμε να βρούμε στην υπερπροστατευτική μητέρα. Τη στιγμή που η μητέρα αυτή συνειδητά πιστεύει πως έχει πολύ μεγάλη αγάπη στο παιδί της, στην πραγματικότητα έχει μια βαθιά απωθημένη εχθρότητα προς το αντικείμενο του ενδιαφέροντός της. Δείχνει αυτό το υπερβολικό ενδιαφέρον όχι γιατί αγαπά το παιδί της πάρα πολύ, αλλά επειδή οφείλει ν’ αναπληρώσει την έλλειψη ικανότητάς της να του προσφέρει οποιαδήποτε αγάπη.

Άλλο παράδειγμα αποτελεί ο ανιδιοτελής. Ο ανιδιοτελής θεωρεί την ιδιότητα του αυτή λυτρωτική και είναι περήφανος γι’ αυτήν. «Ο ανιδιοτελής δεν θέλει τίποτα για τον εαυτό του», «ζει μόνο για τους άλλους», και είναι περήφανος που δεν θεωρεί τον εαυτό του σημαντικό. Διαπιστώνει όμως ότι δεν είναι ευτυχισμένος.

Μια ανιδιοτελής μητέρα πιστεύει ότι το παιδί της θα νιώσει τι σημαίνει να αγαπιέται και θα μάθει με τη σειρά του ν’ αγαπά. Το αποτέλεσμα της ανιδιοτέλειάς της, ωστόσο, δεν ανταποκρίνεται καθόλου στις προσδοκίες της. Τα παιδιά δε δείχνουν την ευτυχία των ανθρώπων που είναι πεισμένοι ότι τους αγαπούν, είναι ανήσυχα, νευρικά, φοβούνται την αποδοκιμασία της μητέρας, και προσπαθούν με αγωνία ν’ ανταποκριθούν στις προσδοκίες της. Συχνά επηρεάζονται από την κρυφή εχθρότητα της μητέρας προς τη ζωή, την οποία μάλλον διαισθάνονται και δεν την βλέπουν καθαρά , και τελικά διαποτίζονται τα ίδια από την εχθρότητα αυτή.

Η επίδραση της ανιδιοτελούς μητέρας δεν είναι και πολύ διαφορετική από την επίδραση μιας εγωιστικής μητέρας. Συχνά είναι χειρότερη, γιατί η ανιδιοτέλεια της μητέρας εμποδίζει το παιδί να τη δει κριτικά. Το παιδί νιώθει ότι έχει υποχρέωση να μην την απογοητεύει. Διδάσκεται κάτω από τη μάσκα της αρετής, το μίσος για τη ζωή.


Αν έχει κανείς την ευκαιρία να μελετήσει την επίδραση μιας μητέρας με γνήσια αγάπη για τον εαυτό της, θα διαπιστώσει ότι τίποτ’ άλλο δεν συντελεί τόσο πολύ στο να νιώσει και να μάθει το παιδί τι σημαίνει αγάπη, χαρά και ευτυχία όσο το ν’ αγαπιέται από μια μητέρα που αγαπά τον εαυτό της.






Η ανάρτηση αποτελεί μέρος του βιβλίου

"Η τέχνη της αγάπης" του Έριχ Φρομ

ΒΙΩΜΑΤΙΚΗ ΗΜΕΡΙΔΑ

ΚΥΚΛΟΣ ΘΕΡΑΠΕΙΩΝ
Δρ. ΒΑΣΙΛΗΣ ΜΕΝΟΥΤΗΣ
ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΄ΚΥΨΕΛΗ΄

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ

Η Θεραπευτική Κοινότητα ‘Κυψέλη’ σας προσκαλεί την Κυριακή 21 Ιουνίου 2009
και ώρα 10:00 π.μ. σε βιωματική ημερίδα στο κτίριο της Ελληνικής Εταιρείας Ομαδικής Αναλυσης και Ψυχοθεραπείας, Λαλεχού 8, Ν. Ψυχικό, Αθήνα, τηλ. 210 8619577.

Ώρα προσέλευσης 09:30.

Σας περιμένουμε για να βιώσουμε μαζί τις ιδιαίτερες εμπειρίες των Ομάδων της Κοινότητας:

Οργάνωσης
Παραμυθιού και Μυθολογίας
Κινηματογράφου
Παιγνιδιού και Δημιουργίας
Ζωγραφικής
Ψυχοδράματος
Επιθυμίας και Δράσης
Μουσικής - Κίνησης
Ολομέλειας

Για πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής μπορείτε να καλείτε στα τηλέφωνα της Εταιρείας 210 86 19 577 και 210 86 28 487.

Η Συντονίστρια της Θ.Κ. ‘Κυψέλη’
Αθηνά Κλάδη

OΜΑΔΑ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ : Είναι ο νους της Κοινότητας...

Εδώ λέμε την γνώμη μας ανοιχτά για τα οργανωτικά

θέματα της Θεραπευτικής Κοινότητας "ΚYΨΕΛΗ"...

οι διαφωνίες είναι σεβαστές.

Συμμετέχουμε και αποφασίζουμε από κοινού.

OΜΑΔΑ ΟΛΟΜΕΛΕΙΑΣ : Ομάδα Ολομέλειας αγάπης ...
κάλεσμα, μια καρδιά που πάλλεται στο ρυθμό της
δημιουργίας, της σύνθεσης, της διαφορετικότητας, σε
μουσικά βήματα προς την ωριμότητα και την ολότητα.



OΜΑΔΑ ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ - ΜΥΘΟΛΟΓΙΑΣ : Παραμύθι!
Ένας χώρος ονειρικός, παραμυθένιος, ταξιδιάρικος.
Μια φορά και έναν καιρό....Ελάτε να ταξιδέψουμε μέσα
από τη φαντασία και την πραγματικότητα στις σχέσεις
και τα συναισθήματα, μεταμορφώνοντας τον κόσμο
που ζούμε εδώ και τώρα.




OΜΑΔΑ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ : Η τέχνη δεν είναι αυτοσκοπός
στην Ομάδα Ζωγραφικής της Κοινότητας της Κυψέλης.
Είναι μέσο έκφρασης, δημιουργίας, ανάπτυξης και
επικοινωνίας. Μέσο για την ανακάλυψη της πιο όμορφης
πλευράς της ζωής και τρόπος υπέρβασης των
προβλημάτων της.


OΜΑΔΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ : Το παιχνίδι ως μέσο επικοινωνίας και έκφρασης δίνει τη δυνατότητα ν' αναπτύξουμε την εφευρετικότητά μας, τη δημιουργικότητά μας και να ξαναβρούμε το παιδί που όλοι κρύβουμε μέσα μας.



OΜΑΔΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ : Eίμαστε μια μεγάλη
αγκαλιά μελωδίας: " H Ομάδα Μουσική Κίνηση."
Αφήνουμε την ψυχή μας να εκφραστεί ελεύθερα μέσα από
όλα τα είδη μουσικής. Ελάτε να κινηθούμε μαζί!



ΟΜΑΔΑ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ : Ήχοι, χρώματα συναισθήματα...
ελάτε στο γεμάτο εικόνες & αισθήσεις ταξίδι της ομάδας κινηματογράφου.



OΜΑΔΑ ΕΠΙΘΥΜΙΑΣ - ΔΡΑΣΗΣ : Η αγάπη θέλει πίστη,
ειρήνη, ζωή, ταραχή, δράση και ένα δελφίνι να επιθυμεί ,
την Ομάδα Επιθυμίας και Δράσης. "Εγώ από εσένα θέλω
μόνο μια εκδρομή στο φως μια προσμονή, με ένα καράβι
και ένα ποδήλατο."


OΜΑΔΑ ΨΥΧΟΔΡΑΜΑΤΟΣ : Κάθαρση της ψυχής,
παιχνίδι, κίνηση, έκφραση, επικοινωνία, γέλιο, κλάμα,
δράση των αισθήσεων. Ομαδικότητα στη σκηνή και στη ζωή.

ΒΙΟΚΛΙΜΑΤΙΚΑ – ΕΝΕΡΓΕΙΑΚΑ ΚΤΙΡΙΑ

Μια ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα επιστημονική και ενημερωτική ομιλία πραγματοποιήθηκε στην Κομοτηνή το Σάββατο 9 Μαΐου από το ΤΕΕ – Περιφερειακό Τμήμα Θράκης.
Το θέμα ήταν «Κατασκευή Ενεργειακά Αποδοτικών Κτιρίων με Πιστοποιητικό» σύμφωνα με τον Ν. 3661/08 & τον Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης»
Ομιλήτρια ήταν η Κα Μαργαρίτα Καραβασίλη, Αρχιτέκτων Μηχανικός.
Επιστημονική Σύμβουλος UIA-ARES για την Αρχιτεκτονική & ΑΠΕ η οποία ανέπτυξε εξαιρετικά το ανωτέρω θέμα που θα μπορούσε να επιμεριστεί σε αναλύσεις για την ενεργειακή μελέτη, την βιοκλιματική αρχιτεκτονική, το σχεδιασμό, την πιστοποίηση και τους ενεργητικούς επιθεωρητές.

Θεωρώ ότι οι πληροφορίες που αποκόμιζε ο κάθε συμμετέχων στην εκδήλωση αυτή ήταν ποικίλες και με ποικίλο ενδιαφέρον αναλόγως με ποια ιδιότητα βρισκόταν εκεί. Το θέμα αυτό αφορά ιδιώτες που προτίθενται να κτίσουν σπίτι, ιδιοκτήτες υφιστάμενων κτιρίων, μηχανικούς, κατασκευαστές, Υπηρεσίες (Τεχνική και Πολεοδομία), Δήμους, Νομαρχίες και όσους εμπλέκονται στην οικοδομική δραστηριότητα ενός τόπου.

 Σύμφωνα με ότι λέχθηκε στην ενημερωτική αυτή ομιλία θα πρέπει πλέον η πραγματική αξία ενός κτιρίου να λαμβάνεται υπόψη βάση της ποιότητάς του και όχι της πολυτέλειάς του.

 Όσων αφορά στη μελέτη θα πρέπει πλέον να γίνεται ολοκληρωμένη θεώρηση του κτιρίου και να προκύπτει από την εξ’ αρχής συνεργασία των ειδικοτήτων των μηχανικών που εμπλέκονται και όχι να συντάσσεται μεμονωμένα η κάθε μελέτη διαδεχόμενη η μία την άλλη.

 Ο Μηχανικός θα πρέπει να γίνει και πάλι επιστήμονας - ερευνητής και να προσεγγίζει το κτίριο που θέλει να δημιουργήσει μέσα στο περιβάλλον (αστικό και φυσικό) που ανήκει, αφουγκραζόμενος και γνωρίζοντας τη φύση.

 Το «σύνθημα» θα πρέπει να είναι : Σχεδιάζω βιοκλιματικά – Χτίζω Οικολογικά.

 Σε επίπεδο πόλης μέσω του Ενεργειακού Σχεδιασμού των κτιρίων θα αντιμετωπισθεί και το πρόβλημα της Αστικής Θερμικής νησίδας, όπου παρατηρείται στο αστικό κέντρο αύξηση της θερμοκρασίας έως και 5οC σε σχέση με το ύπαιθρο ή την περίμετρο των πόλεων. Συγκεκριμένα το πρόβλημα αυτό μπορεί να ελεγχθεί επεμβαίνοντας στο ύψος των κτιρίων, στο πλάτος των δρόμων (αποφυγή στενών δρόμων), στην αναλογία χτιστού – ελεύθερου χώρου, στον αερισμό, στα υλικά των κτιρίων, των οδοστρωμάτων, των επιστρώσεων, στην αέρια ρύπανση, στη λειτουργία των κλιματιστικών.

 Κάθε κτίριο έχει δικαίωμα στον ηλιασμό με χρήση του σωστού προσανατολισμού.

 Με την ενεργειακή μελέτη των κτιρίων αντιμετωπίζεται με φυσικούς τρόπους πρωταρχικά η υψηλή τοξικότητα του αέρα (κυρίως σε χώρους γραφείων που δεν αερίζονται συχνά) όπου για να μην υπάρχει απώλεια θερμοκρασιών, δεν επιτυγχάνεται καλή κυκλοφορία του αέρα.

 Το Νο 1 για την εξοικονόμηση ενέργειας είναι η θερμική θωράκιση του κτιρίου και η μεγάλη σημασία της θερμομόνωσης, η οποία θα πρέπει πλέον να υπολογίζεται βάση του Νέου Κανονισμού Ενεργειακής Απόδοσης εφόσον καταργείται ο παλαιός τρόπος υπολογισμού της.

 Μεγάλη σημασία δίνεται από τον κανονισμό στην ύπαρξη θερμογεφυρών στις μονώσεις των κτιρίων και καθίσταται πλέον υψίστης σημασίας ο μηδενισμός των απωλειών από θερμογέφυρες.
 Γενική στρατηγική αποτελεί και η προώθηση των φυτεμένων δωμάτων που θα ενισχυθεί με χρηματοδοτήσεις και προγράμματα.

 Ιδιαίτερη σημασία θα πρέπει να δίνεται στην επιλογή των υλικών, στη διαμόρφωση των χώρων πρασίνου, στη χρήση και εκμετάλλευση του προσανατολισμού του χώρου που μελετάται κάθε φορά, στην κίνηση του ήλιου, στο μικροκλίμα της πόλης και με πρωτεύοντα στόχο όλα αυτά των περιορισμό των θερμοκρασιών το καλοκαίρι και των θερμικών απωλειών το χειμώνα.

 Η μονάδα μέτρησης που καθιερώνεται στον ενεργειακό έλεγχο είναι η ΚWh/m2

 Κτίριο υπόδειγμα σχεδιασμού με βιοκλιματική αντίληψη αποτελεί το κτίριο γραφείων της εταιρείας ΑΒΑΞ ΑΕ του Αλέξανδρου Τομπάζη που είναι ένα κτίριο που έχει μόνο 5KWh/m2 απώλειες ετησίως τη στιγμή που γυάλινα κτίρια γραφείων παλαιάς κατασκευής δίνουν 200 – 300 KWh/m2 ενώ κτίρια απλά με κουφώματα απλών - διπλών υαλοπινάκων δίνουν 40 - 50 KWh/m2.

 Οι έξυπνες λύσεις για βιοκλιματικά κτίρια δίνονται μέσω του σχεδιασμού και της γνώσης από τους μηχανικούς που μελετάνε το κτίριο και έτσι δεν προκύπτει καμιά αύξηση στο κόστος κατασκευής γιατί ο περιορισμός των απωλειών και τα θερμικά οφέλη επιτυγχάνονται με παθητικά συστήματα και εκμετάλλευση των φυσικών στοιχείων του περιβάλλοντος και των χρησιμοποιούμενων υλικών.

 Μετά από μελέτες σκοπιμότητας και στοιχεία πόλεων του εξωτερικού που χρησιμοποιούν εδώ και χρόνια κανονισμό ενεργειακής απόδοσης και βιοκλιματικό σχεδιασμό στα κτίρια έχει αποδειχθεί ότι η θέσπιση πλαισίου κινήτρων από το κράτος και οικονομικής ενίσχυσης για τους ιδιοκτήτες θα επιφέρει στην εθνική οικονομία 5πλάσια ενεργειακά οφέλη.

 Ήδη με την εφαρμογή του Κανονισμού Ενεργειακής απόδοσης θα εγκριθούν επιδοτήσεις έως και 70% σε ιδιοκτήτες κατοικιών με Οικοδομική Άδεια πριν το 1980 για να πραγματοποιηθούν επεμβάσεις ανακαίνισης και αντικατάστασης ενεργοβόρων υλικών όπως εξωτερικά κουφώματα, λέβητες και συστήματα θέρμανσης και ψύξης, να αντικατασταθεί ή να τοποθετηθεί νέα θερμομόνωση στο κτίριο με οικολογικά υλικά και με τοποθέτηση που θα περιορίζει τις θερμικές απώλειες και θα μηδενίζει τις θερμογέφυρες καθώς και χρήση παθητικών και ενεργητικών συστημάτων έως και συστήματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

 Όλα τα κτίρια, κυρίως του Δημόσιου τομέα και τα μεγάλα κτίρια γραφείων και οργανισμών, παρουσιάζουν συχνά το σύνδρομο του άρρωστου κτίριου του οποίου οι συνέπειες εμφανίζονται πρώτα στους εργαζόμενους ή διαμένοντας σε αυτά δίνοντας συμπτώματα αλλεργίας, στεγνό λαιμό και πονοκεφάλους.

 Θα πρέπει να εφαρμοστεί ο ΓΟΚ στον οποίο συμπεριλαμβάνονται πολλά άρθρα με διατάξεις σχετικές με τον βιοκλιματικό σχεδιασμό. Με τις τροποποιήσεις του 2000 περιλαμβάνονται ευνοϊκές διατάξεις για την εξοικονόμηση ενέργειας, όπως η μη προσμέτρηση στον Συντελεστή Δόμησης της επιφάνειας της εξωτερικής θερμομόνωσης ή η επιφάνεια προσθήκης παθητικών ηλιακών συστημάτων καθ’ υπέρβαση της οικοδομικής γραμμής κατά 0,40μ., αύξηση του Συντελεστή όγκου για την ανέγερση βιοκλιματικών κτιρίων, η επιτρεπόμενη χρήση κατά παρέκκλιση στις όψεις σκιάστρων.

 Θα προωθείται με χρηματοδοτήσεις και προγράμματα στις Τοπικές Αυτοδιοικήσεις το Ενεργό Οικοδομικό Τετράγωνο όπου θα επιδιώκεται η ενοποίηση των ακαλύπτων χώρων προς δημιουργία χώρων πρασίνου και επεμβάσεις στις όψεις των κτιρίων.


 Η αρχιτεκτονική και ενεργειακή μελέτη θα πρέπει να γίνει ένα ουσιαστικό εργαλείο φιλικό για το περιβάλλον με αλλαγή νοοτροπίας τόσο των μηχανικών όσο και των κατασκευαστών που θα θεωρούνται πια συνυπεύθυνοι για την μη εφαρμογή της ενεργειακής μελέτης του κτιρίου τόσο ως προς τις κατασκευές και θερμομονώσεις όσο και ως προς τη χρήση οικολογικών υλικών.

 Αναμένεται η νέα οδηγία για τα οικοδομικά υλικά που θα είναι πλέον όλα οικολογικά και φιλικά προς το περιβάλλον, θα υπάρχει μια τάση εγκατάλειψης του τσιμέντου και μια επανα – γνωριμία με τα κτίρια από πηλό, ο οποίος χρησιμοποιείται με αυξητικούς ρυθμούς στην Ευρώπη, όπως επίσης και η επιμονή στη χρήση μονωτικών χωρίς εκπομπές ρύπων.

 Η φιλοσοφία του βιοκλιματικού σχεδιασμού πρέπει να ξεκινά από την παράδοσή μας και τους απλούς μάστορες των περασμένων χρόνων οι οποίοι γνώριζαν τα οφέλη της εκμετάλλευσης των φυσικών στοιχείων της κάθε περιοχής. Μορφολογικά χαρακτηριστικά που ήταν συστήματα εμπνευσμένα από τη φύση ήταν οι φεγγίτες και οι ηλιακές καμινάδες, η χρήση του προσανατολισμού στην τοποθέτηση του κτιρίου και η επιλογή των ανοιγμάτων ανάλογα με τη θέση της κάθε όψης.

 Η βιοκλιματική αρχιτεκτονική άρχισε να εφαρμόζεται στην Ελλάδα σε περιορισμένη κλίμακα από το 1974.

 Στοιχεία βιοκλιματικής συναντώνται και στα αρχαία χρόνια, στα απομνημονεύματα του Ξενοφώντα όπως και στα 5 σημαντικά βιβλία αρχιτεκτονικής του Βιτρούβιου, που μιλάει περί φυσικής και ιατρικής του κτιρίου.

"Στην αρχαία Ελλάδα ο αρχιτέκτονας που αναλάμβανε να σχεδιάσει και να χτίσει ένα κτίριο θα έπρεπε να γνωρίζει γεωμετρία, ιστορία, φιλοσοφία, μουσική, ιατρική και επιπλέον ήταν αναγκαίο να είχε έστω και μέτριες γνώσεις αστρονομίας, μετεωρολογίας και γενικά να γνώριζε, όσο γινόταν καλύτερα τους νόμους της Φύσης. Με δυό λόγια θα έπρεπε να ήταν κάτοχος Οικοδυναμικών γνώσεων ή απλά ένας πανεπιστήμων!"

"Οπως συμφωνούν μεταξύ τους όλοι οι μεγάλοι φιλόσοφοι αλλά και οι αρχιτέκτονες της αρχαιότητας, Ξενοφώντας, Αριστοτέλης, Βιτρούβιος και άλλοι, το πρώτιστο που πρέπει να γνωρίζει ο αρχιτέκτονας ή ο ιδιοκτήτης πριν κτίσει ή αγοράσει ένα σπίτι είναι ο σωστός ηλιασμός και ο προσανατολισμός. Σε ότι αφορά το πρώτο, πρέπει να μελετήσει τη διεύθυνση των ηλιακών ακτίνων σε διαφορετικές ώρες και ημέρες του έτους, ως προς το μέρος που έχει επιλεγεί για να κτιστεί ή να αγοραστεί το σπίτι."